10. kadencja, 67. posiedzenie, 2. dzień (21-10-2026)

16. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (druki nr 3147 i 3225).

Poseł Agnieszka Maria Kłopotek:

    Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt zabrać głos w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, druk nr 3147.

    W Polsce od wielu lat mówimy o sprawiedliwym systemie podatkowym. Sprawiedliwość podatkowa nie polega jednak na tym, żeby wszyscy płacili tyle samo. Polega na tym, żeby ciężary podatkowe były rozłożone proporcjonalnie do możliwości tych, którzy je ponoszą. Państwo nie powinno karać obywatela za to, że więcej pracuje, podnosi swoje kwalifikacje i lepiej zarabia. A dzisiaj mamy taką sytuację, w której pracownik przekraczający 120 tys. zł rocznego dochodu wpada w drugi próg podatkowy. Stawka od każdej kolejnej złotówki rośnie z 12% do 32%. To aż 20 punktów procentowych różnicy. Choć wyższa stawka dotyczy wyłącznie nadwyżki, to dla wielu pracujących Polaków oznacza to wyraźnie mniejsze wynagrodzenie netto na koniec roku.

    Przedstawiony projekt zakłada wprowadzenie trzech podziałów podatkowych. Do 130 tys. zł pozostanie stawka 12%. Od nadwyżki ponad 130 tys. do 150 tys. zł zapłacimy 24%. A dopiero powyżej 150 tys. zostanie zastosowana stawka 32%. Co to oznacza w praktyce? Osoba osiągająca 150 tys. zł rocznego dochodu, rozliczająca się indywidualnie według skali podatkowej zapłaci ok. 3 tys. zł mniej podatku rocznie. To konkretne pieniądze, które pozostaną w domowym budżecie. Według założeń projektu na tych zmianach skorzysta ok. 3,5 mln podatników.

    Oczywiście pojawia się zasadnicze pytanie, skąd wziąć pieniądze na obniżenie podatków, dlatego że odpowiedzialna polityka podatkowa nie polega na tym, aby jedną ręką obniżyć podatki, a drugą wystawiać rachunek przyszłym pokoleniom. Projekt przewiduje więc również zmiany po stronie największych podatników. Po pierwsze, proponuje podwyższenie daniny solidarnościowej z 4% do 5% od nadwyżki dochodów ponad 1 mln zł rocznie. Według danych Ministerstwa Finansów za 2024 r. obowiązek zapłaty tej daniny dotyczył ok. 39 tys. osób.

    Po drugie, projekt przewiduje podwyższenie stawki CIT z 19% do 22% dla największych przedsiębiorców, których roczne przychody przekraczają równowartość 50 mln euro, a także określonych podmiotów należących do największych grup kapitałowych. Warto podkreślić, że podstawowa stawka CIT dla pozostałych przedsiębiorstw pozostaje bez zmian.

    Po trzecie, projekt zmienia zasady korzystania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Obecnie z tej uproszczonej formy opodatkowania mogą korzystać przedsiębiorcy osiągający nawet 2 mln euro przychodów rocznie. Projekt przewiduje obniżenie tego limitu do 250 tys. euro oraz wprowadzenie 17-procentowej stawki dla nadwyżki przychodów przekraczających 300 tys. euro w trakcie roku. Trzeba jednak pamiętać, że przychód nie jest tym samym co dochód. Dlatego szczególnie istotna będzie ocena wpływu tych rozwiązań na przedsiębiorców prowadzących działalność o wysokich kosztach.

    Wysoka Izbo! W tej debacie powinniśmy pamiętać o jednej zasadzie. System podatkowy musi być nie tylko sprawiedliwy, ale również przewidywalny. Przedsiębiorca musi wiedzieć, jakie podatki zapłaci za rok. Pracownik musi wiedzieć, ile ze swojej podwyżki rzeczywiście otrzyma. A państwo musi wiedzieć, z jakich środków sfinansuje szkoły, szpitale, bezpieczeństwo i infrastrukturę. Dlatego w pracach nad projektem szczególnej uwagi wymagają skutki dla małych i średnich przedsiębiorców, stabilność dochodów budżetowych oraz rzeczywista skuteczność zaproponowanych mechanizmów sfinansowania tej reformy. Nie chodzi o to, aby sukces jednego podatnika finansować kosztem niepewności drugiego. Chodzi o stworzenie takiego systemu, w którym praca się opłaca, przedsiębiorczość może się rozwijać, a ciężary publiczne są rozłożone w sposób przejrzysty i proporcjonalny.

    Na koniec chciałabym podkreślić, że podatki nie mogą być karą za ambicje, pracowitość i rozwój zawodowy. Polityka podatkowa nie może również abstrahować od konieczności sfinansowania wspólnych potrzeb państwa. Mniej skoków podatkowych, większa przewidywalność i odpowiedzialność za finanse publiczne.

    Klub Polskiego Stronnictwa Ludowego jest za pracami nad tym projektem ustawy i za jego przyjęciem. Dziękuję. (Oklaski)

    (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Dorota Niedziela)


Przebieg posiedzenia