10. kadencja, 41. posiedzenie, 2. dzień (25-09-2025)

38. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia 100. rocznicy urodzin profesora Wiktora Zina (druki nr 1656 i 1700).

Poseł Krzysztof Grabczuk:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Koalicja Obywatelska wyrażam pełne poparcie dla uchwały Sejmu w sprawie upamiętnienia 100. rocznicy urodzin Wiktora Zina.

    Musimy pamiętać, że Wiktor Zin to wybitny architekt, konserwator zabytków, naukowiec, scenograf, rysownik, malarz, pisarz, autor programów telewizyjnych i radiowych, miłośnik piękna, wszelkiego piękna.

    Dobrze, byśmy pamiętali również o tym, że Wiktor Zin urodził się w pięknym Hrubieszowie, również w Hrubieszowie ukończył szkołę podstawową, gimnazjum, ale także i liceum. W tym samym Hrubieszowie narodziła się wielka miłość: miłość do sztuki, miłość do zabytków, miłość do malowania.

    Pełnił bardzo wiele funkcji i zarówno w Polsce, jak i poza granicami kraju był wyjątkowo doceniany. Był prorektorem Europejskiej Akademii Sztuk, wykładał w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, ale również na uczelniach w Rzeszowie i w innych miastach.

    Był autorem bardzo wielu publikacji. Przez całe swoje życie oddał się malarstwu, oddał się rysunkowi, generalnie całej swojej pasji rysowniczej. Wszyscy pamiętamy, i młodsze i starsze pokolenie, ˝Piórkiem i węglem˝ i wszyscy pamiętamy, zwłaszcza starsze pokolenie, z jaką wielką radością i niedowierzaniem oglądaliśmy te programy i podziwialiśmy jego wszechstronny talent.

    Otrzymał on za swoją pracę wiele odznaczeń, wiele wyróżnień w naszym kraju i poza jego granicami. Jego prace były na wystawach w Polsce, w Europie i na świecie. Trzeba powiedzieć, że był to człowiek wielu talentów. Człowiek niezwykle wrażliwy, człowiek, który pasji do malarstwa, do rysowania, pasji do swoistego humanizmu poświęcił całe swoje życie. Raz jeszcze informuję, że z radością poprzemy ten projekt uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia