Projekt

Ustawa

z dnia

o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw)

Art. 1. W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r. poz. 992 i 1000) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 25:

a) ust 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Odpady mogą być magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych procesów, nie dłużej jednak niż przez 1 rok.”,

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. W ramach zbierania odpadów maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów, która w tym samym czasie może być magazynowana, nie może przekroczyć połowy maksymalnej łącznej masy odpadów wszystkich rodzajów odpadów, która może być magazynowana w okresie roku, określonej w zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów oraz pozwoleniu na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów.”,

c) po ust. 6 dodaje się ust. 6a–6e w brzmieniu:

„6a. Posiadacz odpadów prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów.

6b. Zapis obrazu wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przechowuje się przez miesiąc od daty dokonania zapisu.

6c. Posiadacz odpadów prowadzący magazynowanie lub zarządzający składowiskiem odpadów udostępnia utrwalony obraz lub jego kopię na żądanie organu uprawnionego do kontroli działalności w zakresie gospodarki odpadami lub sądu, prokuratury, Policji, Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, uprawnionego do prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych.

6d. Wizyjny system kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów prowadzi się przy użyciu urządzeń technicznych zapewniających przez całą dobę zapis obrazu i identyfikację osób przebywających w tym miejscu.

6e. Posiadacz odpadów prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do właściwego przechowywania i zabezpieczenia zapisu obrazu wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych oraz jego utratą, w szczególności wskutek zniszczenia lub kradzieży.”,

d) po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:

„8a. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dla prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów oraz minimalne wymagania dla urządzeń technicznych systemu kontroli oraz przechowywania i udostępniania zapisanego obrazu, kierując się koniecznością umożliwienia sprawowania nadzoru nad działalnością w zakresie gospodarowania odpadami.”;

2) w art. 32:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:

„1a. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów, w przypadku gdy posiadacz ten zbiera lub przetwarza odpady bez wymaganego zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

1b. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów, w przypadku gdy wobec tego posiadacza odpadów została po raz drugi wymierzona administracyjna kara pieniężna za naruszenie polegające na gospodarowaniu odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.”,

b) ust. 2–5 otrzymują brzmienie:

„2. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1–1b, wszczyna się z urzędu.”,

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 1b, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze postanowienia, określić termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 i 1b. Termin nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.

4. W razie nieusunięcia nieprawidłowości w terminie określonym na podstawie ust. 3, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 1b, związaną z gospodarowaniem odpadami.

5. W decyzji o wstrzymaniu działalności określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zaprzestania wykonywania działalności w sposób, o którym mowa w ust. 1–1b. Termin wstrzymania działalności nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji o wstrzymaniu działalności.”,

c) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

„5a. Decyzja o wstrzymaniu działalności, o której mowa w ust. 1a lub 1b, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, 1370 i 2451 oraz z 2018 r. poz. 650) nie stosuje się.”;

3) w art. 41:

a)	w ust. 3 w pkt 1 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w brzmieniu:

„d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3 000 Mg;”,

b) po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu:

„6a. Organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest organem właściwym do wydania zezwolenia.

6b. W przypadku niewydania opinii w terminie określonym w art. 106 § 3 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650) przyjmuje się, że wydano opinię pozytywną.”;

4) w art. 41a:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z udziałem przedstawiciela właściwego organu kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części oraz miejsc magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części oraz miejsc magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4b i 4c .”,

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli występuje właściwy organ, przekazując kopię niezbędnej do przeprowadzenia kontroli dokumentacji, w szczególności wniosku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lub 2, oraz operatu przeciwpożarowego wraz z postanowieniem, o którym mowa art. 42 ust. 4b i 4c.”,

d) po ust. 3 wprowadza się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Po przeprowadzeniu kontroli komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu, o którym mowa art. 42 ust. 4b i 4c. Na postanowienie nie służy zażalenie.”,

e) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. W przypadku postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów.”,

f) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu, o którym mowa art. 42 ust. 4b i 4c, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów.”,

g) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy przygotowania do ponownego użycia.”,

h) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

„5a. Przepisu ust. 1a nie stosuje się, w przypadku gdy zezwolenie na przetwarzanie odpadów dotyczy odzysku poza instalacjami i urządzeniami lub przygotowania do ponownego użycia.”,

i) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. W przypadku istotnej zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów stosuje się przepisy ust. 1–5a.

j) dodaje się ust. 7–9 w brzmieniu:

„7. Do kontroli, o której mowa w ust. 1, 1a i 6, nie stosuje się art. 48 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646).

8. Przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz wykonania operatu przeciwpożarowego, o którym mowa w art. 42 ust. 4b, nie stosuje się w przypadku zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów oraz pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów, które dotyczą wyłącznie odpadów niepalnych.

9. Do kontroli, o której mowa w ust. 1a, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, z późn. zm.) dotyczące czynności kontrolno-rozpoznawczych.”;

5) po art. 41a dodaje się art. 41b w brzmieniu:

„Art. 41b. 1. Gospodarowanie odpadami polegające na zbieraniu odpadów niebezpiecznych, odzysku odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych, zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych odbywa się wyłącznie na terenie, którego właścicielem lub użytkownikiem wieczystym jest posiadacz odpadów gospodarujący odpadami.

2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do jednostek budżetowych.”;

6) w art. 42:

a) w ust. 1:

– pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) wskazanie:

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku,

największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie lub innym miejscu magazynowania odpadów wynikającej z wymiarów instalacji, obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów, do magazynowania odpadów,

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji do magazynowania odpadów lub innego miejsca magazynowania odpadów;”,

– po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:

„9a) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a;”,

b) w ust. 2:

– pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) wskazanie:

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowana w okresie roku,

największej masy odpadów, która mogłaby być magazynowana w tym samym czasie w instalacji, obiekcie lub innym miejscu magazynowania odpadów wynikającej z wymiarów instalacji, obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów, do magazynowania odpadów;”,

– po pkt 13a dodaje się pkt 13b w brzmieniu:

„13b) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a;”,

c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:

„3a. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się:

zaświadczenie o niekaralności osób wymienionych w art. 46 ust. 1c i 1d za przestępstwa przeciwko środowisku oraz przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 oraz art. 168 w związku z art. 163 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz. 20, 305 i 663);

oświadczenie o niekaralności osób, o których mowa w art. 46 ust. 1e, za wykroczenia określone w tym przepisie;

oświadczenie, że w stosunku do osób, o których mowa w art. 46 ust. 1a i 1b, nie wydano decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów i pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów;

oświadczenie, że w stosunku do osób, o których mowa w art. 46 ust. 1a i 1b nie wymierzono administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194 ustawy.

3b. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”,

d) po ust. 4 dodaje się ust. 4a–4e w brzmieniu:

„4a. Do wniosku o:

zezwolenie na zbieranie odpadów niebezpiecznych,

zezwolenie na przetwarzanie odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych,

zezwolenie na zbieranie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych;

przetwarzanie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych

– posiadacz odpadów, z wyłączeniem jednostek budżetowych, dołącza dokument potwierdzający prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego do terenu, o którym mowa w art. 41b.

4b. Do wniosku o zezwolenie na zbieranie odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów dołącza się:

1) operat przeciwpożarowy, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, uzgodnione z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, wykonany przez:

a) rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w rozdziale 2a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 620) – w przypadku, gdy organem właściwym jest marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska,

b) rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w rozdziale 2a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej albo osobę, o której mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy – w przypadku gdy organem właściwym jest starosta;

2) postanowienie, o którym mowa w ust. 4c.

4c. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 4b, następuje w drodze postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, na które przysługuje zażalenie.

4d. Uzgadniając warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej:

wyraża zgodę na ich zastosowanie, albo

wyraża zgodę na ich zastosowanie pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań, albo

nie wyraża zgody na ich zastosowanie.

4e. Operat przeciwpożarowy stanowi opinię, o której mowa w art. 11n ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.”;

7) w art. 43:

a) w ust. 1:

– pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) wskazanie:

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, która w tym samym czasie może być magazynowana oraz, która może być magazynowana w okresie roku,

największej masy odpadów, która mogłaby być magazynowana w miejscu magazynowania odpadów z uwzględnieniem parametrów obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów,

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji do magazynowania odpadów lub innego miejsca magazynowania odpadów;”,

– po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

„6a) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 42 ust. 4b;”,

b) w ust. 2:

– pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) wskazanie:

miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,

maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, która w tym samym czasie może być magazynowana oraz, która może być magazynowana w okresie roku,

największej masy odpadów, która mogłaby być magazynowana w miejscu magazynowania odpadów z uwzględnieniem parametrów obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów,

całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji do magazynowania odpadów lub innego miejsca magazynowania odpadów;”,

– po pkt 7a dodaje się pkt 7b w brzmieniu:

„7b) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;”,

c) dodaje się ust. 7–9 w brzmieniu:

„7. Instalacje, obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów są projektowane, wykonywane, wyposażane, uruchamiane, użytkowane i zarządzane, w sposób ograniczający możliwość powstania pożaru, a w razie jego wystąpienia zapewniający:

1) zachowanie nośności konstrukcji obiektów budowlanych przez określony czas;

2) ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w ich obrębie;

3) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane lub tereny przyległe;

4) możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w inny sposób;

5) uwzględnienie bezpieczeństwa ekip ratowniczych, a w szczególności zapewnienie warunków do podejmowania przez te ekipy działań gaśniczych.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, kierując się ryzykiem związanym z zagrożeniem pożarowym oraz uwzględniając wymagania z zakresu bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa w ust. 7, oraz możliwości ich wdrożenia określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej, jakie powinny spełniać obiekty budowlane lub ich części oraz miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów.

9. Przepisy ust. 7 i przepisy wydane na podstawie ust. 8 stanowią przepisy przeciwpożarowe w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 620) .”;

8) w art. 46:

a) w ust. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4) jest niezgodny z przepisami prawa.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a–1f w brzmieniu:

„1a. Nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą prawną lub jednostką organizacyjną, jeżeli w stosunku do:

tego przedsiębiorcy lub

wspólnika, udziałowca, akcjonariusza lub członka zarządu tego przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna

– wydano decyzję o cofnięciu zezwolenia, o której mowa w art. 47 ust. 2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

1b. Przepis ust. 1a stosuje się także, jeżeli wspólnik, udziałowiec, akcjonariusz lub członek zarządu tego przedsiębiorcy jest lub był wspólnikiem, udziałowcem, akcjonariuszem lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy, w stosunku do którego wydano decyzję o cofnięciu zezwolenia, o której mowa w art. 47 ust. 2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

1c. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli osoba ta została ukarana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.

1d. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą prawną lub jednostką organizacyjną, jeżeli wspólnikiem, udziałowcem, akcjonariuszem lub członkiem zarządu tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej jest osoba, która została ukarana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.

1e. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów:

1)	przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli:

a)	wspólnik, udziałowiec, akcjonariusz lub członek zarządu tego przedsiębiorcy został trzykrotnie skazany prawomocnym wyrokiem sądu albo trzykrotnie nałożono na niego grzywnę w drodze mandatu karnego, za wykroczenia, o których mowa w art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 i art. 191,

b)	trzykrotnie wymierzono mu administracyjną karą pieniężną, o której mowa w art. 194;

2)	przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli trzykrotnie:

a)	został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub nałożono na niego grzywnę w drodze mandatu karnego, za wykroczenia, o których mowa w art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 i art. 191;

b)	wymierzono mu administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194.

1f. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy:

1) na terenie, którego wniosek dotyczy, nie ma instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, wskazanych we wniosku, o którym mowa w art. 41a ust. 1;,

2) dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.”;

10) w art. 47:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, w szczególności gdy w sposób istotny narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal narusza odpowiednio przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, lub gdy narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej, lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania.”;

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie prowadzonej działalności, objętej tym zezwoleniem, na własny koszt, w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 2. Przepisy art. 26 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.”;

d) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeżeli wniosek dotyczy uprawnień wnioskodawcy objętych decyzją o cofnięciu zezwolenia, o której mowa w ust. 2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.”;

11) po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu:

„Art. 48a. 1. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, z wyłączeniem zarządzającego składowiskiem odpadów, jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń w wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów:

1) wykonania zastępczego:

a)	decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, o której mowa w art. 26,

b) obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 5

– w tym usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie prowadzonej działalności polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów

2) usunięcia odpadów i ich zagospodarowania łącznie z odpadami stanowiącymi pozostałości z akcji gaśniczej.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy odpadów obojętnych.

3. Wysokość zabezpieczenia roszczeń oblicza się na jako iloczyn największej masy odpadów, która mogłaby być magazynowana w instalacji, obiekcie lub miejscu magazynowania odpadów z uwzględnieniem wymiarów obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów oraz stawki zabezpieczenia roszczeń.

4. Zabezpieczenie roszczeń, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej.

5. Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa stwierdza, że w dowolnym czasie, do wydania ostatecznej decyzji o zwrocie depozytu lub o zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej, o którym mowa w ust. 14, w razie wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie powstałych w wyniku niewywiązania się przez podmiot z obowiązków określonych w ustawie o odpadach, w tym obowiązków wynikających z posiadanego zezwolenia na zbieranie lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, lub konieczności usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub składowania, bank lub zakład ubezpieczeniowy uregulują zobowiązania na rzecz organu prowadzącego egzekucję tych obowiązków.

6. W przypadku gwarancji ubezpieczeniowej oraz gwarancji bankowej gwarantem może być wyłącznie:

1) instytucja finansowa upoważniona do gwarantowania długu celnego;

2) instytucja finansowa mająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego.

7. Właściwy organ określa formę i wysokość zabezpieczenia zaproponowanego we wniosku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 9a i ust. 2 pkt. 13 b, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

8. W przypadku zmiany okoliczności faktycznych mających wpływ na wysokość określonego zabezpieczenia roszczeń, podmiot jest obowiązany do podniesienia wysokości tego zabezpieczenia, składając wniosek o zmianę wysokości zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 7.

9. Zabezpieczenie roszczeń w formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany przez organ właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów, a zabezpieczenie roszczeń w formie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do tego organu, a w przypadku decyzji wydawanych przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska – do właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności wojewody.

10. Posiadacz odpadów jest obowiązany wpłacić zabezpieczenie roszczeń w formie depozytu i poinformować o tym organ właściwy do wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 albo złożyć oryginały gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej organowi, o którym mowa w ust. 9, w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia, o którym mowa w ust. 7 lub 8.

11. Posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres obowiązywania zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie i po zakończeniu obowiązywania tego zezwolenia, do czasu uzyskania ostatecznej decyzji o zwrocie zabezpieczenia roszczeń, o której mowa w ust. 18.

12. Właściwy organ przechowuje złożone przez posiadacza odpadów, o którym mowa w ust. 1 dokumenty potwierdzające wniesienie zabezpieczenia roszczeń przez cały okres obowiązywania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

13. W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń zostało nie zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie z postanowieniem, o którym mowa w ust. 7 lub 8, w szczególności w wysokości niższej niż wymagana – właściwy organ odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

14. W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń nie zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie z postanowieniem , o którym mowa w ust. 7 lub 8, w szczególności w wysokości niższej niż wymagana – właściwy organ cofa zezwolenie, o którym mowa w ust. 1.

15. W razie stwierdzenia, że posiadacz odpadów, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w ust. 11, nie utrzymuje ustanowionego zabezpieczenia roszczeń, właściwy organ cofa zezwolenie na zbieranie lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a w przypadku zakończenia obowiązywania zezwolenia – niezwłocznie wszczyna egzekucję wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 47 ust. 5, zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 i 1475).

16. Odsetki od depozytu, po potrąceniu kosztów obsługi rachunku bankowego, na którym jest przechowywany depozyt, są dopisywane do sumy depozytu i zwracane wraz z depozytem. Na wniosek posiadacza odpadów odsetki są zwracane po zakończeniu roku kalendarzowego, za który przysługują, w terminie 14 dni od złożenia wniosku.

17. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, organ prowadzący egzekucję, orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu środków z zabezpieczenia roszczeń zgodnie z ust. 1, o ile posiadacz odpadów wszystkich tych działań nie wykonał w całości i o ile nie wykonał ich na własny koszt.

18. Właściwy organ orzeka na wniosek posiadacza odpadów, w drodze decyzji, o zwrocie depozytu wraz z odsetkami lub o zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej w przypadku:

1) jeżeli odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

2) jeżeli zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasło z powodu, o którym mowa w art. 48 pkt 4, albo

3) wykonania przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków związanych z usunięciem odpadów i negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie.

19. Do wniosku o zwrot zabezpieczenia roszczeń należy dołączyć odpowiednio:

1) decyzję o wygaszeniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów z powodu, o którym mowa w art. 48 pkt 4;

2) decyzję odmawiającą wydania zezwolenia na zbieranie lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

3) dowody potwierdzające wykonanie przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków związanych z usunięciem odpadów i negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie prowadzonej działalności.

20. W przypadku obniżenia wysokości ustanowionego zabezpieczenia roszczeń w formie depozytu, wynikającego ze zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, właściwy organ może orzec, w drodze decyzji, o zwrocie części depozytu wraz z odsetkami, w tym dokumenty stosowane na potrzeby ewidencji odpadów.

21. W przypadku gdy organem właściwym do wydania decyzji jest regionalny dyrektor ochrony środowiska, kompetencje organu egzekucyjnego przysługują wojewodzie.

22. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek zabezpieczenia roszczeń za Mg magazynowanych odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz kosztami usunięcia odpadów z działalności polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów i ich zagospodarowania, w tym odpadów stanowiących pozostałości z akcji gaśniczej, oraz usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie.”;

12) w art. 129 w ust. 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4) zaświadczenie o niekaralności za przestępstwa przeciwko środowisku oraz przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny zarządzającego składowiskiem będącego osobą fizyczną lub w przypadku zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną – wspólnika, udziałowca, akcjonariusza lub członka zarządu tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.”.

13) w art. 134 dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„5) zarządzający składowiskiem odpadów będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą albo wspólnik, udziałowiec, akcjonariusz, udziałowiec lub członek zarządu zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko środowisku.”;

14) art. 168 otrzymuje brzmienie:

„Art. 168 Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 8 ust. 5, art. 23 ust. 4, art. 31 ust. 1, art. 41 ust. 3 pkt 1 i ust. 6, art. 46, art. 47 ust. 1, 1a, 2, 4 i 7, art. 48a ust. 10 –13 oraz 15, art. 102b ust. 1 i 4, art. 102c ust. 1, art. 129 ust. 1, art. 130, art. 131 ust. 4, art. 133, art. 134, art. 135 ust. 3 i 4, art. 144 ust. 3, art. 146 ust. 2 i 5, art. 148 ust. 1, 3 i 4, art. 151 ust. 8, art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej.”;

15) w art. 174 uchyla ust. 2

16) w art. 194:

a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) nieutrzymywanie zabezpieczenia roszczeń wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 48a ust. 11.”,

b) po ust. 3 dodaje się 4 i 7 w brzmieniu:

„4. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41, w wysokości nie mniejszej niż 10 000 zł i nie wyższej niż 1 000 000 zł, z zastrzeżeniem art. 194a.

5. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, zezwoleniem na przetwarzanie odpadów lub zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41, w wysokości nie mniejszej niż 1 000 zł i nie wyższej niż 1 000 000 zł, z zastrzeżeniem art. 194a.”,

6. Wysokość kary, o której mowa w ust. 4 i 5 oblicza się uwzględniając w szczególności ilość, właściwości odpadów, w tym możliwość zagrożeń dla ludzi i środowiska powodowanych przez te odpady, oraz okoliczności uprzedniego naruszenia przepisów ustawy.

7. Sposób obliczania wysokości kary, o której mowa w ust. 6 określony jest w załączniku nr 6 do ustawy zmienianej w pkt 1.”;

17) po art. 194 dodaje się art. 194a i 194b w brzmieniu:

„Art. 194a Administracyjna kara pieniężna, o której mowa w art. 194 ust. 4 i 5 wynosi dwukrotną jej wysokość w przypadku gdy wymierza się ją po raz drugi lub kolejny.

Art. 194b. 1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się także w przypadku gdy transportujący odpady, wbrew przepisom art. 24 ust. 4, nie dostarcza odpadów:

a) do posiadacza odpadów,

b) do miejsca przeznaczenia odpadów

– wskazanego przez zlecającego usługę transportu odpadów.

2. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej za naruszenia, o których mowa w ust. 1 wynosi nie mniej niż 1 000 zł i nie może przekroczyć 100 000 zł.”.

Art. 2 W ustawie z dnia z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2017 r. poz. 1204, z późn. zm.)) w art. 23:

w ust. 3 po pkt 9 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

„10) oceny spełniania wymagań przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w miejscach zbierania, przetwarzania oraz wytwarzania odpadów lub warunków ochrony przeciwpożarowej określonych przy wydawaniu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie odpadów.”,

ust. 16 otrzymuje brzmienie:

„16. Kontrolujący doręcza oryginał protokołu bez zbędnej zwłoki właściwemu miejscowo komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej. Kopię protokołu kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej, a także – w przypadku gdy kontrola dotyczyła działalności polegającej na gospodarowaniu odpadami, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach – właściwemu miejscowo wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.”.

Art. 3 W ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz.U. z 2018 r. poz. 296) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 w ust. 1 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) występuje z wnioskiem do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w instalacji odzysku odpadów, w tym w miejscach magazynowania odpadów przed poddaniem ich procesom odzysku; w przypadku odpadów niepalnych przepisu nie stosuje się.”;

2) w art. 6:

a) w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) miejsce prowadzenia procesów odzysku odpadów, które są przedmiotem międzynarodowego przemieszczania odpadów.”;

b) w ust. 2

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) warunki dotyczące sposobu prowadzenia procesów odzysku odpadów na terenie kraju;”,

– po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) warunki dotyczące sposobu zagospodarowania odpadów powstających w wyniku odzysku odpadów na terenie kraju;”;

c) w ust. 4 dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„6) informacji na temat ilości i sposobu zagospodarowania odpadów wytwarzanych w związku z przetwarzaniem odpadów przywiezionych na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 4.”;

3) w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Kopie zezwolenia na przywóz odpadów z zagranicy na teren kraju Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia procesu przetwarzania odpadów, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

4) w art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Art. 11. Zakazuje się przywozu na teren kraju odpadów w celu unieszkodliwiania w procesach określonych jako D1 do D15 w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy.”;

5) po art. 11a dodaje się art. 11b w brzmieniu:

„Art. 11b. Zakazuje się przywozu na teren kraju zmieszanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetworzenia odpadów komunalnych.”;

6) w art. 14 w ust. 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) występuje z wnioskiem do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w instalacji odzysku odpadów, w tym w miejscach magazynowania odpadów przed poddaniem ich procesom odzysku; w przypadku odpadów niepalnych przepisu nie stosuje się.”;

7) art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Art. 17. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów związanych z ochroną środowiska, gospodarowaniem odpadami lub ochrony przeciwpożarowej, a także naruszenia warunków określonych w zezwoleniu wstępnym lub warunków prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami określonych w innych decyzjach, wydanych na podstawie odrębnych przepisów, Główny Inspektor Ochrony Środowiska cofa, w drodze decyzji, zezwolenie wstępne bez odszkodowania.”;

8) w art. 33 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) nie wypełnił obowiązku potwierdzenia dokonania odzysku przez prowadzącego instalację odzysku odpadów, w terminie 30 dni od dokonania odzysku, nie później jednak niż w terminie jednego roku kalendarzowego od dnia otrzymania odpadów;”;

Art. 4. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 129 w ust. 2 po pkt 11 dodaje się pkt 11a i 11b w brzmieniu:

„11a) kontroli transportu odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach oraz wymagań związanych z tym przewozem;

11b) zrywania plomb celem fizycznej kontroli przewożonych odpadów,”;

2) w art. 129a:

a) w ust. 1 dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„6) który wykonuje transport odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach;”

b) w ust. 4b w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„5) stwierdzono naruszenie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.”.

Art. 5. W ustawie z dnia z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 pkt 22 po lit. dodaje się lit. na) w brzmieniu:

„na) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2018 r. poz. 992, 1000 i …),”.

2) w załączniku nr 3 do ustawy po punkcie 4.6 wprowadza się pkt 4.7–4.13 w brzmieniu:

4.7	Wykonywanie przewozu drogowego przez transportującego odpady bez dokumentu potwierdzającego rodzaj transportowanych odpadów, o którym mowa w przepisach wydanych na postawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2018 r. poz. 992, 1000 i …)	10 000 zł
4.8	Wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na postawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach	10 000 zł
4.9	Wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady w sposób umożliwiający kontakt odpadów niebezpiecznych z innymi niż niebezpieczne	10 000 zł
4.10	Wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady w sposób umożliwiający mieszanie poszczególnych rodzajów odpadów, z wyjątkiem gdy strumień zmieszanych rodzajów odpadów w całości jest kierowany do przetwarzania w tym samym procesie	10 000 zł
4.11	Wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady w sposób umożliwiający rozprzestrzenianie się odpadów poza środki transportu (w szczególności ich wysypywanie, pylenie i wyciek) oraz nieograniczający do minimum uciążliwość zapachową	10 000 zł
4.12	Wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady w sposób nieograniczający oddziaływania czynników atmosferycznych na odpady, jeżeli mogą one spowodować negatywne oddziaływanie transportowanych odpadów na środowisko lub życie i zdrowie ludzi	10 000 zł
4.13	Wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady w sposób niezabezpieczający przed przemieszczaniem i przewracaniem się pojemników lub worków	10 000 zł

Art. 6. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 183b dodaje się art. 183c w brzmieniu

„Art. 183c. 1. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów jest wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, w tym miejsc magazynowania odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

2. Do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli występuje właściwy organ, przekazując kopię niezbędnej dokumentacji, w szczególności wniosku, o którym mowa w art. 184 ust. 1 oraz operatu przeciwpożarowego wraz z postanowieniem, o którym mowa w art. 42 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach .

3. Po przeprowadzeniu kontroli komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Na postanowienie nie służy zażalenie.

4. W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej oraz zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4b i 4c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów.

5. Do kontroli, o których mowa w ust. 1a, stosuje odpowiednio przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, z późn. zm.) dotyczące czynności kontrolno-rozpoznawczych.

6. Przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz wykonania operatu przeciwpożarowego, o którym mowa art. 42 ust. 4c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, nie stosuje się w przypadku pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających przetwarzanie odpadów, które dotyczą wyłącznie odpadów niepalnych.”,

2) w art. 184:

a) w ust. 2 pkt 16 otrzymuje brzmienie:

„16) proponowane procedury monitorowania procesów technologicznych istotnych z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska, w szczególności pomiaru lub ewidencjonowania wielkości emisji oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów;”;

b) w ust. 4 dodaje się pkt 5–7 w brzmieniu:

„5) operat przeciwpożarowy spełniający wymagania określone w art. 42 ust. 4b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 43 ust. 8 tej ustawy, wykonany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych , o którym mowa w rozdziale 2a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 620) – w

6) zaświadczenie o niekaralności przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów;

7) postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust 4c ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach za przestępstwa przeciwko środowisku oraz przestępstwa, o których mowa w art. 163 lub 164 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny prowadzącego instalację – w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów.”;

3) w art. 186 w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

„9) prowadzący instalację był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163 lub 164 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny..”;

4) w art. 188 w ust. 2b dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) warunki przeciwpożarowe wynikające z operatu przeciwpożarowego, o którym mowa art. 184 ust. 4 pkt 5.”.

Art. 7. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1044) w prowadza się następujące zmiany:

1) w załączniku do ustawy w części III pkt 39 otrzymuje brzmienie:

39. Zezwolenie wydawane na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz.U. z 2018 r. poz. 296 i …) :
1) na obrót odpadami z zagranicą, obejmujący jednokrotne i wielokrotne przemieszczanie odpadów	14000 zł
2) od zezwoleń wstępnych	2000 zł

Art.8 Do okresu magazynowania odpadów magazynowanych w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, zgodnie z art. 25 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym stosuje się przepisy:

dotychczasowe, o ile do zakończenia rozpoczętego okresu magazynowania pozostało nie więcej niż 1 rok;

nowe, o ile do zakończenia rozpoczętego okresu magazynowania pozostało więcej niż 1 rok.

Art. 9. 1. Do postępowań w sprawach o wydanie zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów, pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów oraz decyzji zatwierdzających instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy nowe.

2. Organ wzywa do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1, zawieszając postępowanie do czasu uzupełnienia wniosku, nie dłużej niż na okres 6 miesięcy.

3. Do postępowań w sprawach o wydanie zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju, o których mowa w art. 4 ustawy zmienianej w art. 3, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 10. Prowadzący instalację, który posiada pozwolenie zintegrowane obejmujące gospodarowanie odpadami polegające na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów jest obowiązany, w terminie 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek o zmianę tego pozwolenia, w celu dostosowania go do przepisów zmienionych niniejszą ustawą. W przypadku gdy prowadzący instalację nie dopełnił tego obowiązku pozwolenie to wygasa w zakresie gospodarowania odpadami. Przepisy art. 16 ust. 1–7 stosuje się odpowiednio.

Art. 11. Zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju, o których mowa w art. 4 ustawy zmienianej w art. 3, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność.

Art. 12. Posiadacz odpadów prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany spełnić wymagania określone w art. 25 ust. 6a i 6b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 8a ustawy zmienianej w art. 1 w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 13. Posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 na zbieranie odpadów niebezpiecznych lub zezwolenie na odzysk odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych, zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nie jest właścicielem albo użytkownikiem wieczystym terenu, na którym prowadzi te działania, może je prowadzić na tym terenie na podstawie posiadanego zezwolenia przez czas, na jaki zezwolenie zostało wydane.

Art. 14. 1. Posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów jest obowiązany, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji, wskazując we wniosku:

maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku,

największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie lub innym miejscu magazynowania odpadów wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów, do magazynowania odpadów,

całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji do magazynowania odpadów lub innego miejsca magazynowania odpadów;”,

proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, posiadacz odpadów dołącza:

1) operat przeciwpożarowy, o którym mowa w art. 42 ust. 4b ustawy zmienianej w art. 1 niniejszej ustawy;

zaświadczenie o niekaralności osób wymienionych w art. 46 ust. 1b i 1c ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą za przestępstwa przeciwko środowisku oraz przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 oraz art. 168 w związku z art. 163 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz. 20, 305 i 663);

oświadczenie o niekaralności osób wymienionych w art. 46 ust. 1d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą za wykroczenia, o których mowa w art. 46 ust. 1e ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:

oświadczenie, że w stosunku do osób, o których mowa w art. 46 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 1, nie wydano decyzji o cofnięciu zezwolenia

postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust. 4c ustawy zmienianej w art. 1.

3. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”,

4. Jeżeli posiadacz odpadów nie złoży wniosku spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów wygasa.

5. Do określenia i ustanowienia zabezpieczenia roszczeń stosuje się odpowiednio art. 48a ustawy zmienianej w art. 1 niniejszej ustawy.

6. W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń zostało nie zostało ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie z postanowieniem, o którym mowa w art. 48a ust. 7 w szczególności w wysokości niższej niż wymagana, – właściwy organ cofa zezwolenie, o którym mowa w ust. 1.

7. Właściwy organ zmienia decyzje, o których mowa w ust. 1, wskazując

maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku,

największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie lub innym miejscu magazynowania odpadów wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu lub innego miejsca magazynowania odpadów, do magazynowania odpadów,

całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji do magazynowania odpadów lub innego miejsca magazynowania odpadów;”,

4)	wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów.

8. Jeżeli właściwy organ odmówi zmiany decyzji, o której mowa w ust. 1, na podstawie art. 41a ust. 4a lub art. 46 ust. 1–1d, 1e lit. a lub 1f ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, właściwy organ cofa decyzję, o której mowa w ust.1.

Art. 15. 1. Do postępowań wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną w sprawach dotyczących zezwoleń na zbieranie odpadów lub zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3 000 Mg, postępowania toczą się nadal przed nowymi organami, które z dniem wejścia w życie ustawy stały się właściwe w tych sprawach.

2.W sprawach, o których mowa w ust. 1 organy, które przestały być właściwe, są obowiązane przekazać akta tych spraw marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce zbierania, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy.

3.Czynności dokonane w toku postępowania administracyjnego przed organem dotychczas właściwym pozostają w mocy.

Art. 16. Art. 46 ust. 1f lit. b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do instalacji istniejących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 17. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 20 ust 3 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 18. Ustawa wchodzi w życie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 1 lit. c i d oraz pkt 8 lit. c w zakresie dotyczącym art. 43 ust. 8, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

Załącznik nr 6

Sposób obliczania administracyjnej kary pieniężnej

1. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej oblicza się zgodnie z następującym wzorem:

K = O x S, gdzie

K – oznacza wysokość administracyjnej kary pieniężnej

O – oznacza domyślną objętość bryły zgromadzonych odpadów [m3] obliczoną z uwzględnieniem długości, szerokości i wysokości bryły zgromadzonych odpadów; przy czym: długość i szerokość bryły zgromadzonych odpadów stanowią boki prostokąta, którego boki są styczne do podstawy bryły nagromadzonych odpadów, natomiast wysokość mierzona jest w najwyższym punkcie bryły.

S – oznacza stawkę za 1 [m3] zgromadzonych odpadów, gdzie:

za odpady niebezpieczne stawka wynosi 600 zł.

za odpady inne niż niebezpieczne i obojętne stawka wynosi 300 zł.

za odpady obojętne spełniające wymagania, o których mowa w załączniku nr 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 16 lipca 2015 r. w sprawie dopuszczania odpadów do składowania na składowiskach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1277) stawka wynosi 100 zł.

2. W przypadku braku wyników badań potwierdzających spełnienie kryteriów, o których mowa w załączniku nr 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 16 lipca 2015 r. w sprawie dopuszczania odpadów do składowania na składowiskach, przez odpady, o których mowa w pkt 1 ppkt 3, przyjmuje się stawkę 300 zł.

)	Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, ustawę z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, ustawę z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska oraz ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej.

) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 1321 i 1561 oraz z 2018 r. poz. 108, 138, 650 i 730.

)	Zmiany tekstu jednolitego zmienianej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 1926 oraz 2018 r. poz. 79, 106, 138, 317, 650 i 957.