10. kadencja, 67. posiedzenie, 1. dzień (20-10-2026)

Oświadczenia.

Poseł Wioletta Maria Kulpa:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Są zbrodnie, których nie wolno zamknąć w podręcznikach. Są ofiary, wobec których milczenie staje się zdradą pamięci. W 42. rocznicę męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki pochylamy głowy przed kapłanem, którego komunistyczna Służba Bezpieczeństwa bestialsko zamordowała za wierność Bogu, prawdzie i człowiekowi.

    Kapelan ˝Solidarności˝ nie miał broni. Miał ewangelię, odwagę i słowo, które przywracało ludziom godność. Stawał przy robotnikach, prześladowanych i rodzinach więzionych. Przypominał, że sumienia nie można oddać władzy, a wolności nie wolno kupować za cenę kłamstwa. Dlatego stał się dla komunistycznego aparatu przemocy tak niebezpieczny. Człowiek, który przestaje się bać, wymyka się tyranii. Kapłan, który uczy prostować plecy, odbiera oprawcom władzę nad ludzkim sercem.

    Porwali go, bili i torturowali. Skrępowali i wrzucili do Wisły. Za tymi słowami kryje się cierpienie człowieka, który chciał służyć. Nie wolno nam oswoić tej zbrodni ani pozwolić, by jej grozę zagłuszyły rocznicowe przemówienia, szczególnie tych, którzy przywracają świadczenia dla SB.

    Ks. Jerzy został zamordowany przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, państwa, które zamiast chronić obywatela, śledziło go, zastraszało i zabijało. Pamięć o nim wymaga jasnego nazwania zła oraz odpowiedzialności sprawców. Bez przemilczeń, bez usprawiedliwień, bez relatywizowania zbrodni. Jego wezwanie: zło dobrem zwyciężaj nie było zgodą na bezkarność. Wymagało odwagi, żeby przeciwstawić się przemocy, nie przyjmując metod oprawców, domagać się prawdy, nie ulegając nienawiści. (Dzwonek)

    Dziś ta pamięć stawia wymagania również nam, parlamentarzystom. Czy bronimy godności człowieka także wtedy, gdy jest to niewygodne? Czy mamy odwagę mówić prawdę, kiedy łatwiej milczeć? Czy służymy ludziom, którzy powierzyli nam odpowiedzialność za Polskę?

    Błogosławiony księże Jerzy! Twoi oprawcy odebrali ci życie, nie zdołali odebrać siły twojemu świadectwu. Niech twoja odwaga budzi nasze sumienia, niech twoja ofiara zobowiązuje nas do wierności Bogu, wolności i ojczyźnie. Cześć twojej pamięci. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia