8. kadencja, 11. posiedzenie, 2. dzień (10-02-2016)
14. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (druk nr 215).
Poseł Izabela Leszczyna:
Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec projektu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
Rzeczywiście jest tak, jak mówił pan minister i pan poseł przedstawiciel klubu Prawo i Sprawiedliwość, że sektor finansowy po kryzysie z końca pierwszej dekady XXI w. jest w zasadzie w permanentnej zmianie, tzn. podlega ustawicznym różnym nowym regulacjom o charakterze ostrożnościowym i nadzorczym. Pewnie to dobrze, bo chcemy, żeby ten sektor był bezpieczniejszy. Taką też regulacją jest ustawa, którą dzisiaj zaczynamy w Sejmie procedować. Kilka miesięcy temu, w poprzedniej kadencji Sejmu, wprowadzaliśmy cały pakiet CRD IV i konsekwencjami tych regulacji i tych implementacji dyrektyw unijnych jest to, że mamy wyższe wymogi kapitałowe. Teraz wprowadzimy wyższe opłaty na Bankowy Fundusz Gwarancyjny. W międzyczasie rząd Prawa i Sprawiedliwości wprowadził podatek bankowy, który ma sfinansować obietnice wyborcze rządu i partii rządzącej, a prezydent Andrzej Duda skierował do Sejmu projekt ustawy o restrukturyzacji, o przewalutowaniu kredytów walutowych, też spełniając swoją obietnicę wyborczą. Dzisiaj Narodowy Bank Polski podliczył w swoim raporcie, że koszt tej ustawy dla sektora bankowego to 44 mld zł. To bardzo dużo, biorąc pod uwagę, że zyski z roku 2015 to ok. 12 mld.
Żeby było jasne - nie mówię tego wszystkiego jako bankowy lobbysta, choć niestety niektórzy posłowie Prawa i Sprawiedliwości mają łatwość przyklejania takiej łatki osobom, które racjonalnie starają się spojrzeć na sektor bankowy. Mówię to dlatego, że jeśli martwi mnie stabilność sektora bankowego i jeśli nasz klub martwi się, to przede wszystkim dlatego, że ta stabilność jest istotna dla stabilności całego systemu finansowego, w tym dla stabilności sektora finansów publicznych. Warto zatem pamiętać, że choćbyśmy przyjęli nie wiem jakie rozwiązania legislacyjne dotyczące gwarantowania depozytów Polaków i dotyczące przymusowej restrukturyzacji, to nic nie zastąpi odpowiedzialnego rządu i odpowiedzialnego parlamentu.
Przechodząc do projektu ustawy, nie chciałabym powtarzać tego wszystkiego, co dosyć szczegółowo powiedział pan minister i pan poseł Janczyk. Rzeczywiście implementujemy dwie dyrektywy: DGS i BRR. Jedna dotyczy funkcjonowania systemu gwarantowania depozytów w Polsce i rzeczywiście, jak mówił pan minister, zwiększa bezpieczeństwo tych depozytów. Szczególnie duże znaczenie ma to, że te 100 tys. euro nie będzie dotyczyło tylko dewelopera, ale też poszczególnych obywateli, którzy wnieśli swoje opłaty. Znaczenie ma oczywiście skrócony termin wypłaty środków pieniężnych deponentom czy ujednolicenie zakresu gwarancji, a także możliwość dokonywania transgranicznych wypłat środków gwarantowanych deponentom.
Ustawa wprowadza też nowe zasady kalkulacji składek wnoszonych na rzecz BFG przez podmioty objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, przewiduje i określa całą procedurę wykorzystywania środków gromadzonych na funduszach BFG na finansowanie działań z zakresu przymusowej restrukturyzacji.
Organem do spraw przymusowej restrukturyzacji w Polsce jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny i on też będzie odpowiedzialny za gromadzenie środków na funduszach przymusowej restrukturyzacji obok funduszy gwarancyjnych.
Resolution to procedura pozasądowa przeprowadzana właśnie przez ten organ - w wypadku Polski BFG - upoważniony do stosowania instrumentów resolution i wykonywania uprawnień w zakresie prowadzenia tej procedury. Działania takie są podejmowane w interesie publicznym. Zasadniczym celem resolution jest wyeliminowanie negatywnych skutków prowadzenia likwidacji według procedury upadłościowej.
Ważnymi celami tej ustawy czy konkretnie przymusowej restrukturyzacji jest utrzymanie stabilności finansowej przez zapobieganie zjawisku zarażania, wzmocnienie dyscypliny rynkowej i, co niezwykle ważne, wzmacnianie zaufania publicznego do sektora bankowego. Celem jest ochrona środków publicznych poprzez minimalizację ryzyka użycia tych środków w celu ratowania problematycznych i stwarzających zagrożenie instytucji, zapewnienie kontynuacji funkcji krytycznych instytucji finansowej istotnych z perspektywy gospodarki realnej i odbiorców usług finansowych oraz, jak już mówiłam, zwiększenie ochrony deponentów.
Resolution rozpoczyna się, jeśli pomimo realizacji wcześniejszych nadzorczych działań naprawczych, w ramach działań naprawczych nakazanych podmiotowi przez Komisję Nadzoru Finansowego, sytuacja nie ulega oczekiwanej poprawie i w związku z tym kontynuacja działalności podmiotu jest zagrożona lub te działania są konieczne, jak już mówiłam, w interesie publicznym, lub brak jest przesłanek wskazujących, że te działania naprawcze w krótkim czasie pozwolą usunąć zagrożenie kontynuacji działalności.
W sytuacji zagrożenia działalności podmiotów, wyczerpania środków nadzorczych KNF informuje BFG, NBP, ministra finansów, przewodniczącego KSF i inne organy nadzoru i resolution. Jeśli przesłanki te są spełnione, organ do spraw resolution podejmuje decyzję o rozpoczęciu tych działań i dokonuje wyboru narzędzia lub narzędzi - o nich państwo też już mówiliście. Są to: przejęcie przedsiębiorstwa, instytucja pomostowa, wydzielenie praw majątkowych, umorzenie lub konwersja zobowiązań, współpraca transgraniczna czy szczegółowe uprawnienia wobec otoczenia.
Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W związku z tym, że niniejsza regulacja chroni depozyty obywateli, a działania z zakresu resolution są podejmowane w interesie publicznym, klub Platformy Obywatelskiej będzie głosował za pracami nad tą ustawą w komisji i, mam nadzieję, w ostatecznym głosowaniu za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia