do ministra sprawiedliwości
w sprawie nieprawidłowości w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Mazowieckim
Zgłaszający: Przemysław Wipler
Data wpływu: 02-03-2026
Szanowny Panie Ministrze,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działaniach administracji rządowej oraz art. 166 i nast. ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, wnoszę o udzielenie informacji i zajęcie stanowiska w sprawie nieprawidłowości, jakie miały miejsce w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec pani J. C. przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Mazowieckim – Marka Bodeckiego i nadzorowanego przez Sąd Rejonowy w Grodzisku Mazowieckim.
Wskazane postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez pod sygn. akt KM (...). W jego toku, przez przeważającą część postępowania, mimo iż komornik posiadał wiedzę o miejscu zamieszkania dłużnika, bowiem informacje w tym zakresie zawarł w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, wszelka korespondencja kierowana była na zupełnie inne, niezwiązane z dłużniczką adresy.
Dodatkowo, mimo iż egzekucja dotyczyła kwoty nieco ponad 23 000 zł, komornik pozostawił bez rozpoznania zgłoszony przez wierzyciela wniosek o przeprowadzenie czynności terenowych w miejscu pobytu dłużnika i zajęcie ruchomości przedstawiających wartość handlową. Dopiero zgłoszony w dniu 21 kwietnia 2015 r. (a zatem blisko rok później) wniosek o wszczęcie i przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości spotkał się z jego zainteresowaniem, co skutkowało szybkim podjęciem czynności mających na celu doprowadzenie do sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność dłużniczki.
W kontekście powyższego na uwagę zasługują tu działania komornika, który mimo złożonego przez wierzyciela wniosku opartego o art. 814 k.p.c. o dokonanie czynności terenowych i przymusowe otwarcie lokalu oraz pobranie zaliczki na dokonanie czynności z udziałem Policji i ślusarza, wskazanych działań nigdy nie podjął i nie rozliczył pobranej zaliczki, zaś operat szacunkowy wraz z opisem i oszacowaniem sporządził finalnie bez zapoznania się ze stanem nieruchomości.
Po dobrowolnym dokonaniu spłaty zadłużenia przez dłużniczkę bezpośrednio do wierzyciela przez 3 miesiące komornik zwlekał z rozpoznaniem wniosku wierzyciela o umorzenie postępowania egzekucyjnego, po czym po blisko dwóch latach od umorzenia wskazanego postępowania, wykorzystując fakt, iż dłużniczka nie uiściła kwoty 290 zł tytułem kosztów komorniczych za wskazane postępowanie, w dniu 6 kwietnia 2018 r. przekazał do Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim akta postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod numerem (...) celem uzgodnienia terminu licytacji komorniczej. Podstawą do przeprowadzenia wskazanej czynności był natomiast właśnie operat szacunkowy wraz z opisem i oszacowaniem nieruchomości sporządzony w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod numerem (...). Jednocześnie nie została dokonana jakakolwiek aktualizacja operatu szacunkowego, opisu, czy też oszacowania nieruchomości. Dłużniczka nigdy też nie została pouczona, że operat szacunkowy sporządzony w ramach umorzonego postępowania egzekucyjnego może stać się podstawą do licytacyjnej sprzedaży jej nieruchomości w związku z innym postępowaniem egzekucyjnym. Komornik nigdy nie poinformował także dłużniczki o tym, że może ona wnioskować o aktualizację wskazanego operatu i na co w takim wniosku winna się powołać. Powyższego pouczenia nie przekazał zresztą żadnemu z wierzycieli, podobnie jak nie poinformował ich, że licytacja nieruchomości następuje na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przeszło 4 (!) lata wcześniej.
Po wyznaczeniu terminu licytacji nieruchomości stanowiącej własność dłużniczki złożyła ona wniosek o sporządzenie dodatkowego opisu i oszacowania.
Pomimo iż:
1) wycena została dokonana bez oględzin wewnątrz zabudowań;
2) do wyceny przyjęte zostały transakcje z okresu od stycznia 2014 r. do grudnia 2015 r.;
3) w nieruchomości zaszły istotne zmiany (w wycenie z marca 2016 r. biegły wskazał, iż ulica, przy której jest położona nieruchomość, nie ma utwardzonej powierzchni, teren działki jest niezagospodarowany – a przed licytacją były już zmiany w tym zakresie w stanie nieruchomości)
– komornik oddalił wskazany wniosek, i to mimo braku pouczenia o treści art. 948 § 11 k.p.c.
Dodatkowo wskazania wymaga, że licytacja nieruchomości stanowiącej własność dłużniczki przeprowadzona została mimo obowiązującego we wskazanym okresie zakazu wynikającego z art. 9522 § 5 k.p.c., który wprost zakazywał licytacji lokalu mieszkalnego lub nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym, który służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika, w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz 90 dni po jego zakończeniu. Fakt natomiast, że we wskazanym okresie dłużniczka tam zamieszkiwała, biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego, w szczególności zaś fakt odbierania pod wskazanym adresem korespondencji oraz zaświadczenia o zameldowaniu, nie budzi wątpliwości.
Po przeprowadzonej w dniu 11 września 2020 r. licytacji komorniczej komornik sporządził z kolei plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, przy czym do podziału przekazał kwotę pomniejszoną o podatek VAT, i to mimo że w protokole opisu i oszacowania z 2016 r. wskazano tylko jedną kwotę – bez podziału na kwotę netto i kwotę brutto. Komornik obciążył zatem dłużniczkę podatkiem VAT, mimo iż nie był on należny, i zrobił to po upływie kilku lat od sporządzenia protokołu opisu i oszacowania. Podkreślenia w kontekście powyższego wymaga przy tym fakt, iż w obwieszczeniu o licytacji (I i II) nie ma informacji, że suma oszacowania i cena wywołania są kwotami brutto oraz że sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: