8. kadencja, 16. posiedzenie, 1. dzień (12-04-2016)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (druki nr 290 i 377).

Poseł Zbigniew Sosnowski:

    Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Uchwalona ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poddawana była kilkakrotnym nowelizacjom. Należy zwrócić jednak uwagę, że powód ciągle jest ten sam - zmieniająca się sytuacja międzynarodowa. To właśnie pod wpływem tej sytuacji, a także zmieniających się uwarunkowań, i tym razem pochylamy się w tej Izbie, kolejny już raz, nad nowelizacją tego aktu prawnego.

    Dzisiejsza debata poświęcona jest w całości nowelizacji rozdziału 5a: Przesiedlenie i relokacja, co ma dostosować obowiązujące przepisy do unormowań wynikających z decyzji Rady Unii Europejskiej 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji, uzupełnionej decyzją Rady UE 2015/1601 o identycznie brzmiącym tytule.

    Art. 1 projektu dokonuje zmiany przepisu art. 86f ustawy w brzmieniu dotychczasowym. Zmianie ulega ust. 2 ww. przepisu, który w obowiązującym brzmieniu stanowi, że komendant główny Policji, komendant główny Straży Granicznej lub szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przekazują informację, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku. Wprowadzona zmiana polega na wydłużeniu dotychczasowego terminu z 7 do 45 dni. Ponadto ustawodawca przewiduje możliwość przedłużenia 45-dniowego terminu w sytuacjach szczególnych o 14 kolejnych dni. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż proponuje się rezygnację z regulacji określonych w przepisie ust. 3 - domniemania, iż w razie braku informacji uważa się, że wjazd cudzoziemca i jego pobyt na terytorium naszego kraju nie stanowią zagrożenia, o którym wspomniałem na wstępie wystąpienia. Projektowane przepisy nakładają obowiązek wypowiedzenia się organów, do których zwróci się szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Organy te nie będą mogły poprzestać na milczeniu. Jeśli choćby jeden z wymienionych organów wniesie zastrzeżenie, informacja ta będzie wiążąca dla szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

    Panie i Panowie Posłowie! Względy bezpieczeństwa państwa i bezpieczeństwa naszych obywateli stanowić muszą priorytet wszelkich działań, w tym także w przypadku podejmowania niezwłocznie środków zapobiegających jakimkolwiek zagrożeniom w szeroko rozumianym tego słowa znaczeniu. Z bezpieczeństwem i życiem ludzkim nie wolno eksperymentować. Stąd uznać należy, iż w przypadku negatywnej dla osoby sprawdzanej informacji otrzymanej przez szefa urzędu osoba ta nie będzie podlegała przesiedleniu, a w przypadku relokacji szef urzędu będzie zawiadamiał właściwy organ państwa członkowskiego, z terytorium którego ma nastąpić relokacja, że cudzoziemiec nie został zakwalifikowany do relokacji. W celu ujednolicenia przepisów ustawy wprowadza się rozwiązanie, że opisany tryb nie będzie dotyczył cudzoziemca, który nie ukończył 13. roku życia.

    Powaga sytuacji międzynarodowej oraz dynamiczny jej rozwój wymusiły na Radzie Unii Europejskiej podjęcie decyzji ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji. Z uwagi na fakt, iż omawiany projekt nie zawiera przepisów technicznych, nie podlega on obowiązkowi notyfikacji.

    Wysoki Sejmie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego wobec tak zaprezentowanego stanowiska opowie się za przyjęciem sprawozdania Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych z druku nr 377. Dziękuję za uwagę.

Przebieg posiedzenia