8. kadencja, 15. posiedzenie, 2. dzień (31-03-2016)
15. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy (druk nr 298).
Poseł Agnieszka Ścigaj:
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 mam zaszczyt zaprezentować stanowisko w zakresie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy.
Proponowana zmiana dotyczy zasadniczego elementu - konieczności zawarcia umowy pisemnej przed dopuszczeniem tak naprawdę pracownika do pracy, do wykonywania swoich obowiązków. Ta zmiana ma służyć zwiększeniu ochrony praw pracowników w dochodzeniu przysługujących im świadczeń i uprawnień z tytułu stosunku pracy, możliwości skorzystania ze świadczeń społecznych. Ma też służyć zapobieganiu nielegalnemu zatrudnianiu, a przede wszystkim ma pomóc w skutecznej kontroli Państwowej Inspekcji Pracy w zakresie legalnego zatrudniania pracowników.
Ustawa z pewnością uszczelni system kodeksowy, pytanie tylko, w jakim zakresie. Regulacje w efekcie nie stanowią kompleksowego rozwiązania kwestii nielegalnego zatrudnienia. Zostanie tylko zniwelowany odsetek przedsiębiorców zatrudniających osoby bez pisemnego potwierdzenia umowy. Na przedsiębiorcę będą mogły być nakładane kary, od 1 tys. do 30 tys. zł, przez kontrolerów Państwowej Inspekcji Pracy, a więc wzrosną na pewno z tego tytułu przychody do budżetu. Poza tym, o ile nowelizacja jest w jakiś sposób korzystna, to jednak wpłynie jedynie na niewielki odsetek osób. Niemniej proponowana nowelizacja nie budzi naszych większych zastrzeżeń i jako klub Kukiz poprzemy skierowanie jej do dalszych prac w komisji.
Nasze obawy budzi jednak pewna retoryka publiczna, która od wielu lat nie milknie w ustach polityków. Jeśli zaczynamy mówić o rynku pracy, o prawach pracowniczych, o tworzeniu miejsc pracy, to zaczynamy właśnie od takich medialnie dobrze sprzedających się zmian jednostronnych - chodzi o kosmetyczne zmiany Kodeksu pracy czy zmiany w płacach minimalnych. To wszystko jest ważne, absolutnie, nie mamy tu wątpliwości, ale faktycznie tak naprawdę nie poprawia to sytuacji pracowników. Takie pozorne, ale dobrze nagłaśniane działania są często świadomie wykorzystywane przez partie rządzące, by konfliktować niestety pracowników i pracodawców. Płynie często do Polaków taki przekaz - nawet ten przekaz mogliśmy usłyszeć na tej sali - z jednej strony są ci źli, niedobrzy, wykorzystujący ludzi pracodawcy, a z drugiej strony roszczeniowi, mający pretensje pracownicy. Niestety problem tkwi gdzie indziej. Taka retoryka jest wygodna dla władzy, dla polityków, którzy rządzą, bo dzięki takiemu napuszczaniu jednych na drugich w danej sytuacji odwraca się uwagę od istotnego problemu. Niestety przyczyną szarej strefy, jak również niskich zarobków, złej sytuacji pracowników są wysokie obciążenia pracodawców i pracowników kosztami pracy. To warto podkreślić.
Prawo w Polsce powinno chronić pracowników przed nieuczciwymi pracodawcami, ale nie należy dla zasady pracodawców nazywać nieuczciwymi. Działo się tak też w komunistycznej Polsce, kiedy propaganda PRL-u bardzo często świadomie nazywała potocznie prywatnych przedsiębiorców cinkciarzami i badylarzami. Państwo znacie takie określenia. Niestety pozornymi działaniami również przyczyniamy się do tego, by teraz spowodować taką sytuację konfliktu. Tak jak pracodawcy, tak i pracownicy nie chcą łamać prawa - nie chcą się oni wykorzystywać nawzajem. Wszyscy z natury nie są ˝złymi˝, wszyscy chcą uczciwie pracować dla tego kraju. Ochrona pracowników i regulacje prawne tylko wtedy zdadzą egzamin, kiedy pracodawcy i pracownicy będą mniej płacić za to, że żyją w Polsce, władzy, która czasem zachowuje się jak jej właściciel.
Na zakończenie zadam pytanie właściwie retoryczne, ale to dowód na to, że państwo tylko teoretycznie próbuje chronić miejsca pracy. Jeśli firma przechodzi kryzys, nie ma zbytu na towary i w danym miesiącu nie ma pieniędzy na wypłaty dla swoich pracowników ani też nie ma pieniędzy na pokrycie obciążeń, które państwo stosuje, to czy istnieje taki przepis, który zwolni ją w takim miesiącu ze składek na ZUS, z podatków i innych obciążeń, żeby mogła wypłacić np. należności swoim pracownikom, ale nie musiała zwalniać tych ludzi? Oczywiście nie - niestety najpierw musi zapłacić haracz państwu, a potem dopiero może zapłacić pracownikom. Zdrowy i dobry rynek pracy to wspólny interes pracowników i pracodawców, a więc w obu tych grupach budujmy chęć współpracy i porozumienia, nie dzielmy ich. Dziękuję bardzo.
Przebieg posiedzenia