8. kadencja, 17. posiedzenie, 2. dzień (28-04-2016)

10., 11. i 12. punkt porządku dziennego:

  10. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o mediach narodowych (druk nr 442).
  11. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o składce audiowizualnej (druk nr 443).
  12. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o mediach narodowych i ustawę o składce audiowizualnej (druk nr 444).

Poseł Grzegorz Furgo:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na początek chciałem docenić prawdomówność większości rządowej. Gdy w zeszłym roku w grudniu uchwalaliśmy na wariackich papierach ustawę o przejęciu kadrowym mediów publicznych, podkreślaliście państwo, że za kilka miesięcy pojawicie się ponownie w parlamencie z kompleksowym rozwiązaniem kwestii ustroju mediów publicznych. Minęło kilka miesięcy i bardzo proszę: mamy pakiet trzech ustaw, które tworzą nowy ustrój mediów publicznych. Jest tak, jak państwo obiecywaliście. Ale na tym chciałbym zakończyć proces chwalenia większości rządowej.

    Niestety ustawy, które zaprezentowano społeczeństwu i Wysokiej Izbie, są skandalicznie słabe. Ustawa o mediach narodowych, nad którą dzisiaj debatuje Sejm, jest projektem zapowiadanym od miesięcy. W zasadzie już w trakcie uchwalania tzw. ustawy kadrowej, która miała umożliwić bezpieczne usadowienie PiS-owskich nominantów w mediach publicznych, zapowiadano nowy system zarządzania mediami.

    I oto do Sejmu wpłynął projekt. Zgodnie z nowym obyczajem politycznym co prawda projekt powstał w ministerstwie kultury, ale nagle w magiczny sposób został zgłoszony jako projekt poselski. Warto o tym powiedzieć w tym miejscu, bo sposób powstawania projektu jest dużym problemem. Ominięcie drogi przedłożenia rządowego umożliwiło przecież uniknięcie szerokich konsultacji społecznych czy nawet politycznej debaty wewnątrz administracji rządowej. Dlaczego politykom większości na tym tak zależało? Myślę, że jednym z głównych powodów była chęć uniknięcia odpowiedzi na fundamentalne pytanie: Po co w ogóle jest ta ustawa?

    W ocenie klubu Nowoczesna ta ustawa, chociaż nie jest jawnie niekonstytucyjna, w swojej intencji ma ominąć ustawę zasadniczą, bowiem to w niej zapisano rolę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji jako organu, który ma zarządzać przestrzenią medialną w Polsce, zarówno tą prywatną, jak i publiczną.

    Prawo i Sprawiedliwość i stronnictwa sojusznicze chcą ten porządek zmienić. Tłumaczą nam w uzasadnieniu tej ustawy, że przecież krajowa rada nie może jednocześnie być regulatorem rynku i sprawować nadzoru właścicielskiego nad jednym z jego podmiotów. Uważamy, że w tym sposobie myślenia tkwi cały ambaras z tą ustawą. Rządzącym wydaje się, że każdy właściciel mediów jest taki jak oni: nie tylko zarządza firmą, ale także dokładnie mówi, co dziennikarze danego medium mają robić, mówić i głosić.

    System, który funkcjonował do tej pory, jakoś, proszę państwa, sprawdzał się, m.in. dlatego że kolejni szefowie rady tego, o czym powiedziałem przed chwilą, nie robili. Może poza niechlubnymi wyjątkami w latach 2007-2009. Telewizja i radio bywały lepsze lub gorsze, ale nigdy nie próbowano wywierać tak wulgarnego wpływu na media publiczne jak teraz.

    (Poseł Barbara Dziuk: Ha, ha, ha.)

    Z tego powodu nowy system mediów narodowych traktujemy przez pryzmat doświadczenia ostatnich miesięcy. Mimo wprowadzenia jednego miejsca dla opozycji w Radzie Mediów Narodowych, mimo ukłonów w katalogu wartości, które media mają promować, uważamy, że ta ustawa będzie po prostu wykorzystywana do utrwalenia roli mediów jako zbrojnego ramienia PiS i jego sojuszników.

    Nowoczesna chciałaby więc, aby w toku prac parlamentarnych nad tą ustawą doprowadzić do rozdziału sfery menedżerskiej mediów publicznych od strefy redakcyjnej. Ta druga powinna być zarządzana przez zespół pozapolityczny. Oczywiście za chwilę usłyszymy, że przecież na prezesa telewizji i radia zostaną ogłoszone konkursy, ale powiedzmy sobie szczerze, czy ktokolwiek na tej sali wierzy, że chociaż cień szansy na wygranie tego konkursu ma osoba niezwiązana z PiS-em. Wybór więc będzie pomiędzy swoimi.

    Drugą ustawą, którą dzisiaj rozpatrujemy, jest ustawa o finansowaniu systemu mediów publicznych. W ocenie Nowoczesnej ta ustawa również jest aroganckim skokiem na pieniądze obywateli. Co w niej znajdujemy? Chcą państwo skasować wszystkich Polaków na ponad 2 mld zł tylko po to, żebyście mogli je wydać na nudną, napuszoną i głupią propagandę ? la prezes Jacek Kurski i - niestety muszę to powiedzieć - paradziennikarz Klaudiusz Pobudzin. Ten skandaliczny podatek propagandowy, zwany przez wnioskodawców opłatą audiowizualną, mają płacić wszyscy Polacy po równo. 15 zł miesięcznie. Niby niedużo, ale to daje 180 zł rocznie. Oczywiście 180 zł rocznie dotyczy tylko najniższego możliwego wymiaru kary.

    Jeśli ktoś ma działkę letniskową, dwa mieszkania albo po prostu dwa przyłącza do systemu elektroenergetycznego, zapłaci wielokrotność tej sumy. Dla przykładu jeżeli ktoś kiedyś prowadził działalność w garażu i ma tam drugie podłączenie, zapłaci 360 zł rocznie.

    A teraz ciekawostka, proszę państwa. Minister Szałamacha niedawno przebąkiwał, że chciałby podwyższyć kwotę wolną od podatku o 1 tys. zł rocznie. Panie ministrze, to jak to jest? 1 tys. zł wyższa kwota wolna to 190 zł więcej w kieszeni podatnika. Tak? Ale z drugiej strony pana koledzy zabiorą temu podatnikowi 180 zł na podatek propagandowy. Ergo, pan jako zwolennik obniżenia podatków obniży je netto tak naprawdę o 10 zł w ciągu roku. To jest koszt dużej kawy na stacji benzynowej.

    Chciałbym z tego miejsca zapytać większość rządową, czy macie ten projekt przemyślany. Jego druga część dotycząca tego, jak zostać zwolnionym z opłaty, sprawia wrażenie kompletnego chaosu. Czy jesteście państwo w 100% pewni, że ten system zadziała? Czy istnieją bazy danych podatników, czy w zasadzie przyłączy? Mam wrażenie, że jest to ustawa o tym, że jakoś to będzie.

    Sankcje związane ze ściganiem za niezapłacone opłaty mają egzekwować urzędy skarbowe. Kolejny koszmar. One i tak są już przeciążone pracą, a do tego konstrukcja tej opłaty jest na tyle niekonkretna, że mam wrażenie, iż administrowanie tym systemem będzie kosztowało fortunę. Pomijając fakt, czy zgadzamy się z samą ideą tego podatku propagandowego, mam wrażenie, że ta ustawa powstała na kolanie i trafiła w tej tragikomicznej wersji do Sejmu głównie dlatego, że obiecaliście przedstawić ją w ciągu 5 miesięcy.

    Ale przejdźmy do najważniejszego. Po co te pieniądze? Opodatkujecie całe społeczeństwo tylko po to, żeby wasi pupile mogli robić propagandowe programy. ˝Wiadomości˝ tracą oglądalność, leci to na łeb, na szyję w tak zastraszającym tempie, że za chwilę trzeba będzie radykalnie obniżyć ceny reklam wokół tego niegdyś sztandarowego programu. Teraz są one, proszę państwa, programem jednego widza, niestety jednego widza - pana prezesa, bo przecież w całości są robione pod jego gust i dla niego.

    (Poseł Piotr Kaleta: Ja też oglądam.)

    (Poseł Andrzej Kobylarz: Prezes kazał.)

    Słusznie napisał, proszę państwa, na koniec dziennikarz ˝Gazety Wyborczej˝ Jacek Żakowski, że pomysły zawarte w tej ustawie, jak i w ustawie o mediach narodowych nie są złe, bo obiektywnie nie są. Problemem nie jest ta ustawa, ale niechlujstwo, z jakim ją napisano, i ludzie, którzy ją będą wdrażać: ludzie bez właściwości, bez kręgosłupa moralnego, uniżenie służalczy wobec swoich politycznych mocodawców. Chcą to robić za publiczne pieniądze, ściągane od emerytów i rencistów, tych wszystkich Polaków, których tak żal jest zawsze Prawu i Sprawiedliwości, gdy podkreśla, że większość zarobków w Polsce to nie jest średnia krajowa, tylko 2200 zł. Właśnie ci Polacy mają teraz się pozbyć ok. 1% tej kwoty, żeby pan prezes i ojciec dyrektor mogli mieć telewizję, jaką naprawdę lubią. Dlatego nie możemy poprzeć tej ustawy. Dziękuję. (Oklaski)

    (Poseł Anna Paluch: Ale nowina.)

Przebieg posiedzenia