8. kadencja, 17. posiedzenie, 2. dzień (28-04-2016)
5. punkt porządku dziennego:
Pytania w sprawach bieżących.
Poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska:
Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Jeśli pan marszałek pozwoli, to z trzech zrobią się dwie pytające. Pozwolę sobie pierwsza zadać pytanie.
Kiedy w Komisji Kultury i Środków Przekazu prezentowano założenia budżetu na rok 2016, usłyszeliśmy po raz pierwszy, że powstanie w Gdańsku nowe Muzeum Westerplatte i Wojny 1939. Trochę dziwne wydawało się powołanie tego typu odrębnej instytucji, podczas gdy - jak wiadomo - w Gdańsku dobiega końca budowa, tworzenie i organizacja Muzeum II Wojny Światowej. Były różne perturbacje, ale to Muzeum II Wojny Światowej z bardzo bogatym programem wystawienniczym, a także znakomitym projektem architektonicznym miało być nie tyle inicjatywą lokalną, ile taką po prostu przybliżającą Europie, i nie tylko Europie, dość pokrętne losy Polski, zwłaszcza w czasie II wojny światowej. To była jedna ze sztandarowych inwestycji minionych lat i, jak mówię, były pewnego rodzaju problemy i kłopoty, niemniej jednak nie ulega wątpliwości, że miała być realizowana. Wówczas powiedziano, że być może, że dwa muzea w jednym miejscu... Powiedziano, że to niczemu nie szkodzi. Tyle tylko, że okazało się, i to okazało się w tym roku, 15 kwietnia, że zamiast dwóch muzeów w jednym miejscu... Okazało się, że właściwie Muzeum II Wojny Światowej z ogromnym dorobkiem i w sferze kultury, i w sferze wystawienniczej właściwie przestaje działać i istnieć. (Dzwonek) Natomiast być może wszystko to się skoncentruje na Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 r., przy czym wydaje się, że chyba ta wojna nie skończyła się w 1939 r.
Dlatego pozwalamy sobie zapytać pana ministra: Co legło u podstaw tego typu decyzji? Dlaczego Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przekreśla dorobek zarówno naukowy, jak i wystawienniczy, kulturowy, sens tworzenia takiej instytucji?
Wicemarszałek Joachim Brudziński:
Pani poseł, już minął czas.
Poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska:
Już kończę, panie marszałku.
Czy aby nie jest to ze szkodą dla polskiej polityki historycznej i tożsamości? Dziękuję.
Przebieg posiedzenia