10. kadencja, 16. posiedzenie, 3. dzień (25-07-2024)

Oświadczenia.

Poseł Barbara Bartuś (tekst niewygłoszony):

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałam dzisiaj w swoim oświadczeniu poselskim przypomnieć związaną z moim okręgiem wyborczym jedną z najbarwniejszych postaci II Rzeczypospolitej - Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego, wybitnego wojskowego i dyplomatę, generała, przez 1 dzień następcę prezydenta RP, ale też poetę, dziennikarza, literata, artystę, a z zawodu lekarza.

    Bolesław Wieniawa-Długoszowski urodził się 22 lipca 1881 r. w Maksymówce koło Stanisławowa. W 1887 r. rodzina Długoszowskich przeniosła się do majątku w Bobowej, gdzie Bolesław się wychowywał i bardzo często powracał. Nauki pobierał w gimnazjum jezuickim w Chyrowie i w Gimnazjum Wyższym w Nowym Sączu. Studiował medycynę na Uniwersytecie Lwowskim i Uniwersytecie Jagiellońskim. Uzyskał tytuł doktora.

    Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich Józefa Piłsudskiego, gdzie szybko zdobył zaufanie dowódcy i stał się jego bliskim współpracownikiem. W okresie międzywojennym pełnił funkcję adiutanta Piłsudskiego, a po jego śmierci był jednym z czołowych przedstawicieli obozu sanacyjnego.

    Bolesław Wieniawa-Długoszowski pełnił funkcję posła w Rzymie, a w 1938 r. został mianowany ambasadorem Polski we Włoszech. Po wybuchu II wojny światowej próbował organizować pomoc dla polskich uchodźców we Francji i w Stanach Zjednoczonych. W 1942 r. uzyskał nominację na stanowisko ambasadora Polski na Kubie. Stanowiska tego jednak nie przyjął, gdyż uznał, że oferowana funkcja nie umożliwi mu wywierania realnego wpływu na sytuację okupowanej Polski.

    Zmarł tragicznie 1 lipca 1942 r. w Nowym Jorku. Jego śmierć była ogromnym zaskoczeniem i do dziś budzi kontrowersje - uznano ją za samobójstwo, choć pojawiły się teorie o możliwym zamachu. Prochy generała przeniesiono w 1990 r. na cmentarz Rakowicki w Krakowie.

    To jedna z wielowymiarowych postaci w historii Polski. Jego życie i dokonania stanowią inspirację oraz cenny przykład dla współczesnych pokoleń. Jego niekonwencjonalny styl bycia oraz liczne talenty artystyczne sprawiły, że stał się legendą już za życia. Wieniawa-Długoszowski był człowiekiem o niezwykłej charyzmie, potrafił łączyć wojskową dyscyplinę z artystycznym duchem, a służbę ojczyźnie z miłością do kultury.

    Pamięć o Wieniawie-Długoszowskim jest żywa. W wielu polskich miastach są ulice jego imienia, jest bohaterem licznych książek, artykułów naukowych, a muzea i uniwersytety organizują wystawy i konferencje poświęcone jego osobie. W wielu miejscach można także znaleźć pomniki i tablice pamiątkowe. Również w Bobowej w powiecie gorlickim dzięki staraniom byłego burmistrza Bobowej Wacława Ligęzy oraz mieszkańców 20 sierpnia 2016 r. na placu przy zabytkowym Dworze Długoszowskich, w którym obecnie mieści się szkoła muzyczna I stopnia, miało miejsce uroczyste odsłonięcie popiersi marszałka Józefa Piłsudskiego oraz Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego w 100. rocznicę wizyty marszałka u jego wiernego adiutanta i powiernika.

    Kolejna rocznica urodzin Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego jest wspaniałą okazją do przypomnienia jego zasług oraz roli, jaką odegrał w polskiej historii.

Przebieg posiedzenia