10. kadencja, 58. posiedzenie, 1. dzień (27-05-2026)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Edukacji i Nauki o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2449 i 2561).

Poseł Anna Gembicka (tekst niewygłoszony):

    Pytania

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Procedowany projekt ustawy wprowadza do Prawa oświatowego katalog praw uczniowskich. Czytamy w nim, że uczeń ma mieć prawo do poszanowania godności, równego traktowania, ochrony prywatności i wizerunku, a także wolności od przemocy, w tym przemocy psychicznej i cyberprzemocy.

    Co do zasady nikt rozsądny nie zakwestionuje tego, że dziecko w szkole powinno być chronione. Problem polega jednak na tym, że wpisanie do ustawy ładnie brzmiących haseł nie rozwiąże realnych dramatów, z którymi mierzą się uczniowie, rodzice i nauczyciele. Bo jeżeli mówimy o godności ucznia, ochronie wizerunku i wolności od przemocy, to musimy mówić o konkretnych zjawiskach: przemocy rówieśniczej, cyberprzemocy, upokarzaniu dzieci w Internecie, nagrywaniu ich bez zgody, rozpowszechnianiu kompromitujących materiałów, przerabianiu zdjęć i wykorzystywaniu wizerunku jako narzędzia zastraszania, szantażu i wykluczania z grupy.

    Dlatego mam pytania do ministerstwa:

    Jaka jest rzeczywista skala przemocy rówieśniczej w polskich szkołach i jak zmieniała się ona w ostatnich latach? Proszę o przedstawienie danych z podziałem na przypadki przemocy fizycznej, psychicznej, cyberprzemocy oraz przypadki związane z naruszaniem wizerunku uczniów.

    Ile w ostatnich latach odnotowano zgłoszeń dotyczących bezprawnego wykorzystywania wizerunku uczniów, w tym nagrywania, publikowania, przerabiania zdjęć i filmów oraz rozpowszechniania takich materiałów w Internecie?

    Czy ministerstwo analizowało problem wykorzystywania nowych technologii, w tym narzędzi do przerabiania obrazu, jako instrumentu przemocy rówieśniczej? Czy prowadzono w tym zakresie badania, konsultacje ze szkołami, rodzicami, organizacjami eksperckimi i organami ścigania?

    Jakie konkretne narzędzia otrzymają szkoła, dyrektor i nauczyciel, aby skutecznie reagować na takie przypadki? Bo samo zapisanie, że uczeń ma prawo do ochrony wizerunku i wolności od przemocy nie wystarczy, jeśli szkoła nadal nie będzie wiedziała, jak działać, do kogo kierować sprawę i jakie procedury uruchomić.

Przebieg posiedzenia