10. kadencja, 68. posiedzenie, 1. dzień (05-11-2026)

16. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw (druki nr 3261 i 3287).

Poseł Lidia Czechak (tekst niewygłoszony):

    Pytania

    Mam dwa pytania odnośnie do projektu ustawy z druku nr 3261.

    1. W uzasadnieniu projektu rząd przyznaje, że nowe przepisy unijne pozwolą ograniczyć liczbę przedsiębiorstw zobowiązanych do raportowania ESG aż o ok. 90% w porównaniu z pierwotnymi regulacjami. To pokazuje, jak daleko idące obowiązki biurokratyczne wcześniej nałożono na przedsiębiorców.

    Ile polskich firm poniosło już koszty przygotowania do raportowania ESG, w tym zakupu systemów informatycznych, zatrudnienia specjalistów, szkoleń pracowników oraz usług doradczych i audytorskich? Czy ministerstwo oszacowało łączną wartość tych wydatków i czy przewiduje jakiekolwiek działania rekompensujące przedsiębiorcom koszty poniesione w związku z obowiązkami, które obecnie są wycofywane?

    Dlaczego polscy przedsiębiorcy muszą najpierw wydawać pieniądze na dostosowanie się do skomplikowanych unijnych regulacji, aby po krótkim czasie dowiedzieć się, że zdecydowana większość tych obowiązków była zbędna?

    2. Projekt wprowadza ograniczenie zakresu informacji ESG, których duże przedsiębiorstwa mogą żądać od swoich dostawców i podwykonawców zatrudniających niewięcej niż 1000 osób. Jednocześnie uzasadnienie wskazuje, że ograniczenia te dotyczą wyłącznie informacji żądanych na potrzeby sprawozdawczości ESG, a nie innych obowiązków wynikających z przepisów unijnych.

    Jakie konkretne mechanizmy przewidział rząd, aby duże koncerny, w tym zagraniczne, nie przerzucały kosztów raportowania ESG na polskie małe i średnie przedsiębiorstwa poprzez dodatkowe ankiety, wymagania kontraktowe i obowiązki dokumentacyjne?

    Czy polski przedsiębiorca, który odmówi przekazania informacji wykraczających poza ustawowy limit, będzie rzeczywiście chroniony przed utratą kontraktu lub wykluczeniem z łańcucha dostaw? Jakie instrumenty prawne i kontrolne zapewnią skuteczność tej ochrony?

    Czy rząd zamierza wreszcie skutecznie bronić konkurencyjności polskich firm, czy ograniczenie biurokracji pozostanie jedynie deklaracją, podczas gdy faktyczne koszty unijnych wymogów nadal będą ponosić nasi przedsiębiorcy?

Przebieg posiedzenia