8. kadencja, 11. posiedzenie, 2. dzień (10-02-2016)

11. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (druki nr 216 i 238).

Poseł Magdalena Kochan:

    Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Zanim omówię projekt, nad którym w tej chwili debatujemy w drugim czytaniu, chciałabym prosić pana marszałka o przestrzeganie tych porządków obrad, które otrzymujemy na początku obrad Sejmu. To jest naprawdę skomplikowane, kiedy planujemy swoją obecność tu, w Sejmie, i nagle się okazuje, że coś przyspiesza, coś się opóźnia; mamy pracować do godz. 17, pracujemy do godz. 3 nad ranem. Proszę o to, żebyśmy nawzajem szanowali swój czas, czas 460 osób tutaj pracujących, i nie mówię o obsłudze, bo nawet przyspieszenie dzisiejszego porządku obrad nas też zaskakuje.

    Ale wracając do projektu. Proszę państwa, z wielkim krytycyzmem słucham wszystkich opowieści o tym, jak po raz pierwszy systemowo rząd Prawa i Sprawiedliwości traktuje polskie rodziny. W trakcie pierwszego czytania, w trakcie obrad komisji wielokrotnie przypominałam państwu, ile dla polityki prorodzinnej, w tym oczywiście także polityki demograficznej, bo ten wskaźnik demograficzny wzrósł, niewiele, ale wzrósł, z 2,23, przepraszam - 2,3 to nasze marzenie - z 1,23 do 1,27 - to jednak jest efekt długofalowych, nieakcyjnych, zaplanowanych działań poprzedników. Radzę każdemu rządowi z szacunkiem podchodzić do osiągnieć tych, którzy także pracowali w imię dobra Rzeczypospolitej - i pracowali 8 lat.

    To, że Prawo i Sprawiedliwość tego nie szanuje, to jedno, a to, czy powinno, to drugie. Pani minister w swoim wystąpieniu podczas pierwszego czytania przypomniała słowa Władysława Bartoszewskiego: Warto być przyzwoitym, choć się to nie opłaca. Opłaca się być nieprzyzwoitym, ale nie warto. Ja myślę, że państwo jesteście na tym drugim etapie. Na razie uważacie, że to się opłaca, ale wierzcie mi, nie warto. Warto doceniać wysiłek wszystkich, dla których Rzeczpospolita jest czymś ważnym, istotnym, którzy patriotycznie podchodząc do sprawy, rządzili wedle swoich najlepszych wzorców, pomysłów i próbowali w ramach możliwości finansowych realizować różne rzeczy. A zrealizowali niemało. Zastali 511 żłobków, skończyli na 2700. Zastali niespełna 40-procentowe uprzedszkolnienie dzieci, zostawili blisko 90-procentowe. Wspieramy każdą mamę powracającą z najdłuższego w Europie, bo rocznego, urlopu rodzicielskiego. Ojcowie mają 2-letni urlop rodzicielski. Wspieramy każdą mamę, która rodzi dziecko, 1 tys. przez 12 miesięcy. Dzieci z klas I, II szkół podstawowych, z klas I gimnazjalnych i z IV klas szkoły podstawowej w tym roku miały bezpłatne podręczniki. W roku 2017 wszystkie dzieci objęte obowiązkiem kształcenia będą miały te podręczniki.

    Państwo utrzymaliście te wszystkie rzeczy w budżecie roku 2016, w związku z czym uznaliście je za dobre, w sensie dokumentu i pieniędzy. Nie możecie przekroczyć progu pochwalenia tego, tych działań poprzedników. Wydaje się, że w programie 500+, który państwo zaproponowaliście, wielkim niedomogiem jest to, że nie wszystkie dzieci są nim objęte wbrew zapowiedziom z kampanii wyborczej. Wbrew zapowiedziom. Staraliśmy się to poprawić, wnioski mniejszości w tej kwestii są złożone: każde dziecko, ZUS, który sprawę obsługuje znacznie taniej niż samorządy, bez zbędnej biurokracji, bez stwierdzania, czy ktoś spełnia, czy nie spełnia kryteriów dotyczących pierwszego, drugiego, trzeciego dziecka, czy ktoś spełnia kryteria dochodowe, czy ich nie spełnia. To są rzeczy zupełnie niepotrzebne, jeśli każde dziecko tym obejmiemy. Oczywiście te wszystkie wnioski zostały odrzucone, a przypomnę, że z racji oszczędności związanych z samym administrowaniem tym programem można zaoszczędzić 340 mln zł, co oznacza 56 tys. dzieci z rocznym miesięcznym świadczeniem 500 zł na dziecko.

    Czy nie warto wziąć pod uwagę tych wszystkich rozstrzygnięć? De facto w wyborach 25 października, ostrzegani o trudnościach budżetowych, nasi wyborcy podjęli decyzję, że jednak chcą na ten program głosować. Zagłosowali. Wywiążmy się z tego, coście im państwo obiecali. Pomagamy w tym.

    Wiedząc o tym - choć się jeszcze łudzimy - że państwo nie przyjmiecie tych rozwiązań, składamy cały szereg poprawek, które rozszerzą katalog dzieciaków, które zostaną objęte tym świadczeniem. (Dzwonek) Samotni rodzice, to po pierwsze.

    Panie marszałku, pół minuty, naprawdę proszę.

    Wicemarszałek Stanisław Tyszka:

    Nie. Nie ma pół minuty. Proszę kończyć, pani poseł.

    (Poseł Jakub Rutnicki: Nie ma?)

    Poseł Magdalena Kochan:

    Nie słyszę pana marszałka.

    Wicemarszałek Stanisław Tyszka:

    Nie ma pół minuty, proszę kończyć.

    (Głos z sali: Pytanie...)

    Poseł Magdalena Kochan:

    Złożę oczywiście stosowne poprawki do tego, ale chcemy objąć świadczeniem samotnych rodziców, dzieci niepełnosprawne, dzieci z placówek typu rodzinnego i zwolnić osoby, którym świadczenia przyznano na podstawie błędnej oceny urzędniczej, z odsetek, które będą musiały płacić. Bardzo państwa prosimy. Każde polskie dziecko zasługuje na tego rodzaju świadczenia. Dziękuję. (Oklaski)

    (Poseł Krystyna Skowrońska: No, udało się.)

Przebieg posiedzenia