10. kadencja, 67. posiedzenie, 1. dzień (20-10-2026)

2. i 3. punkt porządku dziennego:

   2. Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny (druki nr 611 i 3202).
   3. Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (druki nr 223 i 3203).

Poseł Anna Ewa Cicholska:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W tej debacie warto pamiętać przede wszystkim o kobietach i rodzinach, które mierzą się z trudnymi, niekiedy dramatycznymi sytuacjami. Potrzebują naszej uważności, szacunku i pomocy. Rozwój Plus pozostaje po stronie ochrony życia. Jednocześnie w głosowaniach nad oboma projektami nie będzie dyscypliny klubowej. Każdy poseł podejmie decyzję zgodnie z własnym sumieniem. Rozumiemy potrzebę zapewnienia kobietom bezpieczeństwa, a personelowi medycznemu jasnych zasad działania. Chcemy jednak zwrócić uwagę na kwestie prawne. Art. 30 i art. 38 konstytucji chronią godność człowieka i życie ludzkie. Ochrona życia przed narodzeniem znalazła potwierdzenie już w orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z 1997 r. o sygn. K 26/96.

    (Poseł Dorota Łoboda: Ale jak to?)

    Dlatego oba projekty budzą nasze istotne wątpliwości konstytucyjne w zakresie samodzielnej przesłanki ciężkiej wady lub choroby dziecka, nieograniczonej do wad letalnych.

    Pierwszy przewiduje możliwość przerwania ciąży z tej przyczyny do osiągnięcia przez dziecko zdolności do samodzielnego życia poza organizmem kobiety. Drugi wyłącza odpowiedzialność karną personelu medycznego także po osiągnięciu tej zdolności. Ta różnica wymaga szczególnie uważnej oceny ochrony życia.

    Projekt karny uchyla również karalność udzielania kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem ustawy oraz nakłaniania jej do tego niezależnie od etapu ciąży. Tak szerokie ograniczenie ochrony prawnokarnej życia przed narodzeniem budzi nasz sprzeciw. Jeżeli zostanie przyjęty tylko ten projekt, pozostanie problem jego relacji do ustawy z 1993 r., która nie przewiduje samodzielnej przesłanki wady płodu. Ta niespójność stanowi dodatkowy powód naszych zastrzeżeń odnośnie do proponowanych rozwiązań.

    Ochrona życia oznacza także odpowiedzialność za pomoc kobiecie: opiekę medyczną i psychologiczną oraz trwałe wsparcie rodzin. Art. 71 konstytucji zobowiązuje państwo do szczególnej pomocy matce przed urodzeniem dziecka i po urodzeniu. Chcemy, aby ta pomoc była dostępna na co dzień, a rodzina wychowująca dziecko z niepełnosprawnością mogła liczyć na nią także w kolejnych latach. Państwo powinno przede wszystkim skupić się na rozbudowie systemu wsparcia materialnego, psychologicznego i medycznego dla rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnością, zamiast oferować aborcję jako rozwiązanie systemowe.

    Obalenie wyroków Trybunału Konstytucyjnego ustawą jest burzeniem porządku państwa oraz wyrazem pogardy dla miliona obywateli, którzy podpisali ustawę społeczną ˝Zatrzymaj aborcję˝. Była ona wówczas w Sejmie, a jej postulat zrealizował Trybunał Konstytucyjny. To są działania sprzeczne z prawem, gdyż konstytucja stanowi najwyższe prawo, a wyroki Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne. Nie dla zabijania dzieci w majestacie prawa. Państwo ma stać na straży życia, a nie zgadzać się na jego odbieranie. Rozwój Plus jest za cywilizacją życia, a nie za cywilizacją śmierci. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia