Interpelacja nr 3734

do ministra infrastruktury

w sprawie drogowych znaków turystycznych

Zgłaszający: Piotr Górnikiewicz

Data wpływu: 08-07-2024

Szanowny Panie Ministrze,

drogowe znaki turystyczne pozwalają na wyróżnienie ciekawych i unikalnych obiektów turystycznych, a także stanowią skuteczną informację dla turystów poruszających się w ruchu drogowym na temat walorów turystycznych obszarów, przez które ów ruch drogowy przebiega.

Zasady oznakowania dróg znakami turystycznymi regulują szczegółowo następujące akty prawne:

1) ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym,

2) rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych, które określa znaki i sygnały obowiązujące w ruchu drogowym, ich znaczenie i zakres obowiązywania (§ 63 pkt 5 i § 67 pkt 1, 2, 3),

3) rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (załącznik nr 1 do rozporządzenia, pkt 1, 6, i 9), które określa: procedury znakowania, wymogi techniczne dla znaków, projekty znaków, zasady stawiania znaków oraz konstrukcję znaków,

4) rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drodze oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem, które określa odpowiedzialność za umieszczanie i utrzymanie znaków drogowych (§ 11).

Analiza stanu faktycznego wskazuje, że istotnym problemem jest rozbieżność w interpretowaniu przez oddziały Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad przepisów prawa dotyczących zasad oznakowania dróg znakami turystycznymi. Należy przy tym podkreślić, że problem ten jest szczególnie dotkliwy na obszarze Małopolski. Ponadto należy zauważyć, że zupełnie niezrozumiały jest kierunek interpretacji przepisów, w myśl którego należy dążyć do drastycznego ograniczenia stosowania tego typu oznakowania.

Przykładem dyskryminującej rozbieżności w interpretowaniu przepisów prawa dotyczących wspomnianej kwestii jest sprawa posadowienia przy autostradzie A4 w miejscowości Tarnów znaku E-22b "Ratusz Tarnów". Wieloletnie starania miasta Tarnowa, których celem jest skuteczne informowanie i promowanie wartości turystycznej miasta i jego historycznego dziedzictwa, nie przynoszą pożądanych skutków. Sprawa ta, mimo determinacji miasta, do tej pory nie została pozytywnie zakończona. Należy przy tym zauważyć, że miasto spełniło konieczne wymogi formalne, w tym uzyskało pozytywną opinię działającej przy Polskiej Organizacji Turystycznej Kapituły ds. Drogowych Znaków Turystycznych oraz pozytywną opinię działającej przy Małopolskiej Organizacji Turystycznej Regionalnej Kapituły ds. Drogowych Znaków Turystycznych.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę Pana Ministra o odniesienie się do przedstawionych kwestii i rozważenie uwzględnienia wskazanych potrzeb, a także proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Infrastruktury zamierza podjąć działania mające na celu wyeliminowanie problemów wynikających z rozbieżności w interpretowaniu przepisów prawa dotyczących zasad oznakowania dróg znakami turystycznymi? Na czym te działania mogłyby polegać?

2. Jaki jest kierunek działań Ministerstwa Infrastruktury w obszarze wyróżniania ciekawych i unikalnych obiektów turystycznych, a także skutecznego informowania turystów poruszających się w ruchu drogowym na temat walorów turystycznych obszarów, przez które ów ruch drogowy przebiega? Czy Ministerstwo Infrastruktury współdziała w tym obszarze z innymi podmiotami?