do ministra zdrowia
w sprawie możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych przez lekarzy przebywających poza granicami Polski
Zgłaszający: Krzysztof Tchórzewski
Data wpływu: 30-01-2025
Polscy lekarze są bardzo dobrymi specjalistami, docenianymi nie tylko w kraju, ale i poza granicami. Powoduje to, że pracują, prowadzą badania, korzystają z licznych prestiżowych stypendiów i uczestniczą w wyjazdach naukowych.
Medycyna rozwija się nie tylko dzięki coraz lepszym i bardziej nowoczesnym narzędziom diagnostycznym i leczniczym, ale przyczyniają się do tego również nowoczesne formy komunikowania, które pozwalają na utrzymywanie kontaktu pomimo dzielących ludzi odległości. Coraz częstsze są operacje, w których wirtualnie statystuje osoba, której nie ma fizycznie na miejscu, a i przy prostszych zabiegach konsultacje za pomocą narzędzi internetowych stają się coraz powszechniejsze.
Czy zatem możliwe jest korzystanie przez polskie placówki ochrony zdrowia z potencjału polskich lekarzy przebywających poza granicami kraju i posiadających wszelkie uprawnienia pozwalające na uprawianie zawodu w Polsce (PWZ, przynależność do okręgowej izby lekarskiej)?
Ustawa o działalności leczniczej, definiując działalność leczniczą, precyzuje, że polega ona na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, które mogą być również udzielane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności. Jednocześnie ustawa ta wskazuje, że miejscem udzielania świadczeń zdrowotnych – w przypadku udzielania świadczeń za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności – jest miejsce przebywania osób wykonujących zawód medyczny udzielających tych świadczeń (art. 24 ust. 1 pkt 5).
Czy zatem polski lekarz przebywający poza Polską (np. w celach szkoleniowych lub innych związanych z rozwojem zawodowym) może udzielać świadczeń zdrowotnych w polskiej placówce?
W świetle niedoborów lekarzy i ciągłych problemów z dostępem do lekarzy wybranych specjalizacji korzystanie z wiedzy polskich lekarzy pracujących poza granicami kraju wydaje się rozwiązaniem korzystnym i potrzebnym.
Wobec powyższego zwracam się z następującymi pytaniami:
1. Czy możliwe jest udzielanie świadczeń zdrowotnych w polskim podmiocie leczniczym za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności przez lekarza przebywającego poza granicami Polski (posiadającego polskie obywatelstwo, PWZ, oraz widniejącego na liście członków okręgowej izby lekarskiej)?
2. Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze brzmi „tak”, to czy istnieją w tym zakresie jakiekolwiek ograniczenia terytorialne (w szczególności z rozróżnieniem na kraje Unii Europejskiej i inne)?
3. Czy udzielanie świadczeń w sposób, o którym mowa w pytaniu pierwszym, będzie stanowiło udzielanie świadczeń zdrowotnych w myśl art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U z 2023 r. poz. 991, z późn. zm.)?