8. kadencja, 16. posiedzenie, 1. dzień (12-04-2016)

7. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Porozumienia o zabezpieczeniu społecznym między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Quebecu, podpisanego w Quebecu dnia 3 czerwca 2015 r. (druki nr 337 i 384).

Poseł Sprawozdawca Józef Leśniak:

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! W dniu 31 marca 2016 r. Komisja Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisja Spraw Zagranicznych rozpatrzyły projekt, przeprowadziły pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji Porozumienia o zabezpieczeniu społecznym między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Quebecu, podpisanego w Quebecu dnia 3 czerwca 2015 r.

    Biuro Analiz Sejmowych przedstawiło komisjom pozytywną opinię o projekcie ustawy oraz o wybranym przez rząd trybie ratyfikacji porozumienia. Jak czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy, prawo do zabezpieczenia społecznego należy do podstawowych praw człowieka. Międzynarodowym standardem w zakresie zabezpieczenia społecznego jest zawieranie przez państwa dwustronnych lub wielostronnych umów, które tworzą podstawy koordynacji systemów funkcjonujących w umawiających się państwach, zapewniając tym samym skuteczną ochronę swoim obywatelom.

    Porozumienie, na którego ratyfikację wyraża zgodę ustawa z druku nr 337, jest nietypowe, bo zawarte jest nie z państwem, lecz z jedną z jego prowincji, i to pomimo funkcjonowania już umowy z tym państwem. Z czego więc wynika potrzeba zawarcia porozumienia z Quebekiem? W 2008 r. podpisano umowę o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Kanadą i od tego czasu obywatele obu tych państw mogą liczyć na korzyści płynące z wzajemnej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Umowa miała jednak ograniczone zastosowanie wobec największej pod względem terytorialnym i drugiej co do wielkości pod względem liczby ludności kanadyjskiej prowincji - Quebecu. Posiada ona bowiem własny system zabezpieczenia społecznego, którego podstawą jest plan emerytalno-rentowy Quebecu. Tym samym osoby zamieszkałe i zatrudnione na terytorium prowincji Quebec nie są objęte działaniem planu emerytalno-rentowego Kanady, lecz planu emerytalno-rentowego Quebecu. W efekcie działająca już polsko-kanadyjska umowa o zabezpieczeniu społecznym w zakresie nabywania prawa do świadczeń z zakresu zabezpieczenia społecznego nie ma zastosowania do osób objętych planem emerytalno-rentowym w Quebecu. Stąd konieczne jest zawarcie przez władze Rzeczypospolitej Polskiej odpowiedniego aktu prawnego bezpośrednio z władzami tej prowincji. Nadmienię również, że zawarcie porozumienia z Quebekiem wychodzi naprzeciw postulatom Polonii kanadyjskiej, a w szczególności tej jej części, która mieszka i pracuje w tej francuskojęzycznej prowincji Kanady.

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Komisja Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisja Spraw Zagranicznych po przeprowadzeniu pierwszego czytania i po rozpatrzeniu projektu ustawy jednogłośnie przyjęły sprawozdanie, w którym wnoszą o przyjęcie przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy z druku nr 337 bez poprawek. Bardzo proszę o jego przyjęcie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia