8. kadencja, 15. posiedzenie, 1. dzień (30-03-2016)

Poseł Józef Lassota:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na podstawie art. 184 ust. 3 pkt 1 regulaminu Sejmu zwracam się do pana marszałka o chwilę przerwy w obradach. Czas trwania tej przerwy i sposób jej wykorzystania pozostawiam do decyzji panu marszałkowi, gdyż oczekuję od pana zrealizowania postulatu, o którym za chwilę.

    26 marca minęła 3. rocznica śmierci Krzysztofa Kozłowskiego. Był on doradcą Komisji Robotniczej Hutników w Nowej Hucie i ekspertem ˝Solidarności˝. Uczestniczył w negocjacjach okrągłego stołu. W rządzie Tadeusza Mazowieckiego został ministrem spraw wewnętrznych. Objął stanowisko przewodniczącego komisji weryfikującej oficerów Służby Bezpieczeństwa, a później pierwszego szefa Urzędu Ochrony Państwa. Był również senatorem.

    Pan Mariusz Błaszczak jako minister spraw wewnętrznych i administracji zakazał swoim podwładnym - tak donoszą media - uczcić 3. rocznicę śmierci pierwszego niekomunistycznego ministra spraw wewnętrznych Krzysztofa Kozłowskiego poprzez zwykły gest złożenia kwiatów pod stojącym na terenie ministerstwa popiersiem człowieka, który po 1989 r. tworzył Policję i służby specjalne wolnej Polski. Obecni funkcjonariusze resortu nie mogli więc złożyć symbolicznych kwiatów, by przypomnieć pierwszego polskiego niekomunistycznego ministra spraw wewnętrznych. Pan Krzysztof Kozłowski otrzymał Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Wolności i Solidarności.

    Panie Marszałku! Reprezentuje pan Sejm, który udzielił wotum zaufania obecnemu rządowi. Z racji pełnionej funkcji uważam, że jest pana obowiązkiem dbać o jakość polskiej polityki. Nie powinien pan milczeć, gdy minister spraw wewnętrznych rządu 38-milionowego państwa postępuje tak niegodziwie w stosunku do jednego ze wspaniałych twórców tego państwa, swojego poprzednika, a w dodatku osoby nieżyjącej. (Dzwonek) Liczę na to, że znajdzie pan w sobie tyle przyzwoitości i odwagi, by wytłumaczyć, przynajmniej poprosić młodego człowieka, który chwilowo jest ministrem spraw wewnętrznych, powiedzieć, że jest to zły sposób realizacji polityki historycznej, że jest to po prostu niegodziwe. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia