do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie wynagrodzenia instruktorów terapii zajęciowej
Zgłaszający: Barbara Grygorcewicz
Data wpływu: 09-05-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z uprzejmą prośbą o podjęcie zdecydowanych działań na rzecz poprawy sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej pracujących w warsztatach terapii zajęciowej (WTZ) na terenie całego kraju. Problemy tej grupy zawodowej są poważne i długotrwałe, a ich rozwiązanie wymaga systemowych decyzji na poziomie rządowym.
Instruktorzy terapii zajęciowej to specjaliści, którzy na co dzień pracują z osobami z niepełnosprawnościami intelektualnymi, wspierając ich w rozwijaniu umiejętności potrzebnych do samodzielnego życia, integracji społecznej i aktywności zawodowej. Ich rola wykracza daleko poza standardowe zadania rehabilitacyjne – to także opiekunowie, doradcy i osoby budujące relacje pełne zaufania i wsparcia.
Pomimo wysokiej rangi społecznej i terapeutycznej ich pracy, instruktorzy ci przez lata pozostają niedoceniani. Otrzymują wynagrodzenia na poziomie najniższej krajowej, pracują w warunkach wymagających szczególnej odporności psychicznej i fizycznej, nie mają zapewnionej możliwości awansu zawodowego ani dostępu do odpowiednich form wsparcia instytucjonalnego. W wielu przypadkach muszą także radzić sobie z brakiem uznania ich zawodu w przepisach systemu opieki społecznej, co przekłada się na ograniczenia administracyjne i finansowe.
W związku z powyższym prosimy Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:
Czy resort planuje formalne uznanie zawodu instruktora terapii zajęciowej w ramach klasyfikacji zawodów w systemie pomocy społecznej?
Czy w najbliższym czasie przewidywane są działania mające na celu podniesienie wynagrodzeń dla tej grupy zawodowej w sposób odzwierciedlający poziom ich kwalifikacji i odpowiedzialności?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie dodatków specjalnych za pracę w warunkach wymagających szczególnego zaangażowania i narażenia na stres?
Czy prowadzone są prace nad stworzeniem ścieżki rozwoju zawodowego dla instruktorów WTZ, umożliwiającej awans i doskonalenie zawodowe?
Czy rozważana jest możliwość objęcia tych pracowników dodatkowymi świadczeniami – np. urlopami regeneracyjnymi, wsparciem psychologicznym czy systemem nagród motywacyjnych?
Z powodu ogromnego znaczenia pracy instruktorów terapii zajęciowej dla uczestników warsztatów oraz ich rodzin, apelujemy o potraktowanie tej sprawy jako priorytetowej w działaniach legislacyjnych i organizacyjnych ministerstwa.
Z poważaniem
Barbara Grygorcewicz