w sprawie świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Łukasz Krasoń
Warszawa, 02-02-2024
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na zapytanie nr 58 Poseł na Sejm RP Pani Jagny Marczułajtis-Walczak uprzejmie informuję, co następuje.
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podejmując działania na rzecz poprawy jakości życia osób z niepełnosprawnościami dokłada wszelkich starań, by oferowane wsparcie - w jak największym stopniu - odpowiadało na potrzeby tej grupy społecznej.
Ustawą z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji[1] wprowadzono świadczenie dla osób, które ze względu na naruszenie sprawności organizmu są całkowicie zależne od wsparcia ze strony najbliższych i otoczenia oraz posiadających niski status materialny. Głównym celem tej ustawy jest zapewnienie dodatkowych środków służących zaspokajaniu potrzeb życiowych osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, ze względu na zwiększone koszty związane z pielęgnacją, rehabilitacją i opieką medyczną.
Powyższa ustawa zawiera w swej treści mechanizm waloryzacyjny. Mechanizm ten nie dotyczy jednak kwoty świadczenia uzupełniającego, które przysługuje w stałej maksymalnej wysokości 500 zł, ale odnosi się do poziomu dochodu, po przekroczeniu którego świadczenie uzupełniające nie przysługuje. W myśl tego mechanizmu, kwota miesięczna uprawniająca do świadczenia uzupełniającego podlega podwyższeniu, w terminach i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z nimi, od 1 marca każdego roku jest waloryzowana kwota miesięcznego progu uprawniającego do świadczenia uzupełniającego; od 1 marca 2023 r. w efekcie przeprowadzonej waloryzacji, miesięczna kwota uprawniająca do ww. świadczenia wzrosła z 1896,13 zł brutto (2022 r.) do 2157,80 zł brutto.
Mechanizm waloryzacyjny zawarty w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych został szczegółowo określony w art. 89 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, wskaźnik waloryzacji to średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w poprzednim roku kalendarzowym zwiększony o co najmniej 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym. Wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych jest średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów albo średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli jest on wyższy od wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów. Natomiast zwiększenie o co najmniej 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia, jest przedmiotem corocznych negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego, przeprowadzanych w czerwcu, w roku poprzedzającym waloryzację. W chwili obecnej wysokość wskaźnika waloryzacji nie jest jeszcze znana.
Przedstawiając powyższe pragnę dodać, że w ministerstwie są prowadzone prace analityczne dotyczące skutków finansowych wprowadzenia waloryzacji samego świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.
Z wyrazami szacunku
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
[1] Dz. U. z 2023 r., poz. 156 ze zm.