10. kadencja, 60. posiedzenie, 2. dzień (18-06-2026)

16. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia bohaterów 70. rocznicy Poznańskiego Czerwca 1956 roku (druki nr 2418 i 2541).

Poseł Anna Gembicka (tekst niewygłoszony):

    Pytania

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Poznański Czerwiec 1956 r. to nie jest tylko ważna rocznica. To jest dramatyczne świadectwo prawdy o komunizmie.

    Komunizm nie był systemem pomyłek, nie był systemem ˝trudnych czasów˝, nie był jedynie błędem gospodarczym. Był systemem zbrodniczym - opartym na przemocy, kłamstwie, pogardzie dla człowieka i zniewoleniu narodu.

    28 czerwca 1956 r. robotnicy i mieszkańcy Poznania wyszli upomnieć się o chleb, wolność, godność i elementarną sprawiedliwość. Odpowiedzią komunistycznej władzy nie był dialog. Odpowiedzią były czołgi, broń, represje, więzienia, zastraszanie i śmierć niewinnych ludzi. Symbolem tej tragedii pozostaje Romek Strzałkowski - dziecko, które stało się jedną z ofiar komunistycznego terroru.

    Dlatego naszym obowiązkiem jest pamiętać. Zwłaszcza dziś, kiedy coraz częściej próbuje się komunizm relatywizować, wybielać, nazywać go ˝ideą sprawiedliwości społecznej˝, która rzekomo została tylko źle zrealizowana. Nie. Komunizm w praktyce zawsze oznaczał odebranie wolności, odebranie własności, odebranie prawdy i odebranie człowiekowi godności.

    Poznański Czerwiec był jednym z pierwszych wielkich zrywów narodu polskiego przeciwko tej zniewalającej władzy. Był początkiem drogi, która prowadziła przez kolejne protesty, przez ˝Solidarność˝, aż do odzyskania wolności.

    Cześć i chwała bohaterom poznańskiego Czerwca. Pamięć o nich jest naszym zobowiązaniem.

Przebieg posiedzenia