7 kadencja, 59 posiedzenie, 3 dzień (24-01-2014)

13 punkt porządku dziennego:
Wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza.


Prezes Rady Ministrów Donald Tusk:

    Szanowni Państwo! Będziemy głosowali nie pierwszy raz w tej kadencji w sprawie wotum nieufności wobec ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza i nie pierwszy raz w związku z tym jesteśmy świadkami debaty, która ma niewiele wspólnego z istotą sprawy, a więc dobrem pacjentów...

    (Głos z sali: Wiemy. To widać.)

    ...i z kondycją ochrony zdrowia. Wnioski, jakie są systematycznie składane przez opozycję w tej dziedzinie, a byliśmy tego świadkami także w poprzedniej kadencji, są w takim samym stopniu przykładem bezradności opozycji, ponieważ one poza pustosłowiem i nieustanną awanturą w tym Sejmie nie przynoszą żadnego rezultatu, jak równocześnie dowodem na brak jakichkolwiek sensownych koncepcji, ponieważ przy tych wotach nieufności nikt z opozycji tak naprawdę nie próbował skonstruować jakiejkolwiek pozytywnej myśli, dzięki której pacjentom, lekarzom, pielęgniarkom byłoby chociaż przez chwilę lżej.

    Chcę bardzo wyraźnie podkreślić, że minister Bartosz Arłukowicz może liczyć na moje wsparcie (Poruszenie, wesołość na sali)...

    (Głos z sali: Polska mafia.)

    ...i że będziemy współpracować razem na rzecz projektu, jaki przygotowujemy i o którym informowaliśmy wstępnie, którego celem jest efektywne, realne skrócenie czasu oczekiwania, szczególnie na...

    (Głos z sali: A w której kadencji?)

    ...usługi ze strony specjalistów. Już w marcu przedstawimy wspólnie ze środowiskiem onkologów przede wszystkim ten najbardziej pilny projekt, jakim jest projekt skracania kolejek do onkologów. (Gwar na sali)

    Jeśli ministrowie nie są w stanie wypełniać swoich obowiązków, są zwalniani przeze mnie. Nie musimy tutaj liczyć na pomoc opozycji. Ona zresztą...

    (Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie są, nie są.)

    ...z reguły nacechowana jest raczej złą wolą polityczną, a nie intencją naprawy sytuacji w ochronie zdrowia czy sytuacji pacjentów.

    Przechodzę do konkretów. Wczoraj nie zabierałem głosu, bo, zresztą nie tylko ja, miałem wrażenie, że minister Arłukowicz bardzo dobrze bronił swoich poglądów i swoich działań. Ale dzisiaj muszę zabrać głos, ponieważ nie tylko ja zauważyłem, że istota sprawy, która we wczorajszej debacie tak czy inaczej została wskazana właśnie przez ministra Arłukowicza i przez panią poseł Radziszewską, tak jakby trochę została pominięta i w relacjach, a przede wszystkim w reakcjach opozycji. Istotą sprawy, jeśli chodzi o ochronę zdrowia, jest ochrona publicznych pieniędzy przed tymi najsilniejszymi lobby, które działają w ochronie zdrowia nie tylko w Polsce. Rzecz jest bardzo interesująca, ponieważ zawsze wtedy, kiedy czy to minister Arłukowicz, czy jego poprzedniczka, dzisiejsza pani marszałek Ewa Kopacz rozpoczynają naprawdę bardzo poważną konfrontację w celu ochrony pieniędzy publicznych przed tymi najsilniejszymi, opozycja zarówno z lewa, jak i z prawa zachowuje się w sposób - delikatnie powiem - dwuznaczny, to znaczy zawsze staje po stronie tych najsilniejszych przeciwko polskiemu rządowi, który usiłuje chronić pacjentów i publiczne pieniądze przed tymi najsilniejszymi, i krzycząc ˝łapaj złodzieja˝, tak naprawdę stara się być przynajmniej skutecznym adwokatem tych, którzy po pieniądze publiczne sięgają w taki sposób, że to jest najbardziej takie dotkliwe dla polskiego pacjenta. Tak było również wczoraj, w czasie wczorajszej debaty. Kazus posła Chmielowskiego, a także faktycznych autorów wystąpienia pani poseł Zalewskiej pokazuje, że ciągle opozycja zarówno eseldowska, jak i pisowska albo z naiwności, czego nie wykluczam, biorąc pod uwagę kompetencje tych, którzy zajmują się ochroną zdrowia w tych ugrupowaniach, albo ze złą wolą, co byłoby już rzeczywiście czymś dramatycznym, broni interesów - i reprezentuje te interesy - tych, którzy są w stanie nieustannej konfrontacji z władzami publicznymi w wielu krajach świata, nie tylko w Polsce, bo ich intencją jest sięganie po publicznie pieniądze możliwie bez kontroli i limitów.

    Przypominam, jak zachowywał się PiS i jak zachowywało się SLD w czasie pierwszej tej najbardziej czytelnej konfrontacji w obronie publicznych pieniędzy. To była tzw. sprawa szczepionkowa.

    Trzeba mieć odrobinę cywilnej odwagi i coś z rycerza w sobie...

    (Głos z sali: Zakuty łeb.) (Poruszenie, wesołość na sali)

    ...żeby stanąć po stronie pacjentów, a nie po stronie koncernów farmaceutycznych. Ale biorąc pod uwagę to, o czym zresztą wspominał minister Arłukowicz, czyli zdarzenia, w których udział brali prominentni politycy PiS i SLD, zdarzenia związane jednoznacznie z próbami wyrwania dużych pieniędzy przez koncerny farmaceutyczne z polskiego systemu ochrony zdrowia, ja się nie dziwię, że nadal pokutuje ten sposób myślenia i że się on uwidaczniał także w wystąpieniach i w praktyce, którą ujawnił wczoraj minister Arłukowicz w odniesieniu do niektórych polityków opozycji. Idziecie ręka w rękę z najsilniejszymi przeciwko najsłabszym - na tym polega problem. (Oklaski) I okraszacie to okrzykami ˝łapcie złodzieja˝. (Oklaski) Nie trzeba mieć szczególnie potężnego charakteru, panie prezesie, żeby napiąć mięśnie i zacisnąć pięści wobec pielęgniarek.

    (Głos z sali: Pięści to pan zaciska.)

    Trzeba mieć odrobinę cywilnej odwagi, żeby stanąć przeciwko tym, którzy są uzbrojeni w agencje reklamowe, w lobbystów i w gigantyczne pieniądze. (Oklaski) Ale to trzeba mieć to coś, panie prezesie, co charakteryzuje w polskiej polityce niezbyt wielu.

    Chcę powiedzieć, że to samo... (Poruszenie na sali)

    Słyszycie państwo, jak żywe reakcje te przykre, prawdziwe słowa wzbudzają, szczególnie po stronie PiS.

    (Głos z sali: Bohater wojny z sześciolatkami.)

    Ten sam rejwach, te same emocje rodziły się w szeregach opozycji wtedy...

    (Głos z sali: Jak ktoś tak kłamie, to tego nie da się słuchać.)

    ...kiedy przygotowywaliśmy i wprowadzaliśmy ustawę refundacyjną, która miała ustawowo limitować dochody koncernów farmaceutycznych po to, żeby chronić polskich pacjentów przed zbyt wysokimi wydatkami na leki. Kto wtedy stanął po stronie koncernów farmaceutycznych? I PiS-owska prawica, oczywiście pod obłudnymi hasłami obrony pacjentów, i SLD. Ale dzisiaj mamy efekt, o jaki walczyliśmy. Mimo że pani poseł Zalewska postanowiła posługiwać się półprawdą, co jest charakterystyczne dla PiS-owskiej argumentacji, dokładny opis tego, w jaki sposób kształtują się ceny leków w Polsce od czasu wprowadzenia ustawy refundacyjnej, nie pozostawia wątpliwości, że wówczas podjęliśmy decyzje słuszne, że leki, szczególnie niektóre, nadal są zbyt drogie, ale uzyskaliśmy mechanizmy i narzędzia, dzięki którym mamy wpływ na nieustanne w drodze negocjacji, a jak trzeba, to twardego dyktatu ze strony rządu, obniżanie cen leków. (Oklaski) I zawsze wtedy, kiedy podejmujemy ten wysiłek, i wy, i wy stajecie po stronie koncernów farmaceutycznych. (Oklaski)

    Wiemy dobrze, że pieniędzy w ochronie zdrowia będzie zawsze za mało. Ale argument i pani poseł, i pana posła reprezentującego SLD taki, że dzisiaj ze względu na zbyt małą ilość pieniędzy w ochronie zdrowia mamy do czynienia z jakąś klęską żywiołową, jest argumentem, delikatnie mówiąc, obosiecznym. Jeśli dzisiaj w ochronie zdrowia jest o 20 mld zł więcej, o 50% więcej niż wtedy, kiedy obejmowaliśmy rządy po rządach SLD i PiS, to jak nazwać sytuację z czasu, kiedy wy rządziliście. Jeśli dzisiaj jest klęska żywiołowa, a jest o 50% więcej pieniędzy, to jak wyglądała sytuacja, kiedy wy rządziliście. (Oklaski)

    (Głos z sali: ...pieniądze z systemu, dlatego...)

    (Głos z sali: ...takich kombinacji...)

    Będziemy dyskutowali także o tych decyzjach i projektach, które wymagają rzeczywistej odwagi. PiS powoływał się tutaj na dziedzictwo zmarłego prof. Religi, byłego ministra zdrowia. O ile kilka komunałów prezes Kaczyński wygłosił pełnym głosem, o tyle wtedy kiedy sformułował dziedzictwo prof. Religi, mówił prawie szeptem (Poruszenie na sali), ponieważ to dziedzictwo, o którym powiedział prawie szeptem, to budżetowe finansowanie ochrony zdrowia i sieć szpitali. Chcę powiedzieć, że nie mam wiary w dobrą wolę prezesa Kaczyńskiego, jeśli chodzi o ochronę zdrowia, ani w jego kompetencje.

    (Głos z sali: A my mamy, a my mamy.)

    Jestem też przekonany, że intencje posła Chmielowskiego ujawnił bardzo wyraźnie i precyzyjnie minister Arłukowicz, dlatego z jego argumentacją wolałbym nie polemizować, bo nie będę uczestniczył, nawet pośrednio, w procederze, któremu on poświęca tak dużo czasu. Ale w sprawach istotnych dla systemu ochrony zdrowia rzuconą rękawicę podejmę z dobrą wolą.

    Jeśli pan prezes Kaczyński chociaż przez sekundę myślał nie o polityce, nie o wykorzystywaniu zmarłego Religi dla własnego interesu politycznego, tylko naprawdę o realizacji jego dziedzictwa, jeśli ma honor w tej sprawie i wiedzę w tej sprawie, to dziś, jutro, może za tydzień przedstawi z tej mównicy propozycję sieci szpitali w Polsce, a ja zobowiązuję się usiąść do stołu i bardzo poważnie porozmawiać o takiej propozycji. Ale trzeba mieć to coś, żeby stanąć wobec takiej sprawy twarzą w twarz, nie wobec pielęgniarek, ale wobec problemu, o jakim mówił odważnie prof. Religa. Pan być może nie ma pojęcia, jakie konsekwencje to myślenie sprowadza. (Oklaski)

    Jeśli pan wie, panie prezesie Kaczyński, niech pan tu przyjdzie i niech pan powie, jak chce pan realizować dziedzictwo prof. Religi. Jeśli pan wie w tej chwili, to proszę bardzo przyjść w tej chwili i powiedzieć, jak wyobraża pan sobie sieć szpitali w Polsce i jakie szpitale według pana należy zlikwidować. Sieć szpitali w Polsce oznacza likwidację dziesiątek szpitali i trzeba mieć wizję, odwagę, żeby wygłosić tego typu pogląd. Proszę bardzo przyjść i powiedzieć. (Wesołość na sali, oklaski)

    Jeśli chce pan być rzeczywiście realizatorem dziedzictwa prof. Religi, jeśli rzeczywiście pan wie, co pan mówi, mówiąc o dziedzictwie prof. Religi, to proszę powiedzieć, na czym na polegać budżetowe finansowanie ochrony zdrowia. Czy ma być więcej pieniędzy w budżetowym systemie ochrony zdrowia, więcej niż dzisiejsze 60 mld? Czy mamy skasować składkę na ochronę zdrowia i o ile w związku z tym mamy podnieść i jaki podatek, żeby w budżetowym finansowaniu było więcej niż 60 mld, które w tej chwili jest do dyspozycji? Kto ma podejmować decyzje o tym, ile pieniędzy ma być na to przeznaczone? Kto ma dzielić te pieniądze? Proszę przedstawić pański pomysł na realizację dziedzictwa prof. Religi, czyli to budżetowe finansowanie ochrony zdrowia, o którym pan wczoraj tak szeptem, półgłosem również wspomniał.

    Pan premier Miller pozwolił sobie na moim zdaniem niestosowne uwagi wobec ministra Arłukowicza...

    (Głos z sali: Ooo!)

    ...dotyczące jego biografii.

    (Poseł Leszek Miller: Wypowiedzi, nie biografii.)

    Tak, jego biografii. A później ze znanym, właściwym dla premiera Millera refleksem i sprytem posłużył się także cytatami. Panie premierze, to pan mówił kiedyś o karpiach i Wigilii, o tym, żeby karpie nie głosowały za przyspieszeniem Wigilii. Chcę panu powiedzieć, że wówczas wszystkim podobał się ten cytat. Nie poznaję pana. Pan proponuje samobójczą dla siebie taktykę sporu na biografie i cytaty z przeszłości. (Wesołość na sali, oklaski)

    Kiedy rozpoczynałem urzędowanie jako premier polskiego rządu w roku 2007, wówczas jedną z pierwszych decyzji była próba zakończenia gorącego okresu konfrontacji pomiędzy władzą a ochroną zdrowia poprzez zwołanie białego szczytu, wspólnie z panią minister, ówczesną minister Kopacz, a także działaczami związkowymi, lekarzami, izbami lekarskimi. Chcę przypomnieć, że wówczas podjęliśmy wysiłek, który był odpowiedzią na konfrontacyjne i siłowe działania rządu PiS-owskiego. Ten najbardziej drastyczny obraz mamy w pamięci do dzisiaj, konfrontacje z pielęgniarkami. Od tego czasu bywa lepiej, bywa gorzej, publiczna ochrona zdrowia nigdy i nigdzie na świecie nie jest źródłem satysfakcji obywateli. Dobrze o tym wszyscy wiemy. Od tego czasu jednak wspólnie pracujemy. Robimy błędy, uzyskujemy pozytywne efekty, ale od tego czasu udało się uniknąć scenariusza konfrontacji, bo nie zamierzaliśmy i nie zamierzamy napinać mięśni przed pielęgniarkami. (Gwar na sali)

    (Poseł Andrzej Duda: Ale przed sześciolatkami...)

    Zawsze jesteśmy gotowi do rozmowy i dzięki niej krok po kroku, ciężko pracując, wspólnie osiągamy, oczywiście niezadowalające, bo nikt nie jest szczęśliwy, kiedy staje się pacjentem...

    (Poseł Andrzej Duda: Za mało.)

    ...w służbie zdrowia, jakieś efekty. (Gwar na sali)

    Rzecz charakterystyczna. Kiedy zapowiedzieliśmy, że to, co dzisiaj jest najbardziej bolesne dla ludzi, czyli zbyt długie kolejki, przede wszystkim do specjalistów i czasami do POZ, będziemy starali się zmniejszać za pomocą bardzo konkretnych działań, kiedy zapowiedzieliśmy, że w marcu ogłosimy pierwszy fragment programu dotyczącego onkologii, właśnie wtedy pojawia się wotum nieufności wobec ministra Arłukowicza. (Poruszenie na sali)

    (Głos z sali: Exposé.)

    Wiem dlaczego tak się dzieje. W każdej krytycznej sytuacji, wtedy kiedy ruszamy przeciwko silnemu lobby - ciekawy jestem, jak się zachowacie w związku z podręcznikami szkolnymi, ale intuicja mi podpowiada, że magazynki macie już zapakowane, załadowane argumentami, przygotowane przez lobbystów...

    (Głos z sali: Jak państwo.)

    ...tak jak było wtedy, kiedy konfrontowaliśmy się z koncernami farmaceutycznymi... Ciekawy jestem, czy tak naprawdę to wotum nieufności nie jest spowodowane obawą, że nam się znowu coś może udać (Wesołość na sali) i że waszym czarnym snem jest to, iż być może w marcu Polacy naprawdę zobaczą, że istnieje realna szansa na skrócenie kolejek. Być może to, że komuś w Polsce znowu coś się uda, jest waszym czarnym snem. (Gwar na sali)

    Na zakończenie chciałbym powiedzieć jedno. Wszyscy jesteśmy pod bardzo przygnębiającym wrażeniem tego, co dzieje się na Ukrainie.

    (Głos z sali: Ciii.)

    Chciałbym powiedzieć, że Ukraina dzisiaj jest dla nas przykładem tego negatywnego scenariusza, przy czym tak naprawdę nie mówimy o ostatnich tygodniach. Jestem też pod wrażeniem na przykład udostępnionej dzisiaj informacji, którą przygotował Bank Światowy, w której porównano sytuacje Polski i Ukrainy w ostatnich kilkunastu latach. Wiecie co? Aż się wierzyć nie chce, kiedy człowiek widzi, jakie efekty przynosi brak wojny domowej, wprowadzanie standardów i obecność w Unii Europejskiej - chodzi tu o Polskę - w porównaniu z tym, co się dzieje w kraju ogarniętym ciągłym konfliktem politycznym i ciągłą awanturą. Na początku lat 90. dochód na głowę mieszkańca w Polsce był wyższy od ukraińskiego o 100 dolarów z małym kawałkiem, dzisiaj dochód narodowy na głowę mieszkańca w Polsce jest wyższy od ukraińskiego o 9 tys. dolarów. To daje chyba najlepsze wyobrażenie, jak bezcenną wartością w polskim życiu politycznym jest mimo wszystko, przynajmniej od czasu do czasu, przewaga ludzi, którzy chcą pracować i współpracować, nad tymi, którzy chcą się awanturować i niszczyć. (Oklaski)

    (Poseł Andrzej Duda: Tak jak ty.)

    I to memento idealnie pasuje także do sytuacji w ochronie zdrowia. Niektórzy chcą w tej sprawie awanturować się i nieustannie konfrontować, szczególnie ze słabszymi. (Gwar na sali)

    (Poseł Krystyna Pawłowicz: Psycholog się znalazł.)

    Nawet jeśli sądzicie, że mówię to tylko ze względu na wotum nieufności wobec ministra Arłukowicza - nie jest tak, mówię na serio - to jeśli macie pomysły, które wymagają większości sejmowej i odwagi stanięcia naprzeciw silnych lobby, także w systemie ochrony zdrowia, to zapraszam do współpracy, pod warunkiem że naprawdę wiecie, o czym mówicie.

    Mina prezesa Kaczyńskiego wskazuje na to, że nie bardzo jest zorientowany (Wesołość na sali, oklaski), także co do własnych słów wypowiedzianych wczoraj. (Gwar na sali)

    Tak jak proponowałem już kilka tygodni temu, biorąc pod uwagę rocznicę obrad okrągłego stołu, jestem gotów tej wiosny czy zimy usiąść z każdym, także z premierem Millerem i z premierem Kaczyńskim, przy jednym stole, jeśli tylko ma coś sensownego i konstruktywnego do powiedzenia w odniesieniu do systemu ochrony zdrowia.

    (Głos z sali: Podaj się do dymisji.)

    W każdej chwili jestem do waszej dyspozycji... (Gwar na sali)

    (Głos z sali: Do dymisji.)

    ...jeśli macie koncepcję, odwagę i dobrą wolę. (Oklaski)

    Mam nadzieję, że nie zabraknie wam tego w sytuacji, która będzie tego wymagała. Dziękuję bardzo. (Długotrwałe oklaski)

    (Głosy z sali: Brawo!)


Powrót Przebieg posiedzenia