10. kadencja, 68. posiedzenie, 2. dzień (06-11-2026)

Oświadczenia.

Poseł Lidia Czechak (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie poselskie z okazji 108. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości - 11 listopada 2026 r.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Są takie daty w historii naszego narodu, wobec których nie można przejść obojętnie. Są takie słowa, które wypowiadamy ze szczególnym wzruszeniem, dumą i wdzięcznością: Polska, ojczyzna, wolność, niepodległość.

    11 listopada 2026 r. obchodzimy 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Po 123 latach niewoli, cierpienia, prześladowań i walki nasza ojczyzna powróciła na mapę Europy. Ale Polska nie otrzymała wolności w prezencie, niepodległość nie została nam podarowana - została wywalczona krwią, cierpieniem, niezłomną wiarą i poświęceniem wielu pokoleń Polaków.

    Przez 123 lata zaborcy próbowali odebrać nam wszystko. Nasze państwo, nasz język, naszą kulturę, naszą historię i narodową tożsamość. Chcieli, aby Polska przestała istnieć nie tylko na mapach, ale również w sercach Polaków. Nie udało się. Bo Polska żyła w modlitwach naszych matek i babć. Żyła w pieśniach patriotycznych, w polskich domach, w szkołach, w których dzieci mimo zakazów uczyły się ojczystego języka. Żyła w sercach powstańców, zesłańców, żołnierzy i wszystkich tych, którzy nigdy nie pogodzili się z utratą wolności.

    Jako Wielkopolanka z dumą przypominam również o niezłomnej postawie mieszkańców naszej ziemi: o dzieciach wrzesińskich i koźmińskich, które przeciwstawiały się germanizacji, o uczestnikach zwycięskiego powstania wielkopolskiego, którzy z bronią w ręku walczyli o powrót Wielkopolski do odrodzonej ojczyzny. To dzięki takim ludziom Polska przetrwała.

    W tym szczególnym dniu oddajemy hołd Józefowi Piłsudskiemu, Romanowi Dmowskiemu, Ignacemu Janowi Paderewskiemu, Wincentemu Witosowi, Wojciechowi Korfantemu i Ignacemu Daszyńskiemu. Różnili się poglądami, wywodzili się z różnych środowisk politycznych, ale potrafili postawić ponad podziałami jeden najważniejszy cel - wolną i niepodległą Polskę.

    Wysoka Izbo! Dzisiaj, kiedy żyjemy w wolnej ojczyźnie, musimy zadać sobie fundamentalne pytanie: Czy naprawdę rozumiemy, jak wielkim skarbem jest niepodległość? Czy potrafimy ją docenić? Czy jesteśmy gotowi jej bronić?

    Niepodległość nie jest dana raz na zawsze. Historia naszego narodu boleśnie nas tego nauczyła. Polska wielokrotnie płaciła najwyższą cenę za swoją wolność. Nasi przodkowie ginęli na polach bitew, w niemieckich obozach koncentracyjnych, sowieckich łagrach i katowniach komunistycznego aparatu terroru. Ginęli, ponieważ nie chcieli wyrzec się Polski.

    Dlatego dzisiaj nie wolno nam zapominać, że niepodległość to nie tylko biało-czerwona flaga, uroczyste akademie i patriotyczne przemówienia.

    Niepodległość to przede wszystkim odpowiedzialność. To obowiązek troski o bezpieczeństwo naszych granic, o silną polską armię, o gospodarkę, o polską ziemię, o nasze rodziny, kulturę, język i narodowe dziedzictwo. To prawo Polaków do samodzielnego decydowania o przyszłości własnej ojczyzny.

    Polska musi być państwem suwerennym, silnym i dumnym. Państwem, które współpracuje z innymi narodami, ale nigdy nie wyrzeka się własnej tożsamości i prawa do podejmowania samodzielnych decyzji. Nie po to nasi przodkowie oddawali życie za wolną Polskę, abyśmy dzisiaj lekkomyślnie rezygnowali z jej suwerenności. Nie po to pokolenia Polaków walczyły o biało-czerwoną flagę, abyśmy wstydzili się patriotyzmu. Nie po to nasi bohaterowie przelewali krew za ojczyznę, abyśmy zapomnieli, kim jesteśmy i skąd pochodzimy.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W dniu Narodowego Święta Niepodległości pragnę również zwrócić się do młodego pokolenia.

    Kochani Młodzi Polacy! Pamiętajcie, że wolność, w której dorastacie, ma swoją cenę. Zapłacili ją ludzie, którzy często byli niewiele starsi od was. Mieli swoje marzenia, rodziny i plany na przyszłość. A jednak, kiedy ojczyzna ich potrzebowała, potrafili poświęcić dla niej wszystko.

    Nie zapominajcie o nich. Bądźcie dumni z Polski. Poznawajcie jej historię i nie pozwólcie nikomu odebrać wam miłości do ojczyzny.

    Dzisiaj z głęboką wdzięcznością pochylam głowę przed wszystkimi bohaterami naszej wolności. Przed tymi, których nazwiska zapisano na kartach historii, i przed tysiącami bezimiennych, którzy spoczywają w polskiej ziemi. Przed matkami, które żegnały synów idących do walki. Przed żonami, które nigdy nie doczekały się powrotu mężów. Przed dziećmi, które dorastały bez ojców, ponieważ ci oddali życie za Polskę. To ich cierpienie, ich odwaga i ich miłość do ojczyzny zobowiązują nas dzisiaj do wierności Polsce. Niech 11 listopada będzie nie tylko dniem radości i dumy, ale również dniem narodowego rachunku sumienia.

    Czy robimy wystarczająco dużo, aby Polska była silna? Czy potrafimy wznieść się ponad polityczne spory, kiedy chodzi o dobro ojczyzny? Czy pozostawimy przyszłym pokoleniom Polskę bezpieczną, suwerenną i wierną swoim wartościom?

    Bo Polska nie jest własnością żadnego rządu, żadnej partii ani żadnego pokolenia. Polska jest naszym wspólnym domem, dziedzictwem naszych przodków i zobowiązaniem wobec naszych dzieci i wnuków.

    Na zakończenie pragnę powiedzieć: Niech nigdy nie zabraknie nam odwagi, by bronić Polski. Niech nigdy nie zabraknie nam dumy z bycia Polakami. I niech nigdy nie zabraknie nam miłości do biało-czerwonej ojczyzny.

    Cześć i chwała bohaterom! Niech żyje wolna, niepodległa i suwerenna Rzeczpospolita Polska! Niech żyje Polska! Dziękuję.


Przebieg posiedzenia