do ministra rozwoju i technologii
w sprawie zapisów ustawy o wspieraniu nowych inwestycji oraz postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
Zgłaszający: Elżbieta Burkiewicz
Data wpływu: 08-08-2024
Warszawa, dnia 8.08.2024 r.
Szanowny Panie Premierze,
wedle dostępnych mi informacji i zgłaszanych przez niektóre podmioty państwowe sygnałów, w obowiązującym obecnie prawie istnieją zapisy wprowadzone przez poprzedni rząd oraz parlament, które stanowią problem z punktu widzenia przedsiębiorców. Zapisy te są niespójne, powodują dodatkowe i niepotrzebne trudności w prowadzeniu działalności, wpływają też negatywnie na postępowanie podmiotów państwowych przy udzielaniu i rozliczaniu pomocy publicznej.
Problematyczne są przede wszystkim poniżej wyszczególnione kwestie. Ich rozwiązanie może przyczynić się do tworzenia lepszego klimatu dla przedsiębiorców, ale przede wszystkim dla nowych inwestycji powstających przy wsparciu publicznym.
W ustawach o CIT oraz PIT, wraz z uchwaleniem ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, Dz. U. 2018 poz. 1162, wprowadzono zapisy, że w razie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej lub uchylenia decyzji o wsparciu, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest zobowiązany do zapłaty podatku w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w zezwoleniu lub uchylonej decyzji o wsparciu. Dotyczy to sytuacji, gdy podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia w ramach więcej niż jednego zezwolenia, decyzji o wsparciu lub ich kombinacji. Oznacza to, że przedsiębiorca mający więcej niż jedno zezwolenie lub decyzję o wsparciu w przypadku ich cofnięcia może być zobowiązany do zwrotu pomocy publicznej, z której nie skorzystał lub nie mógł skorzystać. Jest to wysoce niesprawiedliwe i niekorzystne dla przedsiębiorców.
Zmiana terminu korzystania z pomocy publicznej. Przed wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji przedsiębiorca mógł korzystać z pomocy publicznej od miesiąca, w którym poniósł koszty kwalifikowane nowej inwestycji, a więc także w okresie realizacji inwestycji. Rozporządzenie z dnia 27 grudnia 2022 r. wprowadziło zasadę, że korzystać z pomocy można dopiero po dniu wskazanym w decyzji o wsparciu jako termin zakończenia inwestycji, co realnie skraca czas, w którym przedsiębiorca może korzystać z decyzji o wsparciu, o okres realizacji inwestycji.
Niejasne sformułowanie wielu kryteriów jakościowych w tabelach do załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. 2022 poz. 2861 z późn. zm.) utrudnia przedsiębiorcom realizację wybranych kryteriów oraz zarządzającym kontrolę tych kryteriów. Przykładem trudnego do realizacji kryterium jest podejmowanie działań w zakresie opieki nad pracownikiem. Zgodnie z zapisem w rozporządzeniu przedsiębiorca ma ponosić koszty opieki w wysokości co najmniej 800 zł brutto na pracownika dla wszystkich zatrudnionych w zakładzie. Wydane przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii wytyczne w sprawie kontroli doprecyzowują, że w przypadku pracownika zatrudnionego krócej niż rok, należy ponosić koszty proporcjonalne do okresu zatrudnienia. Kryterium wydawało się przyjazne dla pracowników, jednak okazało się, że wielu z nich z różnych względów nie chce korzystać z benefitów, co sprawia, że warunek jest bardzo trudny do wykonania, jeśli nie niewykonalny. Przedsiębiorcy również podnoszą, że trudno jest ponosić koszty na wszystkich pracowników przy dużej rotacji personelu. Do niektórych programów można zgłosić pracownika dopiero po pewnym okresie zatrudnienia, co komplikuje spełnienie kryterium, szczególnie w przypadku pracowników zatrudnionych na okres próbny.
Niniejszym pragnę zapytać:
1. Czy prezes Rady Ministrów może zlecić analizę podniesionych powyżej problematycznych zapisów niektórych ustaw i rozporządzeń w celu rozwiązania tych kwestii?
2. Czy postulowane zmiany będą generowały poważniejsze i niepożądane z punktu widzenia Skarbu Państwa skutki?
3. Czy prezes Rady Ministrów oraz odpowiedni ministrowie mogą zaproponować zmiany przedmiotowych zapisów ustaw w formie projektu rządowego?
Uprzejmie dziękuję za odpowiedź, jak i docelowe pozytywne rozwiązanie tej kwestii.
Z wyrazami szacunku
Elżbieta Burkiewicz