10. kadencja, 58. posiedzenie, 1. dzień (27-05-2026)

Oświadczenia.

Poseł Władysław Kurowski:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcę dzisiaj oddać hołd ofiarom jednej z najbardziej tragicznych kart w historii Myślenic i całego naszego regionu. Dokładnie 82 lata temu, 27 maja 1944 r., przy zbiegu ul. Botanicznej i Lubicz w Krakowie niemiecki okupant dokonał zbrodniczego mordu na 40 Polakach, więźniach przywiezionych z katowni przy ul. Montelupich.

    Ta tragedia uderzyła bezpośrednio w nasze lokalne wspólnoty. Wśród zamordowanych przez Niemców znajdowała się liczna grupa mieszkańców Myślenic oraz okolicznych miejscowości: Lubnia, Jasienicy, Sułkowic, Polanki, Zawady, którzy zostali aresztowani w wyniku brutalnych obław zapoczątkowanych niemiecką akcją represyjną znaną jako tzw. II Czarna Niedziela w Myślenicach, która miała miejsce 30 kwietnia 1944 r. Byli to ludzie z naszego sąsiedztwa - urzędnicy, kupcy, rzemieślnicy i rolnicy, których jedynym przewinieniem było pragnienie życia w niepodległej Polsce.

    Trzeba podkreślić, że represje nie ograniczyły się do tego miejsca w Krakowie. Mieszkańcy naszego regionu zginęli również z rąk zbrodniarzy niemieckich w masowej egzekucji w Przegorzałach, w miejscu dawnych wyrobisk gliny, tzw. Gliniku. Niektórzy z zatrzymanych w Myślenicach uniknęli tego tragicznego zakończenia w Krakowie, ale nie uniknęli piekła obozów koncentracyjnych. Kilkoro przeżyło i doczekało wolności.

    Wysoka Izbo! Pragnę z tego miejsca poinformować (Dzwonek), że dzisiaj, w rocznicę tych tragicznych wydarzeń, rodziny ofiar wraz z delegacją władz gminy Myślenice oraz przedstawicielem mojego biura poselskiego udały się w to miejsce kaźni w Krakowie, aby wspólnie oddać cześć ich pamięci i złożyć hołd tym, którzy nie doczekali wolnej Polski. Nie byli to jedynie statystyczni więźniowie. To byli nasi przodkowie, mieszkańcy Myślenic i regionu, których postawa pozostaje dla nas wzorem niezłomności. Ich śmierć jest bolesną blizną na historii naszej małej ojczyzny.

    Naszym obowiązkiem jest dbać, aby pamięć o tych tragicznych wydarzeniach nigdy nie wygasła. Niech ich ofiara będzie dla nas, współczesnych, fundamentem pamięci o cenie, jaką przyszło im zapłacić za wolną Polskę. Cześć ich pamięci! (Oklaski)

Przebieg posiedzenia