10. kadencja, 67. posiedzenie, 1. dzień (20-10-2026)

2. i 3. punkt porządku dziennego:

   2. Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny (druki nr 611 i 3202).
   3. Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (druki nr 223 i 3203).

Poseł Anna Milczanowska:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko wobec poselskich projektów ustaw: o zmianie ustawy - Kodeks karny, druk nr 611, w brzmieniu ustalonym w wyniku prac komisji, a także o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, druk nr 223, w brzmieniu wynikającym z prac komisji.

    Oba te projekty są próbą zakłamania rzeczywistości i wprowadzenia rozwiązań sprzecznych z ochroną życia. Przed chwilą jedna z pań poseł, wnioskodawczyni, wymieniała 11 punktów, mówiąc: po pierwsze, po drugie, po trzecie. My znamy Dekalog, mamy 10 punktów. Siódmy to: Po siódme, nie zabijaj.

    Pierwszy z projektów osłabia ochronę życia i dzieci przed urodzeniem. Usuwa odpowiedzialność za nakłanianie kobiety do przerwania własnej ciąży i obejmuje dekryminalizację odpłatnego organizowania takiej pomocy. Art. 38 w związku z art. 30 konstytucji zobowiązuje państwo do rzeczywistej ochrony życia i godności człowieka. Szczególny sprzeciw budzi projektowany art. 152 § 4. Przewiduje on wyłączenie przestępności z powodu prawdopodobieństwa ciężkiej i nieodwracalnej wady płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu, niezależnie od stwierdzenia zagrożenia życia kobiety. Trybunał Konstytucyjny takie rozwiązania uznał za niezgodne z art. 38 w związku z art. 30 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przeniesienie regulacji do Kodeksu karnego nie usuwa tego problemu. Co więcej, wyjątek obejmuje także dziecko zdolne do samodzielnego życia poza organizmem matki, bez końcowej granicy czasowej. Choroba staje się podstawą osłabienia ochrony życia, co rodzi również zarzut naruszenia konstytucyjnej zasady równości. Dekryminalizacja pomocy tworzy ponadto osłonę interesów finansowych odpłatnych pośredników, a także osób działających w organizacjach proaborcyjnych. Można by zatem wywnioskować, że argumentom o ochronie życia poczętego przeciwstawia się ochronę biznesu aborcyjnego, którego to dekryminalizacja grozić może otwarciem tak odhumanizowanych mechanizmów rynkowych, że wymierzonych w przyrodzone człowiekowi święte prawo do życia. Takie szerokie otwarcie na cywilizację śmierci musi budzić sprzeciw każdego człowieka, któremu bliskie są fundamentalne wartości, na których budowano naszą cywilizację.

    Dlatego jesteśmy dziś zobowiązani do szczególnego wsparcia tych, którzy zostali cynicznie, instrumentalnie wykorzystani przez manipulatorów oferujących fałszywą wolność. Na naszą szczególną troskę zasługują wszyscy przytłoczeni goryczą osobistych dramatów. Kolejny już raz przychodzi nam stanąć w obronie człowieczeństwa i nawet milczenie w tej sprawie jest zgodą na zbrodnię. Zalecenia międzynarodowe nie zastępują kontroli zgodności projektu z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Państwo powinno zapewniać kobietom i rodzinom realną pomoc, gdy tymczasem proponowane w projektach rozwiązania nadają im charakter rosyjskiej ruletki mającej w pogardzie ludzkie życie. Tym bardziej to dziwne, że współautorzy i orędownicy projektów głoszą, że niosą na sztandarach praworządność, troskę o środowisko, o niepełnosprawnych, o wykluczonych. Nasuwa się proste twierdzenie, że kiedy głoszą, to kłamią. Nieostre sformułowania, niejasne i ocenne wartościowanie i tym podobne rozwiązania proponowane w ustawie mają oszukać wszystkich. Ot, Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek. Rzeczywiście można się w tym pogubić, jak walkę o najbardziej przyrodzone prawo do życia próbuje się zastąpić promowaniem cywilizacji śmierci. Nie wolno milczeć.

    Każdy z tych projektów osłabia konstytucyjną ochronę życia poczętego. Stwarza ryzyko nadużyć i nie zapewnia wystarczających gwarancji bezpieczeństwa kobiet. Państwo powinno chronić życie, bezpieczeństwo i podmiotowość kobiet, a nie osłabiać rodzinę czy usuwać odpowiedzialność osób trzecich bez adekwatnych zabezpieczeń. (Dzwonek) Z tych względów Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował przeciwko tym ustawom. Nie dla cywilizacji śmierci, tak dla cywilizacji życia. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia