7 kadencja, 1 posiedzenie, 4 dzień (19-11-2011)
10 punkt porządku dziennego:
Przedstawienie przez prezesa Rady Ministrów programu działania Rady Ministrów z wnioskiem o udzielenie jej wotum zaufania.
Prezes Rady Ministrów Donald Tusk:
Pani Marszałek! Panie Posłanki! Panowie Posłowie! Spoczywa na mnie teraz obowiązek odpowiedzi na pytania i wątpliwości, argumenty, które pojawiły się w czasie wczorajszej debaty, w czasie wystąpień przedstawicieli klubów parlamentarnych i w ponad 130 pytaniach, jakie padły pod adresem moim i nowego rządu w związku z wygłoszonym exposé.
Chcę od razu zacząć od sprawy, która, jak widzę, emocjonuje niektórych państwa posłów, czego wyrazem było gorączkowe, chociaż nieświadczące o wysokiej kompetencji wystąpienie posła Kuźmiuka. Mogę jednak państwa uspokoić, od tego zacznę odpowiedzi na państwa pytania, ponieważ w czasie wczorajszej debaty pojawiły się także pytania o koncepcję dodatkowej opłaty od niektórych kopalin. W związku z tym jest rzeczą naturalną, że czuję się zobowiązany do odpowiedzi także na to pytanie.
Pozwolicie państwo, że zacznę od kilku kluczowych informacji. Po pierwsze, słysząc pytania i wątpliwości dotyczące tego pomysłu i skutku na giełdzie po ogłoszeniu tej koncepcji, przede wszystkim poprosiłem o informację szefostwo giełdy na temat operacji na akcjach KGHM w dniu przedwczorajszym i wczorajszym, do przedstawienia tej informacji w exposé i po jej przedstawieniu. Według informacji, jakie otrzymałem, nie było żadnych znaczących, wyróżniających się od tych z dnia powszedniego ruchów, jeśli chodzi o akcje KGHM, do momentu wygłoszenia exposé, konkretnie do tego fragmentu, który dotyczył ewentualnego nowego podatku czy daniny od kopalin. Natomiast, co zrozumiałe, po tej informacji radykalnie wzrosła ilość obrotów na akcjach KGHM. Ilość operacji przed exposé to było 20 operacji na sekundę, a po wygłoszeniu 400 operacji na sekundę. Z tego można wnosić z całą pewnością, że ta informacja nie była wcześniej wykorzystywana przez jakichkolwiek graczy na giełdzie, w tym przez Skarb Państwa, żeby nie było wątpliwości. (Oklaski) Po drugie, pana posła Kuźmiuka też pragnę uspokoić, wartość akcji KGHM po dzisiejszej sesji... (Poruszenie na sali)
(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Bo sprzedaliście.)
Jeśli państwo pozwolą, dodam kolejne informacje i przestaniecie także opowiadać o stratach Skarbu Państwa. Wartość akcji KGHM na początku października tego roku była o 20% niższa niż dzisiaj, po wczorajszej sesji spadkowej.
(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Trzeba było nie sprzedawać.)
Po drugie, Skarb Państwa nie zamierza ani dziś, ani jutro sprzedawać akcji KGHM, to znaczy strata, o której państwo mówicie, jest tak samo wirtualna, jak gigantyczny zysk, kiedy odnotowujemy wzrost tych akcji, to jest elementarz. Przykro mi, że w tak ważnym momencie, jak debata nad exposé, niektórzy z państwa posłów muszą pobierać tak elementarne lekcje dotyczące finansów, gospodarki i giełdy. (Oklaski)
Co do meritum, co do istoty tego projektu, być może gdybym zabawił się albo gdybym mentalnie upodobnił się do tych, którzy zawsze mają wątpliwości, i to takiego najcięższego gatunku, gdybym na serio chciał to skomentować albo odnieść się do tych okrzyków, jakie słyszałem w czasie wystąpienia posła Kuźmiuka tu, po tej stronie sali, gdzie siedzą posłanki i posłowie PiS-u, to znaczy, że ktoś musiał na pewno na tym zarobić, że na pewno potrzebna będzie komisja śledcza i gdzie ochrona kontrwywiadowcza, to, proszę państwa, wierzyć mi się nie chce, że ktoś, kto ma jakąś orientację w tych sprawach i minimum dobrej woli, mógł w ten sposób komentować publiczne ogłoszenie w exposé premiera intencji zmian ustawowych. Jak państwo posłowie sobie wyobrażacie pełną dyskrecję i ochronę kontrwywiadowczą dla inicjatywy ustawodawczej, która podlega konsultacjom społecznym i której skutki wchodzą po przegłosowaniu przez Sejm, Senat i podpisaniu przez prezydenta? To jest naprawdę nadzwyczajna nowość, ale tę propozycję, bo tak usłyszałem od posła Macierewicza w kuluarach, być może posłowie PiS-u przedstawią w sposób bardziej formalny, czyli jak sobie wyobrażają tajne przyjmowanie ustaw z ochroną kontrwywiadowczą. (Wesołość na sali, oklaski)
(Głos z sali: Pewnie nie wiedzą, o co chodzi.)
Co do istoty intencji, jaką wygłosiłem, miałem wrażenie, że wielu z państwa posłów dobrze ją zrozumiało, także z tej strony sali. Niektórzy z państwa, komentując, zadając pytania dotyczące tego przedsięwzięcia, wyrażali dla mnie też dość oczywistą akceptację i aprobatę tego kierunku zmian.
Szanowni państwo, żeby wyjaśnić elementarne rzeczy: Srebro w ciągu, liczmy to, ostatnich lat, ale nie nastu lat, tylko ostatnich kilku lat, podrożało pięciokrotnie. Miedź w tym dłuższym terminie - ciągła wznosząca. Możliwości wyzyskania korzyści płynących z tego tytułu, możliwości państwa polskiego i narodu polskiego są bardzo ograniczone właśnie dlatego, że aby uzyskać bezpośrednio pieniądze dla wszystkich Polaków z tytułu tej działalności wydobywczej i przerobu, musielibyśmy wykorzystywać dywidendę, co jest, jak państwo wiecie, dość kosztownym z punktu widzenia państwa polskiego sposobem pozyskiwania środków, ponieważ dywidenda oznacza konieczność dzielenia się także z współwłaścicielami zagranicznymi.
(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Trzeba było nie sprzedawać.)
Rozmawiamy na temat exposé, które zostało wygłoszone wczoraj i nie dokonano wczoraj żadnej sprzedaży akcji KGHM. Ja tylko informuję państwa, że ta struktura własności, jaką mamy w przypadku KGHM, powoduje, że dywidenda jest kosztowna, uciążliwa dla samego KGHM, jeśli jest wysoka, i mało korzystna z punktu widzenia interesów społecznych. Cóż chcemy tą zapowiedzią i przeprowadzeniem tej ustawy osiągnąć? Żeby ten duży pieniądz, który wynika z faktu, że w polskiej ziemi mamy te kopaliny, żeby ten pieniądz trafiał do wszystkich Polaków, a nie do współwłaścicieli, inwestorów zagranicznych w tak dużej skali i wyłącznie zatrudnionych w KGHM. Tak, taka jest intencja. (Oklaski) Liczę na aprobatę tej intencji przez całą Izbę.
Przejdę do innych spraw. Pozwolicie państwo, że przedstawię kilka informacji o charakterze ogólnym, ponieważ wątpliwości i pytania pojawiały się z dużą częstotliwością w odniesieniu do niektórych spraw, więc nie będę w każdym przypadku wymieniał posłanki lub posła, którzy zadawali pytania. Z góry też chcę uprzedzić: wiele pytań i wiele wypowiedzi w czasie debaty nie odnosiło się bezpośrednio, a często nawet pośrednio do exposé czy programu rządu. Nie czynię z tego zarzutu, ale liczę na to, że zwolnicie mnie państwo w związku z tym z odpowiedzi na te wątpliwości czy pytania.
Co do samej debaty odniosłem wrażenie, że niektóre wystąpienia, co też nie jest oczywiście zarzutem, były raczej substytutami własnego exposé niż odniesieniem się do programu rządu. Czas na wygłoszenie takich przemówień być może nastąpi w przyszłości, ale nie był to chyba najlepszy moment, aby - zamiast odnieść się do propozycji chyba jednak dość konkretnych i istotnych w moim exposé - wygłaszać przemówienia jakby obok tych tematów, które zostały zawarte w exposé. Podkreślam, że każdy ma prawo do takiego wystąpienia, jakie uważa za stosowne, ale w związku z tym nie na wszystkie argumenty mogę odpowiedzieć.
Było wiele pytań w związku z tym, że duże zainteresowanie budzi kwestia bezpieczeństwa energetycznego, w tym pakietu klimatycznego, i zagrożeń dla polskiej gospodarki, szczególnie energetyki, z tego wynikających. Muszę sprostować pewną nieścisłość, ponieważ to zabrzmiało bardzo mocno w ustach prezesa PiS pana Jarosława Kaczyńskiego, i jeszcze raz przypomnieć pewne fakty, które zresztą obrosły już literaturą. Byłem w samym środku zdarzeń, więc mam także precyzyjną własną informację na ten temat.
Otóż nieprawdą jest, że niekorzystne dla polskiej energetyki rozwiązania zaproponowane w pierwotnych zapisach pakietu klimatycznego czy klimatyczno-energetycznego były zaakceptowane przez mój rząd. Poprzedni prezydent śp. Lech Kaczyński, o czym zresztą publicznie informował, złożył takie formalne, oficjalne zobowiązanie na posiedzeniu Rady Europejskiej - jak sam powiedział publicznie, ale także w rozmowie ze mną wielokrotnie - na prośbę kanclerz Angeli Merkel, uzyskując w ten sposób pewne zobowiązania dotyczące innych zapisów ustrojowych w Unii Europejskiej. Dopiero po pewnym czasie - co także uczciwie i otwarcie przyznał - stwierdził, że konsekwencje tego kroku mogą być rzeczywiście bardzo kosztowne dla Polski. Mówię o tym dlatego, że nie chciałbym, aby kiedykolwiek więcej pojawiały się fałszywe argumenty w tej debacie. Ona jest zbyt poważna, żeby pozwolić sobie na formułowanie nieprawdziwych zarzutów.
Działalność mojego rządu, w tym nowego ministra środowiska, pana ministra Korolca, polegała w tej kwestii na tym, aby niwelować złe skutki i korygować zapisy tego pakietu po to, by był on możliwie mało szkodliwy z punktu widzenia interesów polskiej energetyki. I muszę powiedzieć, że finałowym etapem tych starań był szczyt - jeszcze wówczas szefem prezydencji był prezydent Sarkozy, więc z jego udziałem - w Gdańsku, gdzie udało się - dzięki zabiegom polskiej dyplomacji, zbudowaniu takiego taktycznego, największego do tej pory sojuszu, jaki udało się Polsce zbudować - skorygować kluczowe zapisy w pakiecie klimatyczno-energetycznym. Tyle tytułem informacji.
Jeśli chodzi o bezpieczeństwo energetyczne, to nie mówiłem o tym w exposé, ponieważ dziesiątki, jeśli nie setki razy ja i moi ministrowie w poprzedniej kadencji informowaliśmy o tym, jak wyglądają starania polskiego rządu na rzecz bezpieczeństwa energetycznego. I to są działania na kilku frontach, bardzo zaawansowane. Począwszy od przygotowanego programu polskiej energetyki jądrowej na rozpoczęcie wydobycia gazu łupkowego, budowy interkonektorów gazowych, połączeń gazowych - liczymy to już w tysiącach kilometrów w odniesieniu do nowych gazociągów - interkonektorów na wszystkich polskich granicach. Gazoport, kontrakty gazowe z Katarem i z Rosją dające nam bezpieczeństwo gazowe to są... Mógłbym jeszcze sporo wymieniać. Państwo jednak dobrze znacie tę historię, bo jeśli z czegoś możemy być naprawdę dumni - bo to było wielkie przedsięwzięcie dyplomatyczne dotyczące bezpośrednio inwestycji, logistyczne, a także finansowe - to właśnie możemy być dumni z tego wspólnego działania na rzecz bezpieczeństwa energetycznego. Dzisiaj Polska jest bez porównania bardziej bezpieczna dzięki realnej dywerfsyfikacji.
W ostatnich 4 latach - będziemy kontynuować te prace - skończyło się gadanie o bezpieczeństwie energetycznym, o potrzebie dywersyfikacji, a miały miejsce fakty. Dzisiaj Polska jest bezpieczna energetycznie. (Oklaski) Rzecz jasna, przebudowa polskiej energetyki to wielkie zadanie na kolejne 20 lat, nawet nie na jedną kadencję. Zdajemy sobie sprawę z tego, że szczególnie jeśli chodzi o sieci przesyłowe i wytwórstwo prądu, to nie ulega wątpliwości, że czekają nas jeszcze gigantyczne wysiłki. One będą także w dużym stopniu zależne od skutecznego absorbowania, wpierw wywalczenia środków europejskich, a następnie ich absorpcji.
A propos środków europejskich. Jeśli dobrze pamiętam, poseł Zbyszek Zaborowski zadał pytanie, co zrobiliśmy, także w czasie trwania polskiej prezydencji, aby te 300 mld stało się faktem. Chcę w tym miejscu sprostować, bo w pytaniu padła kwota 300 mld euro, a w debacie publicznej, również w czasie kampanii, precyzyjnie mówiliśmy o 300 mld zł. To jest jednak pewna różnica. Rozumiem, że to jest pomyłka, ale nie chciałbym, żeby ta zmiana dotycząca czterokrotnej wartości wprowadziła kogoś w błąd. Mówiliśmy o 300 mld zł.
(Poseł Tadeusz Iwiński: Ale to jest nierealna kwota.)
Co polska prezydencja... Polska prezydencja w sensie instytucji nie mogła działać bezpośrednio, jednoznacznie na rzecz jednego państwa członkowskiego. Mogę więc powiedzieć, co robił polski rząd, a nie co robiła polska prezydencja.
Muszę jednak powiedzieć - zacznę od finału - że to, co w czasie naszej prezydencji stało się faktem, to projekt, jaki złożyła Komisja Europejska. To jest dzisiaj jedyny istotny fakt, jaki mamy w ręku. To jest projekt budżetu przygotowany przez Komisję Europejską. Możemy powiedzieć, że dobry przypadek zrządził, przy wszystkich wymogach neutralności, że osobą odpowiedzialną w Komisji Europejskiej za budżet jest akurat Polak, komisarz Janusz Lewandowski, chociaż musi on oczywiście działać neutralnie jako komisarz Unii Europejskiej.
Argumentacja, jaką przygotowaliśmy, my Polacy, ale nie tylko, szczególnie na rzecz obrony polityki spójności i utrzymania na możliwie wysokim poziomie budżetu europejskiego przyniosła efekty. Na razie nie możemy spodziewać się lepszego efektu, ponieważ Europa jest przed negocjacjami dotyczącymi wieloletnich ram finansowych, ale projekt Komisji w swoich wszystkich najistotniejszych fragmentach budżetu europejskiego odpowiada polskim interesom. Dzisiaj wielki wysiłek dyplomacji, europarlamentarzystów wszystkich ugrupowań, oczywiście rządu będzie polegał na tym, aby propozycje Komisji Europejskiej zostały mniej więcej zaakceptowane przez Radę Europejską i Parlament Europejski. Liczę tutaj także na pomoc europarlamentarzystów wszystkich formacji. Jeśli rzeczywiście uda nam się uzyskać potwierdzenie zapisów, jakie przygotowała Komisja Europejska, to te 300 mld zł jest jak najbardziej realne.
Dużo mówiliśmy, pytano o skutki, bezpośrednie skutki finansowe - i to w krótkim terminie - zmian, jakie zaproponowaliśmy w moim wczorajszym exposé. Bardzo konkretnie tylko odpowiem, że podliczając skutki finansowe tych działań, które naprawdę będą oddziaływały na rok 2013 - bo jak państwo pamiętacie, ze względu na podatkowy charakter niektórych zmian nie mogą one wejść w życie wcześniej, czyli obowiązywałyby w roku 2013 - zakładamy, że będzie to ok. 10 mld. Jeśli podliczymy to, co więcej wydamy, i to, co przede wszystkim więcej otrzymamy jako budżet, to powinno to przynieść ok. 10 mld zł w roku 2013.
Oczywiście główne efekty, związane m.in. ze zmianami emerytalnymi, będą rozłożone w czasie i będą rosły w czasie. W tym długim terminie, a więc wtedy, kiedy zakończy się praca nad wydłużaniem wieku emerytalnego, będziemy mówili oczywiście o kwotach, które będą rzeczywiście równoważyły i bilansowały polskie zadłużenie w sposób bezpieczny dla Polski, będziemy mówili o kwotach przewyższających zdecydowanie 100 mld zł w tym terminie, który sobie zarysowaliśmy.
Było sporo pytań, m.in. pytano o ewentualne skutki dla rynku pracy. Poseł Polak z PiS-u, pan poseł Napieralski na pewno, dobrze pamiętam, pytali m.in. o relacje, o skutek przedłużenia wieku emerytalnego dla rynku pracy, szczególnie dla ludzi młodych. W tych pytaniach brzmiała troska - jestem głęboko przekonany, że bez żadnej hipokryzji - o wysokie bezrobocie wśród młodych ludzi w Polsce. Chcę powiedzieć, że wysokie bezrobocie wśród ludzi młodych w Polsce w przedziale 19-24 dzisiaj wynosi ok. 22,5%. Jest ono zjawiskiem bardzo bolesnym, właściwie każdego dnia powinniśmy sobie o tym przypominać i szukać każdego dnia rozwiązań, które to bezrobocie będą redukowały. Chcę jednak też państwu uświadomić, że w czasie kryzysu, jeśli porównamy to do zjawisk w skali Unii Europejskiej, jest to jeden z najniższych wskaźników i jest to radykalnie niższy wskaźnik niż średnia w Unii Europejskiej, jeśli chodzi o bezrobocie w tej kategorii wiekowej. To nie jest żadne pocieszenie, ale chcę państwa uspokoić: Polska, i to nie tylko w ostatnich 4 latach, ale na tle innych państw, dość skutecznie stara się przeciwdziałać i tak bardzo wysokiemu bezrobociu, bo to nie podlega dyskusji.
(Poseł Krystyna Łybacka: Chodzi o szkolnictwo zawodowe.)
Szczególnie dedykuję te słowa... Widzę, że pani poseł Łybacka się lekko zdenerwowała, a poseł Napieralski też w tej sprawie zabierał głos. Przypomnę tylko państwu, że w roku 2004, a to już był trzeci rok waszych rządów, bezrobocie w tej kategorii wiekowej wynosiło 45% i nie było kryzysu, a dzisiaj wynosi 22,5%. A więc prosiłbym też (Oklaski) o właściwe wyważenie proporcji, zwłaszcza wtedy, kiedy obok argumentów pojawiają się emocjonalne epitety. Tę uwagę dedykuję panu posłowi Napieralskiemu.
(Głos z sali: Żeby ją przyjął.)
Co do meritum analizowaliśmy szczegółowo, jak wygląda efekt na rynku pracy, szczególnie w odniesieniu do ludzi młodych, w tych państwach, gdzie przedłuża się wiek emerytalny. Ten efekt jest stosunkowo niewielki, powiedziałbym, minimalny. Nie ma automatycznego związku, jeśli chodzi o rynek pracy, pomiędzy miejscami pracy, które są miejscami pracy ludzi starszych, zbliżających się do wieku emerytalnego, a tymi miejscami, które są poszukiwane przez ludzi młodych. Mówiąc krótko, na szczęście nie ma automatyzmu 1:1, jeśli pracować będzie 100 starszych osób, to na pewno 100 młodszych nie dostanie pracy. Ta relacja jest stosunkowo niewielka. Musimy oczywiście szukać metod, żeby redukować bezrobocie w każdym sektorze wiekowym, ale wydaje się rzeczą właściwą dzisiaj zatroszczyć się przede wszystkim o najstarszych pracujących, tak aby przedłużenie wieku emerytalnego nie stanowiło zagrożenia dla miejsc pracy tych najstarszych, żeby nie powstało zjawisko utraty miejsc pracy przed osiągnięciem wieku emerytalnego. Tutaj będziemy prosili o współpracę, tak aby ten system był sfinalizowany w 2040 r., ale aby był on bezpieczny przede wszystkim dla tych, których bezpośrednio będzie dotyczył. Sądzimy bowiem, że jeśli chodzi o rynek pracy w grupie 19-24, wpływ na tę część rynku będzie stosunkowo niewielki. Dlatego na pytanie, o ile wzrośnie bezrobocie wśród młodych Polaków w związku z wydłużeniem wieku emerytalnego, nikt odpowiedzialny nie odpowie, bo mówimy o roku 2040. Nikogo nie muszę przekonywać, jak wiele rzeczy zdarzy się w Polsce, w Europie i na świecie nieprzewidywalnych w takim przedziale czasowym, żeby ktoś mógł powiedzieć, jak będzie wyglądało bezrobocie w grupie wiekowej 19-24 w roku 2041. Ja mogę powiedzieć, że zrobimy wszystko, żeby bezrobocie w ogóle i wśród młodych w szczególności redukować z miesiąca na miesiąc, z roku na rok, na tyle, na ile będzie to możliwe.
Było pytanie o to, czy będziemy popierali pomysł depenalizacji posiadania marihuany. Padły także pytania, których sensu do końca nie rozumiem, nie czuję się w tym biegły, przepraszam, i nie jest to ironia, dotyczące ewentualnej legalizacji sutenerstwa i opodatkowania prostytucji. Nie mam w tej chwili pojęcia na temat tych zdarzeń, ale mogę powiedzieć, że rząd nie planuje żadnych działań w tej kwestii. Natomiast jeśli chodzi o sprawę jakiejkolwiek formy legalizacji narkotyków albo liberalizacji w tym względzie, to mówiłem bardzo otwarcie - możemy się tutaj różnić zdaniem przede wszystkim z koleżankami i kolegami z Ruchu Palikota - że póki ja będę premierem i będę miał coś do powiedzenia w Polsce, nie będzie legalizacji narkotyków. Koniec, kropka. (Oklaski)
Sporo pytań dotyczyło kwestii deregulacji, także w kontekście nominacji na stanowisko ministra sprawiedliwości pana ministra Jarosława Gowina. Na tej sali w pytaniach i w ocenach pojawiało się zwątpienie, czy wykształcenie filozoficzne uprawnia do zajmowania się sprawiedliwością, w tym deregulacją. Najbardziej zdumiało mnie to, że te wątpliwości zgłasza także poseł Janusz Palikot, z wykształcenia filozof, zajmujący się do niedawna deregulacją. Mam nadzieję, że wykształcenie filozoficzne ministra Gowina (Oklaski) nie będzie przeszkodą w deregulowaniu, bo być może obiektywnie jest przeszkodą, czego byliśmy świadkami przez ostatnich kilka lat.
(Głos z sali: Filozof filozofowi nierówny.)
Z bardzo dużą energią i z mocnymi argumentami poseł Janusz Palikot wystąpił także w kwestii zatrzymania transferów finansowych za granicę. Będę wdzięczny za każdą radę wystosowaną pod adresem polskiego rządu, co zrobić, aby nikt nie transferował nielegalnie (Oklaski) lub półlegalnie środków za granicę.
Czy wykształcenie archeologiczne ministra Budzanowskiego będzie mu przeszkadzało w sprawowaniu funkcji ministra skarbu? Przede wszystkim chcę powiedzieć, że przez wiele, wiele lat pracował on ze znakomitymi skutkami jako wiceminister skarbu i był odpowiedzialny za przedsięwzięcia wymagające naprawdę najwyższych kompetencji, a także odwagi. I jest to opinia wszystkich bez wyjątku. Jeśli przy okazji ma zdolność odnajdywania skarbów jako egiptolog, to nie będzie to chyba obciążeniem dla Skarbu Państwa. (Oklaski)
W debacie odniesiono się także do tego fragmentu exposé, który dotyczył szeroko pojętych wartości. Pojawiły się m.in. słowa - usłyszałem je, bardzo wyraźnie zaakcentowane przez prezesa PiS-u Jarosława Kaczyńskiego - które odnosiły się do zdarzeń z 11 listopada. Chcę podkreślić z całą mocą, że polska policja była atakowana nie tylko, a nawet nie głównie przez niemieckich anarchistów nieodpowiedzialnie ściągniętych tutaj, aby zakłócić obchody 11 listopada, którzy zostali oczywiście zatrzymani i będą ścigani z całą surowością prawa. Jednak główne, te najbardziej dramatyczne zdarzenia, w tym te, których rezultatem były rany i kontuzje policjantów, wynikały z ataku nie niemieckich anarchistów, tylko polskich chuliganów w szalikach klubowych, wspieranych tak mocno w ostatnim czasie przez prezesa Kaczyńskiego i PiS. (Oklaski)
Byłem przekonany, że dzień 11 listopada pokazał z całą wyrazistością, że już chyba przebieg tego święta nie pozostawił żadnych wątpliwości...
(Głosy z sali: Wstyd i hańba!)
...jakie wartości prezentują ludzie, którzy atakują polskiego policjanta, polską rodzinę spacerującą po warszawskich ulicach 11 listopada, jakie wartości prezentują ludzie, którzy kopią leżącego policjanta, którzy atakują, podpalają samochody transmisyjne telewizji. (Oklaski)
To znaczy chcę powiedzieć, że w tych słowach Jarosława Kaczyńskiego niestety już nie było przypadku.
(Głos z sali: Hańba!)
I jeśli rzeczywiście jest tak, że z tej strony sali będą zawsze padały słowa wsparcia dla tej - jak to określił prezes PiS - dorodnej młodzieży polskiej, która przeciwstawiła się lewicy (Wesołość na sali), to chcę powiedzieć, że (Oklaski), mimo że budzi to śmiech, to tak naprawdę takie słowa muszą budzić grozę.
(Część posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość opuszcza salę)
Będziemy ścigali z całą surowością wszystkich, którzy atakują polskie symbole, polską flagę (Gwar na sali), polskie święto narodowe, niezależnie od tego, czy to jest prawica, czy lewica. (Oklaski)
(Głosy z sali: Ooo!)
(Głos z sali: Złóżcie mandaty.)
(Głos z sali: Prawda boli.)
(Marszałek dzwonkiem przywołuje posłów do porządku)
Było pytanie dotyczące emerytur mundurowych i negocjacji, a więc także ustaleń ze stroną społeczną. W tym przypadku głównym partnerem były oczywiście związki zawodowe, które reprezentują służby mundurowe. Te negocjacje zawieszono w związku z kampanią wyborczą - stało się tak z inicjatywy obu stron, i rządowej, i społecznej. Nie chcieliśmy, aby w kampanii wyborczej ten temat był wykorzystywany jako argument wyborczy. Chcę powiedzieć, że te dyskusje doprowadziły do, powiedziałbym, osiągnięcia pewnego poziomu porozumienia. Gdybym miał wskazać, gdzie jest najwyraźniejsza różnica, to powiedziałbym, iż nie chodzi o staż, ale o wiek. Zawiesiliśmy te rozmowy wtedy, kiedy, chyba mogę tak powiedzieć, rodziła się akceptacja ze strony społecznej dla wariantu 25-50. Uważamy jednak, że wariant 25-55 jest właściwszy i będziemy przekonywali partnerów społecznych, aby przyjęli tę propozycję...
(Głos z sali: I dobrze!)
...i takie rozwiązanie będziemy rekomendowali. Oczywiście państwa posłów nie muszę uspokajać, ale być może niektórych partnerów społecznych, a może raczej opinię publiczną, że większość działań, jakie zamierzamy podjąć, będzie musiało mieć podstawę ustawową. Dlatego propozycje rządu, które trafią szybko do Sejmu, oczywiście będą procedowane tak jak każdy inny projekt ustawy. W te procedury wbudowane są oczywiście dość solidne formy konsultacji społecznych, a więc nie ma obawy, że zabraknie czasu czy możliwości, aby konsultować te propozycje.
Padło pytanie, jeśli dobrze pamiętam, pani posłanki Kempy dotyczące planów w odniesieniu do ewentualnego podatku katastralnego. Ministerstwo Finansów i rząd nie planuje wprowadzenia jakiejś formy podatku katastralnego. (Oklaski) Czy w przyszłości pojawi się taka koncepcja? Trudno mi mówić za następców. W naszych planach nie mamy wprowadzenia podatku katastralnego, chociaż zdajemy sobie sprawę, że w wielu państwach jest on dość użytecznym narzędziem. Otwarcie jednak odpowiadam, że mój rząd nie zakłada wprowadzenia tego podatku.
Przeglądam, proszę państwa, pytania, ponieważ zaznaczyłem te, które skupiają problemy, jakie pojawiły się w wielu wypowiedziach. Wydaje się jednak, że zgodnie z tradycją po każdym exposé premierzy odpowiadają na wybrane pytania i zapewniają, ja także zapewniam państwa, że każde pytanie, które wybrzmiało, będzie oczywiście potraktowane oddzielnie i z całą pieczołowitością. Zgodnie z obyczajem oraz procedurami każdy z państwa posłów otrzyma odpowiedź na piśmie.
Padło wiele pytań na temat tego, czego nie powiedziałem w exposé. Uprzedzałem, że to exposé ze względu na dość szczególną sytuację i szczególny charakter propozycji będzie exposé okrojonym, jeśli chodzi o dziedziny, nie dlatego że inne są nieważne, tylko dlatego, żeby nie mydlić oczu opinii publicznej. Można było - jak wiecie państwo, mam w tym pewne doświadczenie - starać się utopić twarde propozycje w bardzo długim exposé, ale uważałem, że wczoraj był właściwy moment, żeby te propozycje, te rekomendacje przedstawić w sposób maksymalnie jaskrawy, jasny i czytelny. Stąd taka, a nie inna formuła exposé. Natomiast moi ministrowie, o czym rozmawiałem z nimi jeszcze po zakończeniu wczorajszej debaty, będą natychmiast, czyli już w najbliższych dniach, do dyspozycji Wysokiej Izby i wszystkich pań i panów posłów z odpowiedziami na pytania i wątpliwości, z informacjami dotyczącymi dziedzin, jakimi się zajmują. To zobowiązanie traktują oni naprawdę bardzo, bardzo poważnie. Jest to dla nich także szansa, żeby przekonać państwa do szczegółowych pomysłów każdego resortu.
Na koniec chciałbym powiedzieć, i nie będą to słowa, które dyktuje grzeczność czy dobry obyczaj, ale te słowa wyrażą moje naprawdę bardzo głębokie przekonanie, wrażenie, jakie wyniosłem z wczorajszej debaty. Szczególnie mówię o części, w której występowali liderzy klubowi, bo to były komunikaty, które pokazały nam, w jaki sposób będzie wyglądała współpraca między koalicją rządzącą i rządem a opozycją. Mimo wielu ostrych słów i ostrych sformułowań, jakie padły z ust liderów wszystkich klubów opozycyjnych, muszę powiedzieć, że moje wrażenie jest bardzo optymistyczne, ponieważ pomimo wielu ostrych recenzji prawie wszyscy liderzy klubów opozycyjnych - Jarosław Kaczyński, Janusz Palikot, Leszek Miller - z całą pewnością wypowiedzieli dla rządu bardzo ważne słowa. Nie popierając tego rządu, nie głosując za tym rządem, są gotowi pracować z nami nad niektórymi projektami, które zaproponowałem. To jest bardzo dobry znak, ponieważ nie zaproponowałem niczego, co przynosi komukolwiek łatwą popularność. Zaproponowałem bardzo ciężkie i twarde przedsięwzięcia. Fakt, że usłyszałem słowa, które brzmiały poważnie, że jest gotowość do współpracy nad niektórymi przynajmniej rozstrzygnięciami, są naprawdę bardzo dobrym znakiem. Myślę, że także są dobrym znakiem dla opinii publicznej i opinii międzynarodowej. (Oklaski) Tylko te państwa, w których udało się zbudować zawsze trudne pomosty między rządzącymi a opozycją w tych najważniejszych, kluczowych dla narodu sprawach, mają szanse wygrać z kryzysem. I dlatego to nie kokieteria, uwierzcie mi, jestem głęboko wdzięczny za to, że ta debata miała tak merytoryczny charakter. Nawet jeśli spieraliśmy się, nawet jeśli państwo pozostaniecie krytyczni wobec nas, to na pewno dała ona bardzo poważne podstawy do nadziei. Ja taką nadzieję dzisiaj mam większą niż wczoraj przed tą debatą i za tę nadzieję, bo to chyba będzie także nadzieja wielu ludzi w Polsce, chciałem wszystkim uczestnikom wczorajszej debaty serdecznie podziękować. Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia