Odpowiedź na interpelację nr 780

w sprawie możliwości podejścia funkcjonariusza Policji do egzaminu oficerskiego bez konieczności odbywania szkolenia zawodowego oficerskiego po spełnieniu kilku przesłanek zawartych w ustawie o Policji

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek

Warszawa, 09-02-2024

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na interpelację numer 780 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie możliwości podejścia funkcjonariusza Policji do egzaminu oficerskiego bez konieczności odbywania szkolenia zawodowego oficerskiego po spełnieniu kilku przesłanek zawartych w ustawie o Policji, w oparciu o stanowisko Komendy Głównej Policji, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Zgodnie z art. 34e ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji[1], na szkolenie zawodowe oficerskie policjanta można skierować, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

  1. ukończył studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie;
  2. złożył pisemny raport w sprawie skierowania go na to szkolenie;
  3. ma zapewnione, bezpośrednio po ukończeniu szkolenia, stanowisko służbowe, na którym są wymagane kwalifikacje zawodowe oficerskie, lub pełni służbę na stanowisku służbowym, dla którego określono policyjny stopień etatowy w korpusie oficerów Policji;
  4. posiada staż służby wymagany do mianowania lub powołania na stanowisko służbowe;
  5. posiada pozytywną opinię służbową.

Mając na uwadze powyższe, podstawą skierowania policjanta na szkolenie zawodowe oficerskie jest zatem łączne spełnienie wyżej wymienionych, ustawowych warunków.

Stosownie do art. 34 ust. 10 ustawy, policjanta można skierować na egzamin końcowy z zakresu szkolenia zawodowego oficerskiego, bez konieczności odbywania tego szkolenia, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

  1. ma zapewnione stanowisko służbowe, na którym są wymagane kwalifikacje zawodowe oficerskie lub pełni służbę na stanowisku służbowym, dla którego określono policyjny stopień etatowy w korpusie oficerów Policji;
  2. posiada wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i staż służby wymagane na tym stanowisku, posiada pozytywną opinię służbową oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 34 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z regulacjami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie wymagań w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim odpowiadają policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych[2], na stanowisku zarówno detektywa, jak i specjalisty nie są wymagane kwalifikacje zawodowe oficerskie. Warunkiem mianowania policjanta na ww. stanowiska jest posiadanie przez niego kwalifikacji zawodowych aspiranckich.

Ponadto, jak wskazała w stanowisku Komenda Główna Policji, wiedzę odnośnie do sytuacji kadrowej w danej jednostce Policji oraz indywidualnych uwarunkowań określonych w art. 34 ust. 4 ustawy[3] posiada bezpośredni przełożony, który jest właściwy do stwierdzenia czy dany policjant spełnia przesłanki do skierowania go na szkolenie zawodowe.

Komendanci Policji oraz Dyrektor Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji, jako przełożeni policjantów, mają prawo do kształtowania polityki kadrowej oraz w jej ramach decydowania o obsadzie stanowisk służbowych w podległych im jednostkach i komórkach organizacyjnych Policji. Obowiązkiem przełożonych jest racjonalne i optymalne wykorzystanie pozostających w ich dyspozycji zasobów kadrowych, przy uwzględnieniu potrzeb i możliwości występujących w danym czasie.

Reasumując, każda sprawa z omawianego zakresu powinna być rozpatrzona w sposób indywidualny, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa oraz wszystkich przesłanek, które mają wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Z poważaniem

z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

[1] Dz. U. z 2024 r. poz. 145, dalej ­– ustawa.

[2] Dz. U. z 2023 r. poz. 2252.

[3] M.in. staż służby, opinia służbowa, postępowania karne w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne, ukaranie karą dyscyplinarną, skazanie za przestępstwo wyrokiem sądu.