w sprawie obywatela RP przebywającego w ciężkim stanie w szpitalu na Filipinach oraz działań państwa polskiego dotyczących jego ewentualnego sprowadzenia do kraju
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Władysław Teofil Bartoszewski
Warszawa, 13-07-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na zapytanie nr 3555 posła Marcina Józefaciuka w sprawie obywatela RP przebywającego w ciężkim stanie w szpitalu na Filipinach oraz działań państwa polskiego dotyczących jego ewentualnego sprowadzenia do kraju przedstawiam następujące informacje.
1. Od kiedy Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ambasada RP w Manili, Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Obrony Narodowej oraz Narodowy Fundusz Zdrowia posiadają wiedzę o sprawie pana Piotra Moczulskiego?
2. Jakie konkretne działania zostały podjęte przez Ambasadę RP w Manili od momentu uzyskania informacji o wypadku i hospitalizacji obywatela RP?
3. Czy przedstawiciele polskiej służby konsularnej kontaktowali się ze szpitalem, w którym przebywa pan Piotr Moczulski? Jeśli tak, kiedy i z jakim skutkiem?
4. Czy przedstawiciele polskiej służby konsularnej pozostają w bieżącym kontakcie z rodziną pacjenta? Jeśli tak, kto jest osobą prowadzącą sprawę?
Ambasada RP z siedzibą w Manili po uzyskaniu informacji o wypadku z udziałem obywatela polskiego (zdarzenie miało miejsce 18 kwietnia 2024 r.), niezwłocznie nawiązała kontakt i pozostawała w stałym kontakcie zarówno z rodziną poszkodowanego, jak i właściwymi władzami lokalnymi, w tym z policją, szpitalem, Biurem Imigracyjnym oraz Bureau of International Health Cooperation. Dodatkowo przedstawiciele Ambasady RP w Manili, jak i pracownicy Konsulatu Honorowego RP w Cebu, wielokrotnie odwiedzali poszkodowanego podczas jego pobytu w szpitalu, monitorując jego stan zdrowia oraz warunki hospitalizacji. Placówka zagraniczna podejmowała również liczne działania interwencyjne na rzecz poszkodowanego – w szczególności wielokrotnie zwracała się do właściwych instytucji filipińskich, w tym do miejscowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz szpitala, z wnioskami o częściowe lub całkowite umorzenie kosztów leczenia. Ponadto Ambasada RP z siedzibą w Manili występowała do Urzędu Imigracyjnego z prośbą o odstąpienie od naliczania kar administracyjnych związanych z przekroczeniem okresu legalnego pobytu na terytorium Filipin, wynikającym z sytuacji zdrowotnej poszkodowanego.
Niezależnie od powyższych działań, pozostając w stałym kontakcie z rodziną poszkodowanego, Ambasada RP w Manili udziela wszelkich dostępnych informacji, odpowiada na kierowane zapytania oraz podejmuje działania konsularne pozostające w zakresie jej kompetencji.
5. Czy sporządzono pisemną analizę możliwych form pomocy państwa polskiego w tej sprawie? Jeśli tak, proszę o wskazanie jej głównych ustaleń.
Poszkodowany w czasie pobytu na Filipinach, w tym również w chwili zaistnienia wypadku drogowego, nie posiadał ubezpieczenia podróżnego, które pokrywałoby koszty leczenia oraz transport medyczny. Nie istniał więc podmiot zobowiązany do pokrycia kosztów leczenia poszkodowanego ani kosztów jego ewentualnego transportu medycznego do Polski. Z informacji posiadanych przez placówkę wynika ponadto, że rodzina poszkodowanego nie dysponowała środkami finansowymi umożliwiającymi samodzielne sfinansowanie transportu medycznego do kraju, w związku z czym podejmowane były działania mające na celu pozyskanie niezbędnych funduszy, w tym przez organizację zbiórek środków finansowych.
6. Czy państwo polskie posiada fundusz, rezerwę, procedurę lub mechanizm nadzwyczajny, który może zostać wykorzystany w sytuacji, gdy obywatel RP w ciężkim stanie zdrowia przebywa poza UE, a rodzina nie jest w stanie sfinansować transportu medycznego?
7. Czy rodzina pana Piotra Moczulskiego otrzymała pełną pisemną informację o tym, jakie działania może podjąć państwo, a jakich działań podjąć nie może? Jeśli tak, kiedy?
8. Czy w tej sprawie odbyło się spotkanie międzyresortowe albo narada z udziałem MSZ, MZ, MON, NFZ i przedstawicieli placówki dyplomatycznej? Jeśli nie, czy takie spotkanie zostanie pilnie zorganizowane?
Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie ma podstaw prawnych, środków finansowych oraz możliwości organizacyjnych umożliwiających pokrywanie kosztów leczenia obywateli RP za granicą lub finansowanie transportu medycznego do kraju. Pomoc udzielana przez konsula realizowana jest wyłącznie w granicach kompetencji określonych przepisami prawa. Kompetencje te nie obejmują regulowania prywatnych zobowiązań finansowych polskich obywateli za granicą (w tym m.in. kosztów leczenia, hospitalizacji czy transportu medycznego, etc). Dlatego też obowiązek posiadania odpowiedniego ubezpieczenia jest wskazywany w ogólnodostępnych informacjach dla podróżujących publikowanych przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.
Z uwagi na brak podstawy prawnej do realizowania transportu medycznego Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie dysponuje tym samym funduszami na ten cel czy mechanizmami nadzwyczajnymi dla tego typu przypadków. O tym fakcie rodzina pacjenta była informowana przez konsula RP w Manili oraz przez Departament Konsularny Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Jednocześnie pragnę zapewnić pana posła, że konsul RP w Manili stale monitoruje sprawę polskiego obywatela, udzielając informacji rodzinie pacjenta i podejmując bieżące działania w kontakcie ze szpitalem i władzami miejscowymi. W przypadku, gdy rodzina pacjenta będzie organizowała transport medyczny, konsul udzieli możliwej pomocy lub potrzebnego wsparcia w ramach posiadanych kompetencji.
Z wyrazami szacunku
z up. Władysław Teofil Bartoszewski
Sekretarz Stanu