8. kadencja, 11. posiedzenie, 2. dzień (10-02-2016)

11. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (druki nr 216 i 238).

Poseł Gabriela Lenartowicz:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nieobecna Pani Premier! Nieobecni Posłanki, Posłowie, Rycerze Dobrej Zmiany!

    (Głosy z sali: Jesteśmy tutaj.)

    Korzystając z budzących moje...

    (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Dlaczego nas pani obraża?)

    Czy rycerz to jest obraza? Komplement.

    (Poseł Wojciech Skurkiewicz: Jesteśmy, słuchamy pani.)

    Korzystając z budzących wątpliwości...

    (Poseł Iwona Arent: A gdzie Neumann jest?)

    Przepraszam, panie marszałku, ja bym prosiła, żebym mogła wykorzystać swój czas bez przerw.

    (Głos z sali: Skoro pani prezes prowokuje, to my odpowiadamy. Trzeba się przygotować wcześniej.)

    Wicemarszałek Stanisław Tyszka:

    Dobrze.

    Bardzo proszę o ciszę.

    Poseł Gabriela Lenartowicz:

    Korzystając z budzących emocje wątpliwości, co oznacza ˝każde dziecko˝, chciałam zapytać, co tak naprawdę oznacza ˝dobra zmiana˝, na którą głosowali wasi wyborcy, i czy oni to wiedzą. Pytam, bo mam podstawy sądzić, że to nie dobra i nie zmiana, to zgoła rewolucja, i to nie rzeczywista, ale semantyczna. I na tym polega wasze oszustwo, bo nie tego oczekiwali wasi wyborcy. (Dzwonek) Rewolucja, która w miejsce likwidacji kopalń wycisza je, zwolnienia...

    (Poseł Barbara Dziuk: Przez was.)

    ...grupowe nazywa polską grupą górniczą, a każde dziecko w tej semantyce to drugie dziecko, a drugie to już nie drugie, jeśli pierwsze dorasta do 18. roku życia, czyli każde to każdziejsze, a moje jest mojsze według was. (Oklaski)

    (Głos z sali: O Jezu...)

    (Poseł Krystyna Skowrońska: Brawo!)

Przebieg posiedzenia