do ministra klimatu i środowiska
w sprawie zmiany statusu ochrony wilków
Zgłaszający: Anna Gembicka, Jarosław Sachajko
Data wpływu: 25-04-2025
Szanowny Panie Ministrze,
w związku z decyzją unijną o złagodzeniu statusu ochrony wilka z „ściśle chronionego” na „chroniony” w ramach Konwencji Berneńskiej, zwracam się z interpelacją dotyczącą polityki Ministerstwa Klimatu i Środowiska w sprawie ochrony wilka oraz trudnej sytuacji polskich rolników.
Artykuł wskazuje, że w 2023 r. wilki wyrządziły w Polsce 1242 szkody w gospodarstwach, a wartość wypłaconych odszkodowań wyniosła blisko 3 mln złotych. Szczególnie dotkliwe straty odnotowuje się w regionach takich jak Bieszczady, gdzie rolnicy zmagają się z regularnymi atakami wilków na zwierzęta gospodarskie. Dane wskazują na rosnącą populację wilka, co potwierdzają raporty Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ), a także na zwiększającą się liczbę konfliktów na linii człowiek-wilk. Pomimo tych faktów, Ministerstwo Klimatu i Środowiska zdaje się przyjmować zbyt zachowawcze stanowisko, rekomendując neutralność w kwestii złagodzenia ochrony wilka, co budzi niezrozumienie i frustrację wśród poszkodowanych rolników.
Taka postawa ministerstwa, w połączeniu z brakiem skutecznych działań prewencyjnych i niewystarczającym wsparciem dla rolników, pogłębia trudną sytuację gospodarstw rolnych, zwłaszcza w regionach wiejskich, gdzie hodowla jest podstawą utrzymania. Neutralne stanowisko resortu, uzasadniane m.in. protestami społecznymi czy ograniczeniami migracji wilków spowodowanymi zabezpieczeniami granicznymi, wydaje się ignorować skalę problemu oraz realne potrzeby społeczności lokalnych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Dlaczego Ministerstwo Klimatu i Środowiska utrzymuje neutralne stanowisko w sprawie złagodzenia statusu ochrony wilka, pomimo udokumentowanego wzrostu liczby ataków na zwierzęta gospodarskie i pogarszającej się sytuacji rolników? Czy resort planuje zmianę tego podejścia w świetle unijnej decyzji oraz narastających konfliktów?
Ile przypadków ataków wilków na zwierzęta gospodarskie odnotowano w Polsce w 2024 r. oraz w pierwszym kwartale 2025 r.? Jakie podmioty (np. GDOŚ, służby weterynaryjne, inne instytucje) są odpowiedzialne za badanie i potwierdzanie tych incydentów, a także jakie procedury są stosowane w takich przypadkach? Czy w takich przypadkach przewiduje się udział organizacji pozarządowych? Jeśli tak, to na czym on polega?
Jakie konkretne działania podejmuje ministerstwo w celu ochrony rolników przed stratami powodowanymi przez wilki? Czy planowane jest zwiększenie finansowania na środki prewencyjne, takie jak ogrodzenia czy psy pasterskie, oraz czy resort zamierza uprościć procedury wypłaty odszkodowań, które obecnie są często niewystarczające i opóźnione?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie zmian w krajowych przepisach, umożliwiających szersze derogacje lub częściowe zarządzanie populacją wilka, aby zmniejszyć presję na gospodarstwa rolne, szczególnie w regionach o wysokiej liczbie ataków?
Jakie kroki zostały podjęte w odpowiedzi na ograniczenia migracji wilków spowodowane zabezpieczeniami na granicy RP, które mogą prowadzić do nadmiernej koncentracji populacji wilka w niektórych regionach i eskalacji konfliktów?
Czy ministerstwo przeprowadziło kompleksowe konsultacje z przedstawicielami środowisk rolniczych, w tym izb rolniczych i poszkodowanych gospodarzy, w celu wypracowania skutecznych rozwiązań? Jeśli tak, jakie są ich rezultaty, a jeśli nie, dlaczego takie konsultacje nie miały miejsca?
Oczekuję, że odpowiedzi na powyższe pytania będą konkretne i odniosą się do realnych problemów, z którymi borykają się polscy rolnicy. Brak zdecydowanych działań ze strony ministerstwa w tej sprawie może prowadzić do dalszej eskalacji konfliktów oraz pogłębienia trudnej sytuacji gospodarczej na polskiej wsi.
Z poważaniem