10. kadencja, 41. posiedzenie, 2. dzień (25-09-2025)

38. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia 100. rocznicy urodzin profesora Wiktora Zina (druki nr 1656 i 1700).

Poseł Roman Fritz:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bardzo się cieszę z tego upamiętnienia 100. rocznicy urodzin profesora Wiktora Zina. Za poprzedniej komuny, jako młody chłopak, jak najbardziej... Tak jak część z was, o właściwym PESEL-u, wspomina z sentymentem ów cykliczny program ˝Piórkiem i węglem˝, program wówczas przeze mnie kompletnie niedoceniany, który jednak ukształtował pewną wrażliwość, właśnie dzięki panu profesorowi. Jego nieprawdopodobne, zręczne operowanie językiem polskim, charakterystyczny tembr głosu i akcent nie do powtórzenia, a w zasadzie do powtórzenia, ale niezwykle charakterystyczny, tworzył swojego rodzaju osobowość. I jeżeli możemy o śp. Wiktorze Zinie cokolwiek powiedzieć jednym słowem, to właśnie słowo: profesor. Wówczas jeszcze sobie nie zdawałem sprawy z tego, jak genialnym był on architektem. Owszem, prezentował w sposób kapitalny, na żywo w zasadzie, operowanie wspomnianym piórkiem i węglem, rysunek opowiadany, który tworzył na wizji, kapliczki, jak jeden z przedmówców stwierdził, pan poseł Suski. Ale nie tylko kapliczki. Proszę państwa, to był mistrz pejzażu, np. Mazowsza. Mistrz pejzażu, kiedy malował, a właściwie rysował zarośla, drzewa, domalowując pewne szczegóły z każdą następną minutą. Ale także dwór Polski. Ile dworków potrafił pięknie zaprezentować, i to w czasie właśnie komuny, która z tym dworem polskim walczyła. To była pewnego rodzaju umiejętność. W trakcie moich studiów, na Wydziale Budownictwa Politechniki Śląskiej, bardzo często stykałem się z architektami, po sąsiedzku. Wszyscy wychwalali prof. Wiktora Zina pod niebiosa. Wydał wiele ciekawych dzieł o architekturze, można powiedzieć, i wszystkim radzę z jego dorobku skorzystać. To jest sama esencja polskiej kultury, polskiej architektury. Bardzo dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia