w sprawie obywatela RP przebywającego w ciężkim stanie w szpitalu na Filipinach oraz działań państwa polskiego dotyczących jego ewentualnego sprowadzenia do kraju
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia Tomasz Maciejewski
Warszawa, 15-07-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na zapytanie nr 3555 Pana Marcina Józefaciuka, Posła na Sejm RP, z dnia 19 czerwca 2026 r., uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji pozostających we właściwości Ministerstwa Zdrowia.
Odnosząc się do pytania pierwszego uprzejmie wyjaśniam, że Ministerstwo Zdrowia powzięło informację o sytuacji, w jakiej znalazł się pan P.M. w wyniku wypadku, jakiego doznał w czasie pobytu na Filipinach, w związku z wpłynięciem wiadomości mailowej z dnia 13 czerwca 2024 r.
W odpowiedzi na tę wiadomość Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że zarówno Minister Zdrowia, jak i Narodowy Fundusz Zdrowia nie posiada podstaw prawnych do sfinansowania kosztów przewiezienia obywatela polskiego środkami transportu medycznego z Filipin do Polski.
W stosunkach między Polską i Filipinami nie obowiązuje umowa międzynarodowa, która swoim zakresem przedmiotowym obejmowałaby przepisy regulujące zasady udzielania świadczeń opieki zdrowotnej osób ubezpieczonych w jednym państwie, które przebywają w innym państwie, ani rozliczania kosztów tych świadczeń.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że tak unijne przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego obowiązujące na terytorium państw członkowskich UE/EFTA, jak i żadna z obowiązujących w stosunkach między Polską a państwami nienależącymi do Unii Europejskiej umów międzynarodowych, nie obejmuje swoimi przepisami finansowanie kosztów międzynarodowego transportu sanitarnego.
Wobec powyższego, obywatel polski, który w trakcie pobytu na Filipinach znalazł się w sytuacji, w której jego powrót do Polski możliwy jest wyłącznie środkami transportu sanitarnego, zobowiązany jest do pokrycia kosztów związanych z tym transportem we własnym zakresie, zwłaszcza ze środków pochodzących z posiadanej polisy ubezpieczenia medycznego. W identycznej sytuacji znajdują się obywatele Filipin, którzy w czasie pobytu w Polsce znaleźliby się w podobnej sytuacji, jak pan P.M., tzn. zobowiązani byliby do pokrycia kosztów transportu powrotnego na Filipiny z własnych środków.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące sytuacji ubezpieczeniowej pana Piotra po powrocie do kraju, uprzejmie informuję, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461, z późn. zm.) mógłby on korzystać z leczenia w ramach ubezpieczenia zdrowotnego, o ile posiadałby tytuł do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego albo ubezpieczył się dobrowolnie.
Ponadto, w przypadku braku możliwości uzyskania przez pana Piotra ubezpieczenia zdrowotnego, miałby on prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W myśl powołanego przepisu świadczeniobiorca nieubezpieczony, który posiada obywatelstwo polskie, ma prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w tej ustawie, jeżeli spełnia kryterium dochodowe, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej.
Odnosząc się do kwestii wskazania konkretnej placówki medycznej w Polsce, w której możliwa byłaby kontynuacja leczenia pana Piotra, uprzejmie informuję, że po uzyskaniu informacji o obecnym stanie zdrowia pacjenta oraz zakresie dalszego leczenia Ministerstwo Zdrowia oraz Narodowy Fundusz Zdrowia udzielą wsparcia we wskazaniu właściwej placówki medycznej.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Tomasz Maciejewski
Podsekretarz Stanu