do ministra infrastruktury
w sprawie braku regulacji dotyczących dostaw i zaopatrzenia
Zgłaszający: Franciszek Sterczewski, Klaudia Jachira, Paulina Matysiak
Data wpływu: 12-06-2024
Szanowny Panie Ministrze,
przepisy o ruchu drogowym (ustawa z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym) nie definiują w żaden sposób czynności wykonywania zaopatrzenia ani dostaw. W ciągu minionych 27 lat proces zaopatrzenia sklepów oraz dostaw paczek uległ ogromnemu przeobrażeniu. Mimo tego nie wprowadzono żadnych nowych rozwiązań w tym zakresie.
Podejmowane przez samorządy próby stworzenia miejsc „tylko dla zaopatrzenia do 15 minut” nie działają. Każdy kierowca może oświadczyć, że jest dostawcą. Jest nim każdy kierowca samochodu ciężarowego, dowolny pojazd z kartką „dostawa” za szybą, a także każdy, kto oświadczy, że „ma coś do wniesienia”. Dodatkowo postój na takim miejscu zagrożony jest mandatem w wysokości zaledwie 100 zł. Miejsca „dla dostaw” w strefach płatnego parkowania nie wymagają wnoszenia opłat za postój. Tworzy to zachętę ekonomiczną do blokowania tych miejsc przez nieuprawnionych kierowców.
W konsekwencji w centrach miast powstają tysiące sklepów, do których zaopatrzenie można wykonać wyłącznie z jezdni (często nielegalnie), drogi dla rowerów lub chodnika (zawsze nielegalnie). Należy przy tym zaznaczyć, że praca dostawcy i kuriera na chodniku stwarza szczególne zagrożenie dla pieszych i generuje wyjątkowo dużo szkód w przeznaczonej dla pieszych infrastrukturze. Kierowca samochodu osobowego parkuje najczęściej 2-3 razy dziennie, a jego pojazd waży poniżej dwóch ton. Dostawca i kurier manewruje po chodniku kilkadziesiąt razy dziennie pojazdem znacznie przekraczającym limit 2,5 tony (art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym).
To, że problem ten można rozwiązać, pokazuje przykład miejsc postoju taksówek. Istniejące oznakowanie (znaki D-19 i D-20) spełnia swoją funkcję, a przypadki blokowania tych miejsc przez osoby niepowołane są sporadyczne. Porównując skalę obu zjawisk (taksówki/zaopatrzenie) staje się jasne, że brak dedykowanych regulacji dla sposobu wykonywania zaopatrzenia jest legislacyjnym zaniedbaniem. Zaniedbanie to wprowadza realne zagrożenie dla pieszych, skutkuje niszczeniem infrastruktury dla nich przeznaczonej, oraz zmusza całą grupę zawodową dostawców do wykonywania swojej pracy z naruszeniem przepisów.
Zdumienie musi budzić fakt, że przepisy o ruchu drogowym zawierają 35 wystąpień słowa „hulajnoga”, 16 wystąpień zwrotu „pojazd zabytkowy”, oraz 6 wystąpień zwrotu „pojazdu z końcowej partii produkcji”. Równocześnie cała ustawa nie zawiera słów „zaopatrzenie” ani „dostawa towarów”.
Proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania:
1. Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje wprowadzenie przepisów regulujących proces dostawy i zaopatrzenia w przepisach ruchu drogowego?
2. Czy rozważane są koncepcje współdzielenia miejsc postoju taksówek i dostaw (obie usługi realizowane są w centrach miast, ale zapotrzebowanie na te miejsca występują w innych porach dnia)?
Z wyrazami szacunku
Franciszek Sterczewski
Źródła:
https://www.transport-publiczny.pl/wiadomosci/w-polsce-piesi-gina-nawet-na-chodnikach-59769.html