do ministra obrony narodowej
w sprawie wspierania rozwoju kierowanego pocisku rakietowego kalibru 122 mm oraz potencjału eksportowego polskich rozwiązań zbrojeniowych
Zgłaszający: Artur Szałabawka
Data wpływu: 13-01-2025
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą innowacyjnego projektu kierowanego pocisku rakietowego kalibru 122 mm, realizowanego przez Politechnikę Warszawską, zaprezentowanego podczas Międzynarodowej Konferencji Artyleryjskiej.
Rozwiązanie to, realizowane przez Centrum Badawcze Obronności i Bezpieczeństwa, ma potencjał, aby w przyszłości zostać wykorzystane w wyrzutniach rakietowych WR-40 Langusta, Homar-K oraz Homar-A. Jest to projekt, który może przyczynić się do znaczącego wzrostu potencjału polskiej artylerii rakietowej, oferując wyjątkowo korzystną relację cena – jakość, oraz otwiera znaczne możliwości eksportowe.
Polska obecnie dysponuje 75 wieloprowadnicowymi wyrzutniami rakiet WR-40 Langusta, używa też jeszcze radzieckich BM-21 Grad i czechosłowackich RM-70/85, które zgodnie z planami mają zostać w przyszłości zastąpione nowoczesnymi systemami Homar-K i Homar-A. Zintegrowanie tych systemów z krajową amunicją Feniks-Z oraz rozwój kierowanych pocisków kalibru 122 mm stwarzają ogromne możliwości zarówno dla wzmocnienia obronności kraju, jak i potencjalnego eksportu.
Uwzględniając powyższe informacje oraz strategiczne znaczenie tego projektu dla rozwoju krajowej obronności, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej planuje dalsze wsparcie finansowe i organizacyjne dla projektu kierowanego pocisku rakietowego kalibru 122 mm prowadzonego przez Politechnikę Warszawską?
Czy istnieje plan zintegrowania pocisków opracowywanych w ramach tego projektu z obecnymi oraz przyszłymi systemami wyrzutni rakietowych WR-40 Langusta, Homar-K oraz Homar-A?
Jakie konkretne działania podejmowane są przez MON, aby maksymalnie wykorzystać potencjał laboratorium Hardware in the Loop należącego do Polskiej Grupy Zbrojeniowej w Zielonce, wspomnianego jako kluczowe w badaniach nad nowymi technologiami artyleryjskimi?
Czy ministerstwo dostrzega potencjał eksportowy tego rodzaju amunicji i czy podjęto już kroki w celu promowania polskich rozwiązań technologicznych na rynkach zagranicznych?
Czy MON planuje wykorzystać zdobyte w ramach projektu know-how oraz technologie przy pracach nad amunicją rakietową większych kalibrów?