Interpelacja nr 8840

do ministra obrony narodowej

w sprawie rozbrojenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i braku tysięcy pojazdów bojowych

Zgłaszający: Przemysław Wipler

Data wpływu: 25-03-2025

Szanowny Panie Ministrze,

działając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu[1], składam za pośrednictwem Marszałka Sejmu interpelację poselską skierowaną do Pana Ministra w sprawie rozbrojenia Sił Zbrojnych RP i braku tysięcy pojazdów bojowych.

Po wybuchu wojny na Ukrainie rząd Prawa i Sprawiedliwości podjął decyzję o przekazaniu Ukrainie znacznej liczby bojowych wozów piechoty BWP-1, pochodzących bezpośrednio z batalionów zmechanizowanych rozlokowanych na terenie całego kraju. Decyzja ta doprowadziła do istotnego osłabienia potencjału obronnego Sił Zbrojnych RP. Obecny rząd premiera Donalda Tuska kontynuuje tę politykę, co skutkuje dalszym osłabieniem zdolności bojowych zmechanizowanych pododdziałów bojowych.

Wobec powyższego niezrozumiałym pozostaje fakt, iż z jednej strony rząd alarmuje społeczeństwo o realnym zagrożeniu konfliktem zbrojnym w perspektywie najbliższych czterech lat, a z drugiej – poprzez kontynuację decyzji o przekazywaniu sprzętu bojowego na Ukrainę – rozbraja polską armię, pozostawiając dziesiątki batalionów w stanie ograniczonej gotowości operacyjnej.

Ponadto Ministerstwo Obrony Narodowej zapowiada zawarcie umowy na zakup bojowych wozów piechoty Borsuk, mimo iż producent - Huta Stalowa Wola - nie dysponuje obecnie zdolnościami produkcyjnymi umożliwiającymi szybkie uzupełnienie braków sprzętowych w batalionach zmechanizowanych.

Podczas ostatniego posiedzenia podkomisji stałej ds. przemysłu zbrojeniowego prezes Polskiej Grupy Zbrojeniowej odmówił udzielenia odpowiedzi na pytanie dotyczące liczby bojowych wozów piechoty Borsuk, które Huta Stalowa Wola jest w stanie dostarczyć polskiej armii w ciągu roku. Kluczowe jest tu rozróżnienie między możliwościami produkcyjnymi a zdolnością do faktycznego dostarczenia sprzętu. Z dostępnych informacji wynika, że od dwóch lat HSW nie jest w stanie sprostać produkcji nawet 18 pojazdów rocznie. Mając na względzie, że na przygotowanie obronne pozostają jedynie cztery lata, skala obecnych zdolności produkcyjnych wydaje się niewystarczająca, co rodzi poważne wątpliwości co do możliwości skutecznego uzupełnienia braków sprzętowych w Siłach Zbrojnych RP.

Niepokój budzi również rozbieżność w deklaracjach prezesa PGZ dotyczących terminu wdrożenia nowego ciężkiego bojowego wozu piechoty. Jeszcze kilka miesięcy temu prezes PGZ w jednym z wywiadów podkreślał, że proces opracowania takiego pojazdu trwa około 11 lat, natomiast podczas ostatniego posiedzenia komisji stałej oświadczył, że ciężki bojowy wóz piechoty będzie gotowy w 2029 roku. Oznaczałoby to, że dostawy setek pojazdów mogłyby rozpocząć się dopiero za kilkanaście lat, co stawia pod znakiem zapytania realność planów wzmocnienia potencjału bojowego Sił Zbrojnych w najbliższej perspektywie.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

  1. W jaki sposób Ministerstwo Obrony Narodowej zamierza uzupełnić braki w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, szacowane na ponad 2000 pojazdów bojowych, w perspektywie najbliższych czterech lat?
  2. Mając na względzie fakt, iż wdrożenie seryjnej produkcji bojowych wozów piechoty w największych światowych koncernach zbrojeniowych zajmuje kilkanaście lat, czy Ministerstwo Obrony Narodowej akceptuje obecne działania Polskiej Grupy Zbrojeniowej w zakresie pracy badawczo-rozwojowej nad nowym ciężkim BWP?
  3. Czy bierze Pan pełną odpowiedzialność za to, że za cztery lata bataliony zmechanizowane będą w niemal identycznej sytuacji jak obecnie, a dla nowych batalionów, planowanych dopiero do utworzenia, sprzętu nie będzie w ogóle?

[1] uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. - Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2022 r., poz. 990 t.j. z dnia 18.10.2022 r.), dalej jako: Regulamin Sejmu