w sprawie luki prawnej uniemożliwiającej nakładanie mandatów za nielegalne parkowanie na kierowców na zagranicznych numerach rejestracyjnych
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek
Warszawa, 26-06-2024
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 2901 Pani Poseł Pauliny Matysiak, Pani Poseł Klaudii Jachiry i Pana Posła Franciszka Sterczewskiego w sprawie luki prawnej uniemożliwiającej nakładanie mandatów za nielegalne parkowanie na kierowców na zagranicznych numerach rejestracyjnych, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie pragnę nadmienić, że w ocenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) nie można zgodzić się z postawioną tezą, że „kierowcy pojazdów na zagranicznych numerach rejestracyjnych mogą w Polsce parkować nielegalnie praktycznie bez konsekwencji (…)”. Nieprawidłowe parkowanie na drodze publicznej stanowi bowiem wykroczenie. Przepisy prawa powszechnie obowiązującego pozwalają na stosowanie wobec sprawcy wykroczenia środków wychowawczych i penalnych, jak również przewidują mechanizmy o charakterze administracyjnym wobec zaparkowanego pojazdu.
W kontekście powyższego warto wskazać na przepisy art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym[1], które uprawniają Policję i straż gminną (miejską) do usunięcia pojazdu z drogi na koszt właściciela m.in. w przypadku: 1) pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu; 2) pozostawienie pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu osoby niepełnosprawnej lub przewożącego osobę niepełnosprawną, a także 3) pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeśli jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środowiska. Ponadto, pojazd może być unieruchomiony przez zastosowanie urządzenia do blokowania kół w przypadku pozostawienia go w miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nieutrudniającego ruchu lub niezagrażającego bezpieczeństwu.
Z kolei odnosząc się do kwestii mechanizmów pozwalających na ustalenie właściciela pojazdu, warto nadmienić, że utworzenie Krajowego Punktu Kontaktowego, było skutkiem implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/82/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego[2], określającej katalog naruszeń w ruchu drogowym. Powyższe oznacza, że wprowadzenie zmian w proponowanym zakresie powinno być poprzedzone nowelizacją przepisów prawa Unii Europejskiej.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że aktualnie w Komisji Europejskiej trwają prace legislacyjne nad zmianą Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/413 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego[3], które zakładają rozszerzenie wskazanego wyżej katalogu, m.in. o naruszenie polegające na „niebezpiecznym parkowaniu”.
Dodatkowo pragnę zauważyć, że funkcjonowanie i obsługa Krajowego Punktu Kontaktowego, o którym mowa w art. 80k ustawy - Prawo o ruchu drogowym, pozostaje w kompetencji Ministerstwa Cyfryzacji. Powyższe oznacza właściwość tego resortu do dokonania nowelizacji omawianej ustawy w razie wejścia w życie stosownych zmian w wymienionej dyrektywie.
Z poważaniem
z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, z późn. zm.
[2] Dz. Urz. UE. L Nr 288, str.1.
[3] Dz. Urz. UE. L Nr 68, str. 9.