do ministra spraw zagranicznych
w sprawie wyboru nowego sekretarza generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO)
Zgłaszający: Arkadiusz Mularczyk
Data wpływu: 28-02-2024
W związku z trwającą debatą na temat obsady stanowiska sekretarza generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) oraz z uwagi na niedawne wypowiedzi ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego pragnę zwrócić się z zapytaniem dotyczącym stanowiska Rządu Rzeczypospolitej Polskiej w tej kwestii.
Jak wiadomo, minister spraw zagranicznych w wywiadzie dla Polskiego Radia (https://polskieradio24.pl/artykul/3340309,mark-rutte-dostanie-poparcie-polskiego-rzadu-na-stanowisko-szefa-nato-radoslaw-sikorski-stawia-warunki) zasugerował, że premier Holandii Mark Rutte ma największe szanse na objęcie tej prestiżowej funkcji. Pan minister Sikorski wspomniał również o rozmowach z panem Ruttem oraz o „polskich postulatach kadrowych”, które mają być przedmiotem negocjacji z kandydatem na sekretarza generalnego NATO.
Biorąc pod uwagę strategiczne znaczenie NATO dla bezpieczeństwa Polski oraz regionu Europy Środkowo-Wschodniej, uważam za niezbędne, by polskie stanowisko w tej kwestii było jasne i zrozumiałe dla opinii publicznej.
W związku z powyższym proszę Pana Premiera o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Jakie działania podejmuje rząd RP, aby maksymalizować wpływ Polski na proces decyzyjny w NATO, szczególnie w kontekście wyboru sekretarza generalnego oraz obsady innych kluczowych stanowisk w strukturach Sojuszu?
2. Jakimi kryteriami kieruje się rząd RP przy ocenie kandydatur na stanowisko sekretarza generalnego NATO?
3. Czy została podjęta decyzja o poparciu kandydatury premiera Marka Ruttego, a jeśli tak, to jakie argumenty przeważyły na korzyść tej decyzji?
4. Jakie konkretnie „polskie postulaty kadrowe” zostały przedstawione w rozmowach z kandydatem i czy uzyskano wstępne zapewnienia ich realizacji w przypadku wyboru pana Marka Ruttego na sekretarza generalnego NATO?
5. Czy ewentualne poparcie dla kandydata z kraju, który nie wypełnia wymogów płatności 2% PKB na obronność, jest rozwiązaniem uzasadnionym?