do ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie uznania za obywatela polskiego niepełnosprawnego dziecka
Zgłaszający: Iwona Hartwich
Data wpływu: 31-01-2024
Szanowny Panie Ministrze,
do mojego biura zgłosili się ponownie Państwo S. z prośbą o pomoc w sprawie uznania za obywatela polskiego ich niepełnosprawnego syna A.
Państwo S. są rodzicami trójki dzieci, obywatelami Rosji mieszkającymi od 2012 roku w Polsce. W dniu 26 lutego 2018 r. pięcioosobowa rodzina rosyjska złożyła do wojewody zachodniopomorskiego wnioski o udzielenie im zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzją z dnia 23 kwietnia 2019 r. udzielono zezwolenia na pobyt w Polsce tylko dzieciom. Natomiast rodzice po wielu latach starań uzyskali zezwolenie na ww. pobyt dopiero w 2022 roku.
Na początku października 2022 r. Państwo S. złożyli wniosek o uznanie małoletniego syna A., dziecka z niepełnosprawnością, za obywatela Polski. W trakcie rozpatrywania wniosku poproszono o dostarczenie certyfikatu znajomości języka polskiego przez dziecko, co jest wymogiem ustawy o obywatelstwie polskim z dnia 2 kwietnia 2009 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 465).
W przypadku A. jest to wymóg nie do spełnienia, gdyż chłopiec ma niepełnosprawność sprzężoną: niepełnosprawność intelektualną w stopniu znacznym (uwarunkowaną genetycznie - zespół Downa) oraz niepełnosprawność ruchową. Chłopiec nie mówi, porozumiewa się za pomocą gestów i mimiki, nie pisze, nie czyta, wymaga pomocy. A. posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wymaga stosowania specjalnych metod edukacyjnych i wychowawczych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na pytanie:
Co mają zrobić rodzice A. w opisanej sytuacji, gdy zdanie egzaminu z języka polskiego przez tak chore dziecko nie jest możliwe?
Z poważaniem
Iwona Hartwich
Posłanka na Sejm RP