10. kadencja, 65. posiedzenie, 3. dzień (17-09-2026)

Oświadczenia.

Poseł Władysław Kurowski (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie poselskie w sprawie 87. rocznicy sowieckiej agresji na Polskę z 17 września 1939 r. oraz pamięci o jej konsekwencjach

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W obliczu 87. rocznicy 17 września 1939 r. stajemy w głębokiej zadumie nad wydarzeniem, które brutalnie przypieczętowało tragiczny los II Rzeczypospolitej. Cios zadany w plecy Polsce walczącej z niemieckim najeźdźcą przez Związek Sowiecki do dziś stanowi jedną z najbardziej bolesnych kart naszej współczesnej historii.

    Kiedy polscy żołnierze z ogromnym poświęceniem stawiali opór wojskom hitlerowskim, o świcie 17 września Armia Czerwona, realizując postanowienia zbrodniczego paktu Ribbentrop-Mołotow, bez wypowiedzenia wojny przekroczyła nasze wschodnie granice. Złamano w ten sposób wszelkie wiążące nas ze stroną sowiecką traktaty międzynarodowe, z paktem o nieagresji na czele. Następstwem tego aktu bezprawia były nie tylko natychmiastowe straty na froncie, ale również wieloletni czas wywózek, masowych egzekucji i systemowej eksterminacji obywateli polskich.

    Choć bezpośrednie działania militarne po 17 września toczyły się na Kresach Wschodnich, konsekwencje sowieckiego terroru dotarły do najdalszych zakątków kraju - w tym bardzo wyraźnie na ziemię małopolską i obszar dzisiejszego powiatu myślenickiego.

    Mieszkańcy ziemi myślenickiej, którzy po ciężkich walkach obronnych we wrześniu 1939 r., toczonych m.in. na szlaku bojowym słynnej 10. Brygady Kawalerii płk. Stanisława Maczka, wycofywali się na wschód lub zostali tam zmobilizowani, znaleźli się w strefie sowieckiego zaboru. Wielu z nich trafiło bezpośrednio do obozów jenieckich NKWD. Tragiczny los polskich oficerów rezerwy, urzędników, nauczycieli i funkcjonariuszy Policji Państwowej z Myślenic, Dobczyc, Sułkowic oraz okolicznych miejscowości dopełnił się w dołach śmierci w Katyniu, Charkowie czy Twerze. Sowiecki aparat represji sprowadził także ogromne cierpienie na liczne rodziny z naszego powiatu, poddając je brutalnym deportacjom w głąb Syberii i na bezkresne stepy Kazachstanu.

    Upamiętnianie 17 września to nasz bezwzględny, moralny i patriotyczny obowiązek. Stanowi ono równocześnie ponadczasowe ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem imperialnej polityki ze Wschodu, przypominając nam, jak bezcenną wartością jest niepodległość, silne wojsko oraz pełna suwerenność naszego państwa.

    Cześć i chwała bohaterom! Wieczna pamięć wszystkim ofiarom sowieckiego agresora! Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia