10. kadencja, 23. posiedzenie, 1. dzień (04-12-2024)
5. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (druki nr 852 i 856).
Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Łukasz Krasoń:
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnościami powinna być priorytetem dla nas wszystkich. Zawsze mówię, że każda złotówka wydana na ten obszar to jest inwestycja, ona się zawsze zwraca po wielokroć. Ta ustawa, ten projekt, który wyszedł z Rady Ministrów, ma temu służyć, zwiększyć dofinansowanie dla pracodawców na zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami. I to jest też trochę... Ja się dziwię bardzo prawej stronie, bo prawa strona zapomina, że od roku 2022 minimalna krajowa wzrastała kilkukrotnie i tak naprawdę wzrosła o 35%. W czasie tych ostatnich lat, kiedy jeszcze rządziliście, ta kwota nie była podnoszona i nie przypominam sobie jakiejś wielkiej wrzawy, dlaczego to się nie odbywa regularnie i dlaczego to nie jest połączone z najniższą krajową, tak aby nie trzeba było co roku czy co jakiś czas wychodzić na tę mównicę i opowiadać, o ile ta kwota została zwiększona. My w ministerstwie pracujemy wspólnie z PFRON-em nad rozwiązaniami, analizujemy sytuację, jak możemy inaczej rozwiązać to zagadnienie, aby to nie była polityczna decyzja, tak jak powiedziałem, co jakiś czas. Aktywizacja zawodowa w ogóle będzie jednym z tematów przewodnich naszej prezydencji, która się przecież zaczyna w styczniu. I ja tutaj bardzo liczę na to, że ten temat zostanie wyniesiony na dużo wyższe miejsce w hierarchii ważności dla wszystkich jako społeczności, niż to jest do tej pory. Ten temat, dlaczego mamy wciąż tak niski współczynnik - jesteśmy w ogonie Europy, jeśli chodzi o zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami - będzie oczywiście szeroki. My tutaj możemy mówić o takich bardzo stereotypowych aspektach. Wciąż wielu pracodawców myśli, że osoba z niepełnosprawnością to jest trudny potencjalny pracownik, że to jest raczej kłopot niż zysk czy wartość dodana dla przedsiębiorstwa. To jest oczywiście nieprawda i mamy świetne przykłady. Wielu przedsiębiorców po prostu otworzyło oczy w momencie, kiedy zatrudnili, kiedy otworzyli się na zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami. Tutaj COVID także dużo zmienił, bo proszę mi wierzyć, było mnóstwo pracodawców, którzy w tej erze pracy on-line zatrudniali kogoś, bo musieli, i nagle się okazywało, pracodawcy się dowiadywali po 3-4 tygodniach, że ci ludzie, te osoby świetnie pracujące, to są osoby z niepełnosprawnością. Być może nie podjęliby takiej decyzji, jeśliby od razu zobaczyli orzeczenie, więc tutaj, w tej sferze pracodawców, musimy wiele zrobić, ale wciąż musimy inwestować w osoby z niepełnosprawnościami. Środki powinny iść także bezpośrednio do tych osób. I tu jest bardzo duże pole do działania. Ja jako minister, my w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej bardzo mocno tutaj nad tym pracujemy. Tutaj są rozwiązania dotyczące WTZ, dotyczące ZAZ, bo też o to było pytanie. Ten algorytm, który był zamrożony przecież przez wcześniej rządzących, zostanie odmrożony. Ta kwota wzrośnie. Oczywiście pewnie będą się podnosić głosy, że powinno być więcej, być może powinno być szybciej, być może to powinno być oparte o jakieś inne elementy, ale to jest droga, to jest ścieżka, którą my chcemy podążać.
Jeszcze jeden element, który na tym obszarze zatrudnienia będzie - użyję angielskiego słowa - game changer. Mówimy o asystencji osobistej. To element, który ma być triggerem, tym elementem popychającym osoby z niepełnosprawnościami do większej aktywności społecznej, ale też zawodowej. Osoba z niepełnosprawnością, która jest zamknięta w czterech ścianach gdzieś tam wysoko za schodami, nie myśli o tym, aby wyjść na rynek pracy, jest to bardzo, bardzo daleko w kolejce. Ona myśli, żeby przetrwać, żeby zadbać o swoje podstawowe funkcje. Jeżeli dostarczymy człowiekowi pierwsze w dziejach Polski tak systemowe rozwiązanie, jakim będzie ustawa o asystencji, to ten człowiek zacznie oddychać, ten człowiek przestanie się martwić o rzeczy podstawowe i będzie mógł więcej czasu poświęcić dla siebie, także na swoją zwiększoną aktywność społeczną i w dużej mierze także zawodową.
Już nie będę się rozwodził o tej ustawie. Mam nadzieję, że za kilka miesięcy przyjdę - przyjadę - tutaj jeszcze raz i już o niej konkretnie będę mówił. Ale tak, aktywizacja zawodowa jest ważna. Pracujemy w rządzie nad tym i tych zmian mniejszych, większych będzie dużo więcej jeszcze tutaj, bo nie wiem, czy państwo pamiętacie, jak pierwszy raz tutaj przyjechałem, to sobie postawiłem za cel, że będę państwa edukował, że mówimy: osoba z niepełnosprawnością, a nie osoba niepełnosprawna. Jest lepiej, kilka osób tutaj z prawej strony, już widzę, się nauczyło. Więc tutaj jeszcze raz przypominam: osoba z niepełnosprawnością, bo niepełnosprawność to jest tylko jedna z cech, która takie osoby chociażby ja definiuje, a nie jest to cała historia o mnie. Dziękuję bardzo.
Przebieg posiedzenia