10. kadencja, 68. posiedzenie, 1. dzień (05-11-2026)

17. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (druki nr 3163 i 3285).

Poseł Lidia Czechak (tekst niewygłoszony):

    Pytania

    Mam dwa pytania odnośnie do projektu ustawy z druku nr 3163.

    1. Projekt zakłada istotną zmianę zasad dostępu do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych. Dotychczas rejestr był jawny, natomiast po zmianach dostęp do informacji dla obywateli będzie uzależniony od wykazania uzasadnionego interesu. Oznacza to odejście od powszechnej jawności danych pozwalających ustalić, kto faktycznie kontroluje określone spółki i inne podmioty.

    Czy ministerstwo przeanalizowało, w jaki sposób ograniczenie jawności rejestru wpłynie na możliwość społecznej kontroli przepływu publicznych pieniędzy, zamówień publicznych oraz powiązań pomiędzy przedsiębiorcami a osobami pełniącymi funkcje publiczne? Kto i według jakich szczegółowych kryteriów będzie oceniał, czy obywatel, dziennikarz lub organizacja społeczna posiadają uzasadniony interes w uzyskaniu informacji? Ile czasu będzie trwało rozpatrzenie wniosku i jakie środki odwoławcze będą przysługiwały w przypadku odmowy?

    Czy nie obawiają się państwo, że pod hasłem ochrony danych osobowych stworzymy dodatkowe bariery dla obywateli, którzy chcą wiedzieć, kto rzeczywiście stoi za firmami korzystającymi z publicznych pieniędzy?

    2. Z uzasadnienia projektu wynika, że część przepisów dyrektywy unijnej dotyczących dostępu do informacji o beneficjentach rzeczywistych powinna zostać wdrożona do 10 lipca 2025 r., a kolejne regulacje - do 10 lipca 2026 r. Tymczasem dopiero teraz procedujemy nad zmianami ustawowymi. Jednocześnie ministerstwo planuje wdrożenie nowego systemu teleinformatycznego SIGIIF 2.0, służącego przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

    Dlaczego rząd nie dotrzymał wskazanych terminów wdrożenia przepisów unijnych i kto ponosi odpowiedzialność za te opóźnienia? Czy Komisja Europejska wszczęła lub zapowiedziała działania wobec Polski z tego powodu?

    Proszę również o przedstawienie całkowitego kosztu wdrożenia i utrzymania systemu SIGIIF 2.0, źródeł jego finansowania, harmonogramu uruchomienia oraz informacji, czy przeprowadzono analizę ryzyka opóźnień i awarii. Jakie dodatkowe obowiązki techniczne i finansowe poniosą banki, biura rachunkowe oraz pozostali przedsiębiorcy zobowiązani do korzystania z nowych rozwiązań?

    Czy rząd zagwarantuje, że konsekwencji własnych opóźnień legislacyjnych i informatycznych nie przerzuci na polskich przedsiębiorców, nakładając na nich kolejne koszty i obowiązki administracyjne?

Przebieg posiedzenia