8. kadencja, 15. posiedzenie, 2. dzień (31-03-2016)

25. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz ustawy o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (druki nr 364 i 376).

Poseł Paweł Pudłowski:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Historia wydobycia gazu ziemnego w Polsce jest długa. Jako dyrektor górniczy drugiego stopnia miałem okazję obserwować je w ostatnim okresie z bliska. W latach 2010-2013 uczestniczyłem w klubie wyzwolenia Polski od konieczności importu gazu ziemnego z zagranicy. Prowadziłem najbardziej zaawansowane poszukiwania gazu ziemnego z łupków: 11 odwiertów, 4 szczelinowania hydrauliczne.

    Geologia w Polsce nie jest łatwa. Złoża położone są dużo głębiej niż w Stanach Zjednoczonych - 2,5-3 tys. m. Proces inwestycyjny jest bardzo drogi. Pojedynczy odwiert to często koszt ponad 10 mln zł. W takiej sytuacji każdy racjonalny rząd, przynajmniej do momentu ugruntowanej produkcji węglowodorów, wspiera legislacyjnie inwestorów. Co zrobił nasz rząd? Zmarnował ogromną szansę koncertowo. Przez wprowadzenie w 2013 r. nowego Prawa geologicznego i górniczego każdy ryzykujący pieniądze inwestor otrzymał sygnał, że żaden biznesplan w Polsce nie jest bezpieczny wobec zachłanności polityków. Lista tych, którzy byli i zrezygnowali, jest długa. Obejmuje ona nie tylko największe światowe koncerny jak ExxonMobil, Marathon Oil Corporation, Chevron, Talisman czy Eni. Wycofały się ze składkowego wydobycia gazu KGHM Polska Miedź, Tauron, Enea, PGE, również Grupa Lotos i kilka mniej znanych firm prywatnych. Pozostały na placu boju PKN Orlen oraz PGNiG. Nawet jeśli zaangażują się w poszukiwania maksymalnie, to i tak, szczerze mówiąc, nie są w stanie przewodzić poszukiwaniom, gdyż trzeba setek odwiertów, a na to potrzebne są miliardy. Przypominam, że mieliśmy tych inwestorów.

    Nasze państwo nie gwarantuje stabilnego systemu prawnego, podatkowego, nie zaangażuje własnych środków na zbadanie pokładów węglowodorów, nie stworzy systemu dzielenia ryzyka opłacalności i zysku z produkcji surowców energetycznych. W ciągu ostatnich ponad 8 lat ani jedno z ryzyk związanych z procesem inwestycyjnym w sektorze nie zostało na trwałe ograniczone. Niepewność raczej rosła. Nie dziwi wobec tego chęć uratowania chociaż tego, co jeszcze jest. Ministerstwo podaje, że do uratowania jest 30 koncesji, które jeśli są przyznane, mogą być wykonywane przez inwestorów.

    Klub Poselski Nowoczesna Ryszarda Petru jest za rozwojem i inwestycjami, za tworzeniem nowych, dobrze płatnych miejsc pracy. Poprzemy proponowane zmiany, ale nie sposób nie przypomnieć przy tej okazji, że prawo, które właśnie zmieniamy, zostało wprowadzone przez koalicję PO-PSL przy, co pragnę podkreślić, braku sprzeciwu Prawa i Sprawiedliwości. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia