w sprawie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek
Warszawa, 02-07-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na zapytanie numer 3542 Pana Posła Pawła Hreniaka w sprawie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Oławie, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie należy podkreślić, że organy Policji kształtują politykę kadrową tak, aby zapewnić sprawne działanie tej formacji oraz wykorzystywać w sposób efektywny posiadane etaty, w celu zagwarantowania prawidłowej realizacji ustawowych zadań. Procedura wydalenia ze służby w Policji wdrażana jest na wniosek przełożonego do spraw osobowych danego policjanta, gdyż to on posiada wiedzę o całokształcie sytuacji w podległej mu jednostce.
Odnosząc się do sprawy poruszonej w wystąpieniu Pana Posła uprzejmie informuję, że 12 maja 2026 r. w Komendzie Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu zostało wszczęte postępowanie administracyjne mające na celu potwierdzenie możliwości zastosowania w odniesieniu do wskazanego policjanta fakultatywnego trybu zwolnienia ze służby w Policji określonego w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji[1], tj. gdy wymaga tego ważny interes służby. Podstawę wszczęcia przedmiotowego postępowania stanowił wniosek Komendanta Powiatowego Policji w Oławie z 6 maja 2026 r. o zwolnienie ze służby w Policji ww. funkcjonariusza, na podstawie przywołanych uregulowań. Postępowanie administracyjne zostało przedłużone do 12 lipca 2026 r. i wymaga dokonania analizy okoliczności tej sprawy z uwzględnieniem interesu formacji, jak również funkcjonariusza, którego dotyczy zainicjowany proces.
Należy podkreślić, że istotne znaczenie ma ocena zaangażowania w służbę oraz dyspozycyjność, tj. cecha pożądana w odniesieniu do funkcjonariusza publicznego. W sytuacji częstego korzystania ze zwolnień lekarskich może zostać zachwiana fundamentalna zasada konstrukcji każdego stosunku służbowego, opartego na podporządkowaniu i dyspozycyjności funkcjonariusza.
W złożonym wniosku Komendant Powiatowy Policji w Oławie wskazał, że od dnia podjęcia służby w Policji, tj. od 15 września 2021 r., wspomniany policjant korzystał ze zwolnień lekarskich łącznie przez 359 dni. Komendant Powiatowy Policji w Oławie zasygnalizował, że taka absencja została zauważona i zakwestionowana w kontekście interesu służby. Zaznaczył ponadto, że dwukrotnie (we wrześniu 2024 r. oraz w czerwcu 2026 r.) skierował policjanta do Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu na badania w celu ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby. W dniu 19 czerwca 2026 r. do Komendy Powiatowej Policji w Oławie wpłynęła decyzja Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej we Wrocławiu z 9 czerwca 2026 r., która orzekła o umorzeniu jednego z postępowań orzeczniczych w całości. Powyższe wynikało z niepodjęcia przez stronę pism do niej kierowanych. Drugie postępowanie pozostaje w toku.
Należy zauważyć, że pojęcie „ważnego interesu służby”, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, nie zostało w tej ustawie zdefiniowane. Przyczyny zwolnienia ze służby policjanta zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy o Policji zawierają wspólną cechę – odwołują się do okoliczności lub zdarzeń związanych bądź z zachowaniem się policjanta w służbie lub w życiu prywatnym, bądź do okoliczności, na powstanie których nie miał on wprawdzie decydującego wpływu, lecz powstanie których utrudnia mu lub wręcz uniemożliwia jej pełnienie. We wszystkich zatem przypadkach ocena końcowa poprzedzająca decyzję o zwolnieniu policjanta ze służby musi uwzględniać okoliczności konkretnej, indywidualnej sytuacji. Rolą organu administracji w sprawie o zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji jest natomiast wykazanie, że za zwolnieniem funkcjonariusza przemawia ważny interes służby[2].
Należy mieć na uwadze, że Policja jest formacją służącą społeczeństwu i zapewniającą obywatelom bezpieczeństwo, ochronę ich życia i zdrowia. Realizacja tych funkcji niewątpliwie wymaga znacznego zaangażowania się i dyspozycyjności wszystkich funkcjonariuszy oraz określonych kwalifikacji, a także odpowiednich predyspozycji psychicznych i zdrowotnych. Ustawodawca w interesie funkcjonariuszy reglamentuje przyczyny zwolnienia ich ze służby. Jednocześnie nie kwestionuje jednak konieczności prowadzenia przez organy Policji racjonalnej polityki kadrowej, w tym podejmowania działań zabezpieczających także interesy formacji i zapewniających ochronę interesu społecznego. Ustawa o Policji dopuszcza zatem możliwość zwolnienia ze służby nawet w przypadkach niezawinionych przez policjantów, gdy wymaga tego dobro formacji. Osiągnięciu tego celu ma służyć między innymi instytucja przewidziana w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.
Potrzeba skorzystania z omawianej instytucji może w konsekwencji zachodzić również w przypadkach stale powtarzających się nieobecności policjanta na służbie, gdyż takie sytuacje niewątpliwie mają negatywny wpływ na organizację i efektywność działania Policji, a w szczególności jednostki organizacyjnej, w której dany policjant powinien wykonywać obowiązki służbowe.
Ponadto należy wskazać, że przełożony, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o Policji, samodzielnie podejmuje decyzje kadrowe wobec podległych mu policjantów, jak również w sprawach, o których mowa w art. 45 ust. 1 ww. ustawy, wobec policjantów zatrudnionych w podległych komendzie wojewódzkiej Policji jednostkach organizacyjnych Policji. Jakakolwiek ingerencja Komendanta Głównego Policji, która miałaby wpływ na wydanie przez organ I instancji decyzji w przedmiocie ewentualnego zwolnienia wskazanego policjanta ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, świadczyłaby o nieuprawnionym wkroczeniu w zakres kompetencji tego przełożonego, jak również mogłaby stanowić podstawę do naruszenia zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, z uwagi na fakt, że od decyzji organu I instancji, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu, stronie będzie przysługiwać prawo do wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji, a następnie skarga do sądu administracyjnego.
Jednocześnie informuję, że Biuro Nadzoru Wewnętrznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA), zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych[3], podjęło czynności mające na celu ocenę sposobu procedowania przedmiotowej sprawy w Komendzie Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu. Czynności te pozostają w toku.
Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej funkcjonujących w Policji mechanizmów wsparcia i rehabilitacji dla funkcjonariuszy poszkodowanych na służbie wskazuję, że do dyspozycji policjantów pozostają psycholodzy w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Policji, do zadań których należy m.in. udzielanie wsparcia i pomocy w sytuacjach tego wymagających. Ponadto na podstawie § 26 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 września 2014 r. w sprawie urlopów policjantów, policjantowi będącemu w służbie stałej można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia. Urlopu tego można udzielić na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej, na którą policjant kierowany jest przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych, na wniosek lekarza lub samego policjanta.
Ponadto Sanatoria Uzdrowiskowe MSWiA realizują turnusy antystresowe dla funkcjonariuszy i pracowników cywilnych służb mundurowych MSWiA. Uczestnikami turnusów antystresowych są funkcjonariusze i pracownicy służb mundurowych, którzy w wyniku realizacji zadań służbowych doznali urazów psychicznych, wymagających udzielenia pomocy psychologicznej i oddziaływań o charakterze psychoprofilaktycznym. Turnusy zawierają zajęcia psychoprofilaktyczne obejmujące warsztaty psychologiczne umiejętności interpersonalnych, zajęcia relaksacyjne grupowe, porady lekarskie lub psychologiczne. Dodatkowo w ramach turnusu uczestnicy mają zapewnioną opiekę lekarską i pielęgniarską oraz zabiegi rehabilitacyjne.
Jednocześnie dzięki współpracy MSWiA i Ministerstwa Zdrowia od 1 czerwca 2025 r. została uruchomiona linia wsparcia dla funkcjonariuszy i pracowników służb mundurowych i ich rodzin w kryzysie psychicznym. Linia wsparcia psychologicznego jest anonimowa, bezpłatna i funkcjonuje przez 7 dni w tygodniu. Obsługą infolinii zajmują się specjaliści, psycholodzy mający doświadczenie w pracy ze służbami mundurowymi. Zadanie finansowane jest ze środków Ministra Zdrowia.
Przedmiotowe wsparcie dostępne jest pod numerem 800 70 2430 oraz adresem e-mail:
liniamundurowa@centrumwsparcia.pl
Informacje na temat linii wsparcia można znaleźć na stronie internetowej Centrum Wsparcia https://centrumwsparcia.pl/. Na stronie dostępna jest baza teleadresowa oraz mapa instytucji pomocowych, która pomaga osobom poszukującym pomocy, samodzielnie uzyskać potrzebne informacje w sposób szybszy i prostszy.
Z poważaniem
z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm.
[2] por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt III OSK 2362/25; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 2189/23; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt III OSK 7188/21; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 5254/21; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt II SA 426/99).
[3] Dz. U. z 2025 r. poz. 529