10. kadencja, 63. posiedzenie, 3. dzień (31-07-2026)

Oświadczenia.

Poseł Tadeusz Woźniak (tekst niewygłoszony):

    Wysoki Sejmie! Rodacy! 1 sierpnia o godz. 17 zdecydowana większość z nas zatrzyma się na chwilę, aby oddać hołd bohaterom powstania warszawskiego, aby uczcić pamięć córek i synów ojczyzny, którzy 82 lata temu stanęli do heroicznej walki o niepodległość Polski.

    1 sierpnia 1944 r. do walki stanęło ok. 50 tys. żołnierzy Armii Krajowej wspieranych przez harcerzy Szarych Szeregów, łączniczki, sanitariuszki, różne inne służby powstańcze oraz tysiące mieszkańców Warszawy. Powstańcy przez 63 dni walczyli z niemieckim okupantem i jego sojusznikami, wierząc, że dzięki temu uda się odzyskać pełną niepodległość Polski. Powstańcy dobrze wiedzieli, że Sowieci przygotowują, a wręcz już realizują kolejną okupację Polski i komunistyczny terror wobec narodu polskiego.

    Cena tej walki była masakryczna. Poległo ok. 16-18 tys. żołnierzy Armii Krajowej, a blisko 20 tys. zostało rannych. Kilkanaście tysięcy powstańców dostało się do niemieckiej niewoli, której wielu nie przeżyło. Największą ofiarę poniosła ludność cywilna. Życie straciło od 150 do 200 tys. mieszkańców stolicy zamordowanych w bombardowaniach, masowych egzekucjach i wskutek niezliczonych zbrodni dokonywanych przez niemieckiego okupanta. Ok. 650 tys. mieszkańców Warszawy, którzy przeżyli, Niemcy wysiedlili ze stolicy. Wielu z nich zesłali na roboty przymusowe do Niemiec. Wielu z nich nie doczekało wyzwolenia. Po upadku powstania Niemcy niemal doszczętnie zniszczyli Warszawę, która w ich zamyśle miała być nigdy nieodbudowana. Umożliwiły im to władze sowieckie ze Stalinem na czele, którzy odmówili pomocy Polakom i na kilka miesięcy wstrzymali marsz swoich wojsk na zachód, bezczynnie obserwując zza Wisły, jak ginie Warszawa i jej mieszkańcy. Sowieci nie chcieli, aby Polacy przywitali ich jako prawowici gospodarze. Sowieci zdobyli już doświadczenie na wschodnich ziemiach polskich II Rzeczypospolitej, gdzie od stycznia do lipca 1944 r. witających ich Polaków rozbrajano, mordowano, zsyłano do łagrów i poddawano wszechstronnemu terrorowi komunistycznemu. Zachowanie Sowietów było więc cyniczną zdradą i zbrodnią powodowaną względami politycznymi.

    Powstanie warszawskie było zaś heroicznym zrywem patriotycznym, dowodem tego, że Polacy nie pogodzili się z okupacją i ze zniewoleniem. Nigdy nie pogodzili się z utratą niepodległości i upokorzeniem. Powstanie warszawskie było wyrazem wierności dewizie ˝Bóg, honor, ojczyzna˝ oraz patriotycznemu i chrześcijańskiemu przekonaniu, że są wartości, w imię których w chwili największej próby trzeba poświęcić nawet życie. Niestety dzisiaj w Polsce zdarzają się ludzie, którzy podają w wątpliwość sens patriotycznego zrywu, sens walki o niepodległość, sens walki o honor, sens polskich powstań narodowych, sens współczesnej walki o suwerenność państwa i wolność obywateli.

    Niech 1 sierpnia będzie zatem nie tylko dniem narodowej zadumy, ale również dniem narodowej jedności i wdzięczności dla tych, którzy walczyli o wolną Polskę i oddali za nią życie. Niech syreny rozbrzmiewające tego dnia o godz. 17 oraz liczne patriotyczne wydarzenia przypominają wszystkim Polakom, że wolność nie jest nam dana raz na zawsze i że każde pokolenie ma obowiązek jej strzec. Polityczne spory wewnętrzne muszą ustąpić miejsca wspólnej walce, gdy przed nami staje wróg zewnętrzny. Niech te słowa stanowią memento dla każdego Polaka, a szczególnie dla współczesnej polskiej klasy politycznej.

    W 82. rocznicę powstania warszawskiego składam hołd wszystkim powstańcom, którzy walczyli o niepodległość ojczyzny, oraz wszystkim ofiarom zbrodni popełnianych na Polakach.

    Głęboko wierzę, że polscy patrioci nigdy nie zapomną o tych, którzy przelewali krew za ojczyznę, a w sposób szczególny zawsze będą pamiętać o tych, którzy oddali za nią życie. Ta wdzięczna pamięć to nasz obowiązek, który musi być przekazywany z pokolenia na pokolenie. Jest on nieodzownym elementem edukacji i wychowania młodzieży. Cześć i chwała bohaterom powstania warszawskiego! Wszystkim zbrodniarzom, najeźdźcom i zdrajcom hańba!

Przebieg posiedzenia