8. kadencja, 1. posiedzenie, 4. dzień (18-11-2015)

10. punkt porządku dziennego:

Przedstawienie przez prezesa Rady Ministrów programu działania Rady Ministrów z wnioskiem o udzielenie jej wotum zaufania.

Poseł Joanna Kluzik-Rostkowska:

    Pani Marszałek! Pani Premier! Wysoka Izbo! Pani premier zaczęła swoje wystąpienie od ważnego słowa ˝rozwój˝, tyle że jeżeli chodzi o edukację, to zaprezentowała nam powrót do przeszłości. Mam takie przeświadczenie, że państwo ulegacie takim sentymentom, że jak kiedyś byliśmy młodzi, piękni i szczęśliwi i wtedy była ośmioklasowa podstawówka i szliśmy do szkoły w wieku lat 7, to to był ten dobry czas.

    Rzeczywiście akurat jesteśmy rówieśniczkami z panią premier i rzeczywiście w czasach, kiedy chodziłyśmy do szkoły, zaczynało się szkołę w wieku lat 7 i podstawówka trwała 8 lat. Tyle że od tamtego czasu wiele się zmieniło, jesteśmy w XXI w. Przypomnijcie sobie państwo, jakie bodźce rozwojowe miały dzieci 30-40 lat temu, a jakie bodźce rozwojowe mają dzieci dzisiaj. Przypomnijcie sobie, jaki był poziom wykształcenia rodziców 30 i 40 lat temu - to nie jest obojętne z punktu widzenia kształcenia dzieci - i jak wykształceni rodzice są dzisiaj. Przecież to te zmiany zdecydowały o tym, że dzisiaj w 134 krajach świata dzieci zaczynają edukację w wieku lat 6 albo i wcześniej.

    Nie musicie sięgać aż tak daleko pamięcią. Wystarczy, że sięgniecie do początku roku 2006, wtedy kiedy rząd Prawa i Sprawiedliwości przygotowywał ustawę, która miała wprowadzić obowiązek nauki sześciolatków w szkołach. To było 10 lat temu. Wtedy nie mieliście państwo wątpliwości, że sześciolatki powinny być w szkole. Zastanawialiście się wyłącznie nad tym, czy to powinno przebiegać w jednym etapie, czy w dwóch etapach. I nie mieliście żadnych wątpliwości, że wiąże się to z tym, że dzieci w XXI w. dzięki bodźcom rozwojowym, które dzisiaj mają, rozwijają się szybciej. Ja naprawdę nie rozumiem, dlaczego chcecie wracać do tej przeszłości.

    (Poseł Iwona Ewa Arent: Jak to pani nie rozumie?)

    W dodatku mamy już za sobą, po pierwsze, pierwszą grupę dzieci, która poszła do szkoły w wieku lat 6 i edukację na poziomie szkoły podstawowej skończyła. I co się okazało? Że sześciolatki, które skończyły szkołę podstawową w tym roku, napisały egzamin szóstoklasisty lepiej niż siedmiolatki. Proszę państwa, nie ma się czego bać. (Oklaski)

    Wiemy, że w roku 2014 miała pójść do I klasy połowa rocznika, 50% dzieci, poszło 45%. Polacy sami pokazali państwu, że oni się nie mają czego bać.

    (Poseł Marzena Machałek: Odwrotnie.)

    W tym roku, w roku 2015/2016, zostało odroczonych 21% dzieci. OK. Ale to znaczy, że 79% dzieci 6-letnich do I klasy poszło. To naprawdę pokazuje, że nie ma się czego bać.

    Premier Kaczyński mówił, że w polityce ważna jest prawda. Otóż prawda jest taka, że jeżeli cofniecie tę reformę, jeżeli zdecydujecie, że obowiązek szkolny jest od 7. roku życia, to ja powiem państwu, co się wydarzy 1 września roku 2016. Otóż w roku 2016 nauczyciel wczesnoszkolny przyjdzie przejąć I klasę i tej I klasy nie będzie, bo sześciolatki zostaną w przedszkolu. Skoro rocznik liczy 400 tys. dzieci, a odroczonych jest 91, to będą to puste klasy. W związku z tym ten nauczyciel wczesnoszkolny, który będzie miał przejąć tę I klasę, nie będzie miał pracy - przez 3 lata. Później ten pusty rocznik pójdzie dalej.

    (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Proszę nie straszyć.)

    (Poseł Dariusz Piontkowski: Spuścizna po rządzie Platformy.)

    Ale to nie koniec kłopotów, ponieważ to 6-letnie dziecko, które powinno pójść do szkoły i nie pójdzie do szkoły, zostanie drugi rok w przedszkolu, będzie drugi rok w tej samej klasie, bo przecież te dzieci w tym roku...

    (Poseł Marzena Machałek: Nie zmiana podstawy. Nie zmiana podstawy.)

    ...podlegają obowiązkowi edukacyjnemu w przedszkolu. I co, drugi rok będą wykonywały dokładnie to samo? Ale to nie koniec kłopotów, dlatego że jeżeli 6-letnie dzieci zostaną w przedszkolu, to tam nie będzie miejsca dla dzieci 3- i 4-letnich. Naprawdę zastanówcie się, czy ta zmiana, którą proponujecie, ma sens. Moim zdaniem jest absolutnie pozbawiona sensu i zamiast tego należy się skupić na tym, żeby edukacja wczesnoszkolna była jak najbardziej efektywna.

    (Poseł Urszula Augustyn: Co zrobić z przedszkolami? Z trzylatkami?)

    Rzecz druga - likwidacja gimnazjów.

    Aha, przepraszam, co do tej rzeczy pierwszej jeszcze jedna ważna rzecz. Podstawa programowa jest przygotowana dla dzieci 6-letnich, więc pamiętajcie o tym, że jeżeli chcecie to zmienić i chcecie, żeby do I klasy szły siedmiolatki, to musicie zmienić podstawę programową.

    (Głos z sali: To nieprawda.)

    (Poseł Dariusz Piontkowski: Zmienimy.)

    Przypomnę, że poprzednia podstawa programowa przygotowywana była przez PiS i przygotowywanie tej podstawy trwało 4 lata. Jak już napiszecie tę nową podstawę programową dla siedmiolatków, które, jak rozumiem, mają pójść do szkoły w 2016 r. - tylko problem będzie polegał na tym, że ich nie będzie, bo one już będą w II klasie - to wtedy musicie napisać nowe podręczniki. Znaczy, ja rozumiem to jako hasło kampanii wyborczej, ale ktoś, kto już zszedł z kampanii i usiadł w fotelu premiera i w fotelu ministra, powinien wiedzieć o tym wszystkim, o czym teraz mówię.

    Kwestia druga - gimnazja. Żeby przejść do systemu 8+4, należy napisać podstawę programową do wszystkich klas, to kilka lat pracy, potem należy przygotować podręczniki do tej podstawy programowej. Nauczyciele gimnazjalni będą tracić pracę z bardzo prostego powodu. Dzisiaj państwo w szkołach podstawowych macie bardzo wielu nauczycieli, który pracują w niepełnym wymiarze godzin. Co zrobi dyrektor szkoły podstawowej w momencie, kiedy dojdzie mu kilka klas dzieci? Zapewni pracę na pełen etat tym nauczycielom, którzy dzisiaj pracują tylko na część etatu. Ze 170 tys. nauczycieli, którzy dzisiaj pracują w gimnazjach, naprawdę spora grupa straci pracę. Ale najważniejszy jest uczeń. Tak, oczywiście, tylko muszę państwu powiedzieć, że od samego przejścia z gimnazjum do podstawówki uczeń gimnazjum grzeczniejszy nie będzie. Mam wrażenie, że wy w ogóle źle postrzegacie edukację. Spójrzcie na nią z punktu widzenia ucznia. To jest kolejna zmiana nie do przeprowadzenia w krótkim czasie.

    Rzecz trzecia - likwidacja godzin karcianych. Nauczyciel ma zapisany 40-godzinny tydzień pracy. W tej chwili ma 18-godzinne pensum plus 2 godziny karciane. Rezygnacja z godzin karcianych - mam przeświadczenie, że zostaliście państwo do tego namówieni przez ˝Solidarność˝. Myślę, że wasza zgoda na likwidację godzin karcianych była pochopna. To są 23 mln godzin, które zabierzecie dzieciom, 23 mln godzin. Patrzę tutaj na ministra finansów, mam nadzieję, że tam jest. Gdyby to miały opłacać samorządy, to jest 1700 mln zł. Powinniście o tym wiedzieć.

    I jedna rzecz, która bardzo mnie cieszy. Bardzo mnie cieszy, że pani premier Szydło moimi słowami mówi o szkolnictwie zawodowym.

    (Głos z sali: Pani minister bezpłatnie pracowała.)

    Bardzo się z tego cieszę. Zaczęliśmy zmianę w roku 2014, zbliżamy szkolnictwo zawodowe do rynku pracy. Uwagę mam jedną: ten proces się toczy, wystarczy nie przeszkadzać i będzie się toczył dalej. 900 mln euro jest w budżetach marszałków i było tam, zanim państwo wygraliście wybory. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia