8. kadencja, 11. posiedzenie, 2. dzień (10-02-2016)

11. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (druki nr 216 i 238).

Poseł Ryszard Petru:

    Dziękuję bardzo.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Na tej sali zapanował populizm. Każdy proponuje coraz więcej, poszczególne partie licytują się, kto da, kto obieca Polakom więcej, nie mówiąc, z czego to finansować. Pamiętajmy o tym, że jak mówimy, że damy 23 mld, to trzeba to komuś zabrać. Teraz toczą się w KPRM-ie negocjacje, jak rozumiem, z handlowcami, jak obłożyć ich podatkiem tak, żeby jak najmniej zabolało.

    Zauważmy też - to do pana ministra i do pani minister - że nigdzie w Europie zasiłki nie spowodowały wzrostu dzietności. Potrzebne jest zupełnie nowe podejście, które będzie kompleksowe, które dokonane zostanie na podstawie przeglądu dotychczasowych programów. Przypomnę: mamy becikowe, mamy ulgi rodzinne, a teraz jeszcze 500+. To wszystko są programy socjalne, nie ma w nich w ogóle elementu inwestycyjnego. W związku z tym niezbędny jest bardzo głęboki przegląd programów i zupełnie nowe podejście.

    Dlaczego w Polsce dzieci się nie rodzą? Dlatego że rodzice nie mają poczucia bezpieczeństwa. I nie chodzi tylko o bezpieczeństwo ekonomiczne, ale taką perspektywę, że sobie poradzą. W związku z tym my chcielibyśmy przedstawić zupełnie nowy program, który składa się z bezpieczeństwa dla rodziny, ze wsparcia pierwszego mieszkania, z tego, żeby zapewnić opiekę nad dzieckiem i doprowadzić do tego, że kobieta na rynku pracy ma szansę znaleźć pracę po tym, jak zdecyduje się na urodzenie i na wychowanie dziecka.

    Podstawowa rzecz to wsparcie mieszkaniowe. Proszę państwa, wsparcie mieszkaniowe jest potrzebne, dlatego że Polacy, szczególnie młode pary, często nie mają gdzie się podziać. Zamiast przeznaczać 23 mld na 500 zł na dziecko, zamiast przeznaczać pieniądze na ulgi na dzieci bez względu na to, czy ktoś dużo zarabia, czy też nie, proponujemy wkład własny, który byłby dla tych, którym się urodzą dzieci, a potem ten wkład własny byłby po prostu przez państwo umarzany. Dzięki temu młodzi Polacy, młode rodziny miałyby szansę na pierwsze mieszkanie lub też ewentualnie na wynajem. W zależności od liczby dzieci - im więcej dzieci, tym większa kwota dopłaty.

    Po drugie, bardzo ważne jest to, aby ograniczyć lukę płacową pomiędzy kobietami i mężczyznami. Dzisiaj kobiety na rynku pracy są gorzej traktowane. Oczywiście to wymaga pracy i to od razu się nie wydarzy, ale ważne jest to, aby egzekwować takie same wynagrodzenia na tych samych stanowiskach dla kobiet i mężczyzn, zwiększać część urlopu rodzicielskiego do odbioru wyłącznie przez ojca i propagować możliwość wspólnego urlopu rodzicielskiego - pierwszy miesiąc wspólnego po urodzeniu dziecka.

    Drugi element to żłobki i przedszkola. Szanowni państwo, w wielu miejscowościach nie ma żłobków i przedszkoli, są za krótko otwarte, są w Warszawie dzielnice i są w dużych miastach dzielnice, gdzie nie można dzieci zapisać, a potem to powoduje, że kobieta nie jest w stanie pogodzić wychowania dzieci z utrzymaniem pracy albo szukaniem rozwiązań, które mogłyby pozwolić jej utrzymać status materialny na poziomie sprzed urodzenia dziecka. W związku z tym apelujemy i proponujemy rozwiązania, które by zwiększyły wydatki na żłobki i na przedszkola. To są kwoty rzędu 2-3 mld zł. Mogą być one sfinansowane wraz z pomysłem wspierania mieszkań z prorodzinnej ulgi podatkowej, która w tym momencie obowiązuje. Przypomnę: wydajemy na to rocznie ponad 6 mld zł.

    Kolejna ważna rzecz, o której się nie mówi i której w ogóle państwo nie podnoszą, to jest kwestia ścigania tych, którzy nie płacą alimentów. To jest bardzo ważne, dlatego że to jest czynnik ryzyka dla kobiet, które rodzą dzieci. W związku z tym proponujemy zniesienie lub doprecyzowanie zapisu kodeksu rodzinnego o uporczywym uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego i ściganie dłużników alimentacyjnych z urzędu. Nie może być tak, że alimenty są traktowane jako nieistotne - powinny być tak samo egzekwowane jak podatki.

    (Wypowiedź poza mikrofonem)

    Słyszę, że pan poseł krzyczy coś, ale ja nie słyszę. Chyba że pan będzie tutaj krzyczał do tego - to wtedy zostanie nagrane i będziemy wiedzieli, co pan powiedział.

    (Poseł Wojciech Skurkiewicz: ˝Do tego˝ - to znaczy? Proszę mówić po polsku.)

    W związku z tym bardzo ważne jest to, aby polska rodzina była bezpieczna, żeby miała perspektywę mieszkania, perspektywę pracy, a nie żeby się skupiać tylko i wyłącznie na kwestii zasiłkowej. Państwo dobrze wiedzą, że to nie jest program prorodzinny. Państwo dobrze wiedzą, że to jest program wyborczy. Chodzi o to, że musicie zrealizować swoją obietnicę wyborczą w tym roku, a nie myślicie, co będzie w przyszłych latach. Zobaczcie, że dzisiaj, teraz rozmawiacie z handlowcami, jak doprowadzić do tego, aby obłożyć ich podatkiem. Obłożycie podatkiem, ludzie stracą pracę i pytanie: Co wtedy tym osobom, które stracą pracę, z tych 500 zł na dziecko? Stracą dużo więcej, niż uzyskają z tego programu.

    To jest nasz program. Dlatego będziemy głosować w ostatecznym głosowaniu przeciwko programowi 500+. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia