w sprawie nielegalnego przekroczenia granicy polsko-niemieckiej przez imigrantów
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Maciej Duszczyk
Warszawa, 01-07-2024
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 3307 Pana Posła Krzysztofa Sobolewskiegow sprawie nielegalnego przekroczenia granicy polsko-niemieckiej przez imigrantów, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie, odnosząc się do wnioskowanych przez Pana Posła danych, uprzejmie informuję, że liczba cudzoziemców przekazanych do Polski z Niemiec w latach 2020-2024 (do 6 czerwca 2024 r.) wyniosła odpowiednio:
cudzoziemcy przekazani na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca[1] (tzw. rozporządzenie Dublin III):
cudzoziemcy przekazani w ramach readmisji:
Jednocześnie należy wyjaśnić, że czynności podejmowane wobec cudzoziemców po przyjęciu do Polski wynikają z przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej[2] oraz ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach[3]. Cudzoziemcy, po przeprowadzeniu określonych czynności, są najczęściej kierowani do ośrodka recepcyjnego, pozostającego w strukturach Urzędu do Spraw Cudzoziemców (jako osoby pozostające w procedurze o udzielenie ochrony międzynarodowej). Jednakże w sytuacji, gdy w sprawie zachodzą ściśle określone okoliczności wynikające wprost z przepisów ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dana osoba może zostać zatrzymana, a następnie umieszczona w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, administrowanym przez Straż Graniczną (SG). Postanowienie w powyższej sprawie wydaje sąd na wniosek organu SG.
Ponadto, obecnie obowiązujące przepisy prawa przewidują możliwość zastosowania przez organy SG środków alternatywnych do detencji (na mocy wydawanych przez ww. organy postanowień). Do wskazanych środków należą m.in. obowiązek zgłaszania się w określonych odstępach czasu do wymienionego w postanowieniu organu lub konieczność wpłaty zabezpieczenia pieniężnego. Wydanie stosownego postanowienia wymaga przeprowadzenia wcześniej szczegółowej analizy sytuacji prawno – pobytowej cudzoziemca oraz ustaleń czy wskazane środki mogą być zastosowane oraz czy charakter sprawy wskazuje na to, iż są one wystarczające dla zabezpieczenia danego postępowania w miejsce umieszczenia cudzoziemca w ośrodku strzeżonym dla cudzoziemców.
W przypadku, gdy w stosunku do cudzoziemca, wobec którego wszczęto postępowanie w sprawie zobowiązania do powrotu istnieje prawdopodobieństwo wydania decyzji bez określenia terminu powrotu, do sądu kieruje się wniosek o umieszczenie cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Przedmiotowe działania podejmowane są np. w przypadku, gdy istnieje prawdopodobieństwo ucieczki cudzoziemca, a z okoliczności sprawy wynika, że nie podporządkuje się on obowiązkom wynikającym ze środków alternatywnych. W tym miejscu warto podkreślić, że każda ze spraw jest rozpatrywana indywidualnie, nie jest bowiem możliwe wprowadzenie rutynowych działań wobec wszystkich cudzoziemców przekazanych do Polski.
Z kolei odnosząc się do pytania Pana Posła o ewentualny pobyt imigrantów w Słubicach uprzejmie informuję, że w mieście tym znajduje się jedynie placówka Nadodrzańskiego Oddziału Straży Granicznej w Świecku, któremu podlega Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców w Krośnie Odrzańskim.
Z poważaniem
z up. Maciej Duszczyk
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. Urz. UE L nr 180, str. 31.
[2] Dz. U. z 2023 r. poz. 1504.
[3] Dz. U. z 2024 r. poz. 769.