8. kadencja, 12. posiedzenie, 2. dzień (25-02-2016)

Oświadczenia.

Poseł Krzysztof Kubów:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 3 lutego 2011 r. Sejm uchwalił ustawę o ustanowieniu dnia 1 marca Narodowym Dniem Pamięci ˝Żołnierzy Wyklętych˝. Dzięki inicjatywie wielu środowisk patriotycznych, kombatanckich i przy zdecydowanym poparciu prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego oraz Instytutu Pamięci Narodowej 1 marca stał się dniem wyjątkowym - dniem, który co rok jedna pod wspólnym sztandarem różne środowiska polityczne i społeczne.

    Instytut Pamięci Narodowej informuje, że powojenna konspiracja niepodległościowa była - aż do powstania ˝Solidarności˝ - najliczniejszą formą zorganizowanego oporu społeczeństwa polskiego wobec narzuconej władzy. W roku największej aktywności zbrojnego podziemia, 1945, działało w nim bezpośrednio od 150 do 200 tys. konspiratorów zgrupowanych w różnych oddziałach.

    Polska Rzeczpospolita Ludowa brutalnie obeszła się z tymi, którzy nie godzili się na komunistyczne działania. Za ofiarną walkę o niepodległość ojczyzny spotkała ich okrutna kara: wielu z nich poległo z bronią w ręku, innych zakatowano w więzieniach niekończącymi się przesłuchaniami i torturami.

    W latach 1944-1956 wskutek terroru komunistycznego w Polsce śmierć poniosło ponad 50 tys. osób, które zginęły na mocy wyroków sądowych, zostały zamordowane lub zmarły w siedzibach urzędów bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, więzieniach i obozach, a także zginęły w walce lub w trakcie działań pacyfikacyjnych. Znaczną część ofiar stanowili żołnierze podziemia niepodległościowego. Ich ciała grzebano w utajnionych i w większości nieznanych do dziś miejscach.

    Władze komunistyczne przez wiele lat zacierały pamięć o bohaterskiej postawie żołnierzy wyklętych. Przez dziesiątki lat nazywano ich ˝zaplutymi karłami reakcji˝, a organizacje, do których należeli, określano mianem faszystowskich. W ostatnich latach odnaleziono wiele bezimiennych mogił, w których komunistyczni oprawcy ukrywali ciała pomordowanych żołnierzy. Kwatera na Łączce odsłoniła bezmiar bestialstwa, z jakim przyszło się zmierzyć polskim bohaterom lat 1944-1956.

    Prezes IPN Janusz Kurtyka tak mówił o powodach swojego zaangażowania w inicjatywy mające na celu przywracanie pamięci o żołnierzach wyklętych: ˝Tradycję niepodległościową uważamy za jeden z najważniejszych elementów tożsamości naszego państwa. Poza tym czyn zbrojny i antykomunistyczna działalność w imię niepodległości po drugiej wojnie światowej funkcjonują w społecznej świadomości w stopniu niedostatecznym i często w sposób zafałszowany, co jest skutkiem konsekwentnej polityki władz PRL. Komuniści robili wszystko, by zohydzić żołnierzy niepodległej Polski oraz ich walkę. To oczywiste, że tak jak kultywujemy pamięć o Polskim Państwie Podziemnym, tak powinniśmy również pamiętać o czynie żołnierzy konspiracji antykomunistycznej. To była walka o niepodległość˝.

    Nie do przecenienia jest też rola prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego, z inicjatywy którego dzień 1 marca stał się dniem żołnierzy wyklętych. Uzasadniając projekt ustawy, prezydent Lech Kaczyński powiedział: ˝Narodowy Dzień Pamięci 'Żołnierzy Wyklętych' ma być wyrazem hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji za świadectwo męstwa, niezłomnej postawy patriotycznej i przywiązania do tradycji niepodległościowych, za krew przelaną w obronie ojczyzny˝. Prezydent Lech Kaczyński rozpoczął również piękną tradycję odznaczania żołnierzy podziemia antykomunistycznego.

    Co jest wyjątkowego w żołnierzach wyklętych, że pomimo tylu lat zakłamywania historii, oczerniania, nie dało się ich wykorzenić z pamięci kilku pokoleń Polaków? Co jest wreszcie wyjątkowego w żołnierzach wyklętych, że dziś stają się perłą w koronie polskiej tradycji patriotycznej? W odpowiedzi na myśl przychodzą mi słowa kardynała Stefana Wyszyńskiego: Po Bogu najbardziej ukochałem Polskę. Żołnierze wyklęci pokochali Polskę miłością piękną, czystą, bezkompromisową, gotowi w jej sprawie ponieść największą ofiarę. Katowani na śmierć przez komunistycznych oprawców, tak jak ˝Inka˝, w ostatnich chwilach życia wiedzieli, że zachowali się jak trzeba.

    Dzisiaj naszym obowiązkiem jest uczynić wszystko, aby ich ofiara, poświęcenie i umiłowanie ojczyzny świeciły wyjątkowym blaskiem, stanowiąc drogowskaz moralny dla obecnych i przyszłych pokoleń. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia